inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over natuur

netgedicht (nr. 3.801):

stijgochtend

Reiger wit
blinkend zilver
dal en beek
al
de vogels vallen
De bomen in de wind gebroken
gedogen wild trillend de richting van hun vingers
In wrange wortels
waardoor de tranen gaan
zingt de orchidee
vrijwel ongeoefend
noch sterker
niks wilder
niet wilder

Alsmede vaagt licht uit
alsmede zachterbij
Zachte blauwe-lucht-vleugels
eerste zijbladeren
Een kwakende hoepelt het licht
tussenlucht of lichtvrij
lichtdrinken
Onder planten zweven rappe nachtwrekers
puzzelingen
Steeds
vullen planten
gaten ochtendvallers
plat vileinrood
De mol wacht samen
zij gooit nooit samen
haar ei
in een slootkant
blijft de mol samen
kort haar kant
ze hoort zontaferelen

Vroege kever ontkent ovaal te staan

Kever
de planten gaan
mollenhoofd

Schrijver: R.E.N.S., 25 maart 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 127

Er is 1 reactie op deze inzending:

Beau Jolais, 7 dagen geleden
In kielwindeweer kwaakt
de morgen schuin rechtop staand
in vermiljoen en scharlaken karmozijnkleurig ochtendrood

moe van hun nachtelijke escapades
in verzande labyrinten
sloot joris goedbloed
de lamme kwaakhals
de blinde mol de ogen toe

hooggeboren finefleurders
in doofstomme verbijstering overwogen zienderogen
het tranendal der zuchten
en steunen te verlaten

de migrerende staartkometen vallen bij miljoenen in zonnestratosferen

wijl asperger de dwergeend waggelt
vleugellam en half labiel
naar het meest nabij gelegen ei
in het moes der knollentuin

kevers, gladgeschoren
in tien seconden
van nul tot honderd
gaan voorbij aan spielerei
der oeverloze zilverreigers

reageer Geef je reactie op deze inzending: