1.036 resultaten.
pauken (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 met vernauwde blik
snellen we voorbij de
plekken des onheils
haasten ons over de
struikelstenen boven
de gedolven graven
vergewis je van de
koude diepe hemel
hoor de naamlozen die
met beukende pauken
roffelen op de hardleerse
huid van de aarde…
overleven (1989)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
509 bijna altijd alleen
is hij in
zijn boekwinkel
met woorden op
papier biedt hij
vensters op de wereld
de stilte in het
oude pand
ademt verlatenheid
het ondraaglijke
bestrijdt hij met
een scherp sissen
onophoudelijk blaast
hij het onzegbare
krachtig uit zijn mond
ik kan het niet
verdragen: het bittere
snijden door de…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
no-fly zone
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 in het
landschap
woest en leeg
regent het
kiezeltjes
uit wolken
van ijzer
bommenwerpers
blijven
aan de grond
men noemt
de regen
in Aleppo
een no-fly zone
van God…
Vreedzaam schrikbewind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
541 Het kwaad sluipt dreigend naderbij
Spuugt in ' t bloedend hart
Ondermijnen serafijnen
In de luwte is het feest
Voor de zachtmoedige geest.…
Aan de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
628 Je komt
uit 'n ander land
je bent
gevlucht uit je eigen land
Voor oorlog
twist
voor 't braken
van schiettuig
gevlucht aan de hand
van je ouders
op hun schouder
in hun armen
Je kon jezelf
aan hen warmen
door koude nachten
kille morgen....
Je had
geen weet van
hun zorgen
hun en jouw toekomst
Je voelde je
alleen
zo met…
Oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
761 De herfst gewapend met donder en bliksem
verjaagt het zonlicht en de warmte
winter zijn handlanger bereidt zich voor
het land binnen te vallen met zijn vorst en sneeuw
de mens wandelt door
kijkt niet meer op van de oorlog
tussen de seizoenen
hij kijkt lijdzaam toe
hoe de wereld zich keer op keer
een ander kleed toe-eigent
hij troost…
Zonder naam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
778 vanmorgen
zag ik hem liggen, ik dacht:
hier ligt een man, dacht ik. maar niets
was minder waar. er lag geen man,
alleen een foto.
vergis u niet. hij lag
wel degelijk te liggen. languit
op pagina 6, netjes in het midden.
gewond, bebloed en zonder naam. en
amper te verdragen
blies hij recht in mijn gezicht
zijn laatste adem uit.…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
634 In de verte, nog onhoorbaar door de afstand
Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren
Naar oren waar binnen het zal worden omgezet
In angstaanjagende gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van…
Voor even
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 in een wereld waarin
men gek geworden is
telt het leven van
allang niet meer mee
zij die de wapens dragen
hebben de macht
ongeacht van welke
kant ze komen
in de operatiekamer
vechten ze voor haar leven
dubbelleven, dat van haar
en het nog ongeboren kind
met dood als dagelijkse kost
laat het geluid van een pasgeboren
baby die huilt…
Niet over praten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 In al jouw heersende stiltes
toch heb ik je gekend
geweten wie je was
de moeder, de vrouw
het bevochten verleden
altijd weer suste het heden
met één vinger op gesloten lippen
ssst
waar ik speurde tussen de regels
van ongelezen bladzijden
op afstand bleef je in mijn zoektocht
maar soms was het
alsof ik iets van een fragment vond
in…
Dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 dans om te leven
achter een muur van badkuipen
dansend met jouw eigen schaduw
daag je hem uit, jou te volgen
tot dat kogels klinken
niet dat ze jou kunnen deren
in deze straten waar je ooit woonde
dansend op stuk geschoten dromen
al weet jij niet door wie
is er niemand die jou raken kan
middels jouw dans verdedig jij je
tegen het kwaad
dat…
Lach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Als liefde satire blijkt te zijn,
als de hemel een donker woud is,
lach dan juist onder rouwende wilgen,
lach dan juist omdat het zo koud is.
Want het grootste gebaar van de liefde op haat
Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat
dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen,
het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…
Het gedicht stelt vragen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Het gedicht sust je in slaap
Of maakt je oorverdovend wakker
Als de waarheid onverwacht
Te voorschijn komt -
Het stelt niet zelden
Ongemakkelijke vragen:
Op de vraag of de cavia van het kind
Ook een plekje in de hemel krijgt,
En of de doden na het sterven
Ook nog kunnen gaan zweten -
Moet ik het antwoord
Schuldig blijven,
En…
21 jaar geleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 ze dekt hem toe
en kust het voorhoofd
van haar geliefde zoon
voor de laatste keer
voordat hij rusten zal
in de schoot
van Moeder-aarde
onschuldig
net als al die anderen
die bij Srebrenica
het leven lieten
in gedachten kust ze hem
nog één allerlaatste keer…
Herdenking Srebrenica
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
489 Ik was er
En heb niets gedaan
Ze waren met teveel
We lieten ze begaan
Denk aan jezelf
Geen risico’s, geen verzet
We kunnen nooit winnen
We worden geplet
De spanning steeg
De leiding laf
Geen leiding gaf
Piketten sloeg
Voor menig graf
Mannen instappen
Vrouwen opzij
We keken toe
Vormden een rij
De bussen gingen
Een voor een…
Kindvluchteling
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
565 Hoe licht dat na de tijd bereisd
en zwarte gaten doorkruist te hebben,
dooreengeschud, verstikt, geplet
als navrant juweel opkrabbelt
in de ogen van een kindvluchteling.…
Violide
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 In het diepste geheim wordt gewerkt,
aan een vernietigend wapen.
Het effect zal huiveringwekkend zijn.
Atoomwapens zijn straks kinderspel.
Violide transformeert testosteron,
en zet dat om in endorfine.
Wanneer het mondiaal wordt verspreid,
betekent dat het einde van de mensheid,
zoals wij die nu kennen.
Het einde van het voetbalspel.
Het…
Dodenherdenking
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 Hol staren
uitgehouwen letters
ons aan
zwart als de dood.
Woorden worden gesproken
langzaam sijpelt het leven
van de gestorvenen
aan ons voorbij.
De letters gaan spreken,
en roepen ons toe
Gedenk mijner!…
wie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 vervuilde wolken
dragen het geschreeuw
wie voelt de lente
naamloze laarzen
overlopen stille huizen
wie weeft de lijkwaden
op braakliggende akkers
smeulen de vuren
wie draait de tijd terug…