3.180 resultaten.
Scheve woede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
63 Grote woede, kleine woede
Zonder woede is er weinig
verbetering, al blijft het
vaak bij kleine veranderingen
omdat we met twee maten meten
en met scheve ogen
de waarheid in het midden
laten liggen, voorbijkijkend
aan andermans kinderen
aan alles wat niet eigen is
Selectieve liefde, ja dan
zitten we met de consequenties
en verbijten…
land van geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
54 op aarde
denk jij
altijd aan
de mensen
in nood
onder andere
giften voor
kleding verzorging
voedzaam brood
Jezus kijkt
vanuit het
paradijs met
liefdevolle ogen
dit alles
aan
alles wat
jij voor
je hulpbehoevende
medemens op
aarde overgehad
hebt zei
Hij heb
jij voor
Mij gedaan
achter de
Hemelse Poort
wacht het
land van…
Samen in de luwte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
84 Als de wereld buiten te luid wordt,
en je eigen lijf aanvoelt als vreemd terrein,
mag de storm hier even gaan liggen.
Hier hoef je de schijn niet op te houden,
geen masker te dragen voor je moeheid of pijn.
Er is een fluisterend begrip in de ruimte,
een zachte bedding van herkenning,
waar niets vreemd hoeft te zijn.
We delen het haperen van…
De ziel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
78 Seks is natuurlijk, de ziel
laat het gebeuren, misschien
komen de cellen samen
en groeit de ziel verder
in een nieuw lichaam
dat een oud lichaam zal worden
dat zijn tijdelijkheid voelt
met een jonge geest
die de jaren telt
en niet bevatten kan
zelf de ziel te zijn
die haar zinnen zet
op nieuwe…
De gekantelde stroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
79 Mijn jeugd was een weefsel
van goud, purper en blauw,
een ongetemde drift
die blindelings
mijn dromen openbrak.
Nu is de stroom gekanteld.
De felle middag is geweken
voor een trage valling
van teder, helder licht
dat de contouren
van de tuin hertekent.
In dat licht
zie ik de lijnen
die uit mijn liefde lopen,
hoe mijn kindskind…
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
74 Toen mijn vertrouwde landschap zweeg,
brak de grond onder mijn voeten in tweeën.
De val was diep; stilte sloot alle wegen af.
Alle glans verdween.
Op de rand van die breuklijn vond ik een nieuwe taal.
Niet door te verharden, maar door breekbaar te buigen.
Mijn wortels zochten blind hun weg,
groeven zich dieper in het harde gesteente,
hongerig…
Zonder filters: Blind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
53 Mijn oogfilters ordenen
fragmenten tot de wereld
waarvan ik me bewust ben
Mijn leefgebied
Zonder filters zou ik
blind worden van alles
gek worden van alles
Het niet overleven
Ook jou orden ik
en als ik geen filters
en meer receptoren had
zou jij me nog meer bezetten
En dat zou me verlammen
het zou me verblinden
en verzwelgen, want…
Meeuwen en dolfijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
59 Op zee ben ik een draak
met machtige vleugels
bol van mijn adem
vlammend van de zon
geleid door mijn ene hand
aan het roer, en de andere
aan de lijnen, strak genoeg
en los genoeg, elk moment
opnieuw de wind
precies in het midden
op de sweet spot:
twee harten verbonden
in de hoge golven
in het wilde water
steeds in balans
als twee…
Hertenjacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
88 Duizend plus duizend is het aantal
herten dat bijkans onhoorbaar
door mijn hoofd heen dendert
Ik zou er een paar willen schieten
met mijn katapult van zacht brokaat
en stevig roodbruin leer
Het steentje in de slinger is mijn
milt die ik voor de gelegenheid
bekleed heb met iets als zuiver ijs
In hun hart zal ik ze treffen deze
dieren…
Redt de Bronnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
68 Verhalen zijn vloeibaar:
met elkaar vervlochten
stromen in de oeroude
Verhalenoceaan
een en al kleur, en
van kokend heet tot ijzig koud
Zij vermengen zich, vernieuwen zich
en verwekken nieuwe verhalen
Maar de watergeesten raken
overwerkt! Overal vind je
verminkte verhalen in de drab
en verwarde, en rottende verhalen
Er is een wildgroei…
Schaduwtekst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
83 Het oude gedachtelandschap slaapt in vergeelde mist
waar dronken denkers door het dichte duister dwalen
zij zoeken troost in vage broze droomverhalen
waarin de dwaze geest zich telkens weer vergist
de diepe wijsheid die men in de nacht beslist
blijkt in het kille ochtendlicht te verkleuren
wat in de schaduw leek op openzwaaiende deuren
is slechts…
Mijn hoofddienaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
81 Ik weet niet wat waar is
Ik zie verbanden en twijfel
aan mijn hoofddienaar
want hij legt ze dwangmatig
en verbindt herinneringen
tussen al hun kronkels door
Steeds vaker wil ik
dat hij het overdoet, maar
het kost hem steeds meer
fantasie om te begrijpen
wat er gebeurt en wat samen-
gevat toch niet houdbaar is
zo lukraak komt het…
Hoge ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
53 Ik ben een reus, ik kijk
uit de hoogte, lopend
op hoge, gevoelloze poten
Ik zal mijn stelten niet buigen
naar de werkelijkheid
laat mijn ogen liever lopen
over digitale platforms
dan op blote voeten
door de werkelijkheid
Daar ben ik veilig
zichtbaar verborgen zwevend
boven de werkelijkheid
Daar ben ik thuis
ken ik de gebaande wegen…
Oude wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
45 Het is voorbij, vreemde belangen
herschikken het dagelijkse leven
en ruimen oude wijsheid op
De kinderen passen zich aan
Ze steken geen vinger uit
naar het stof en de lekkages
Ze halen hun schouders op
over de zoute zeewind
en zien de beestjes niet
Ze verbazen zich
wanneer de deur openstaat
en de gangpaden vol
vertrapte papieren…
invitatie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
73 weef met engelengeduld
poëtische draden uit
de zwartheid van het licht
laat taal uit het raamwerk breken
breng woorden van schoonheid en troost
zing met zachte stem teder en humaan
een lied op het onvoorspelbare ritme
van het water bevrijd de wenende
watergeest en alle fragiele hemelbewoners…
Jong hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
59 Oerbeeld berk
Kaal of groen
Lentelicht
Bos dat niet echt bos is
Hout
Jong hout
Belofte
die verlangen werd
terwijl je verder moet
Jeugd
Herinnering…
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
83 Op het middenplein stromen
mensen met liften uit de grond
of ze landen uit de lucht
Ze kiezen een van de poorten
openen een deur en nog een deur
en kijken rond. Soms vluchtig
En ze kijken verder, gaan terug
om een andere kamer te bezoeken
en meer te zien van alles
dat hier verzameld is
in honderden etalages
met verwijzingen
naar…
Ik ken mijn woonplaats
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
54 Ik ken mijn woonplaats
en sla de hoek om zonder --
nieuwsgierig te zijn.…
Poste restante
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
112 Het juiste moment bepaal ik
soms zelf, als ik genoeg denk
te weten, maar vaak word ik verrast
door wat er uit de hemel komt
precies op het moment
dat ik mijn ogen opendoe
.....Ik kijk in de envelop
.....die half verscholen ligt
.....te wachten op mijn onbewuste
.....weten van het juiste moment
.....om te lezen wat nu
.....betekenis…
Ervaringsapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
295 Mijn gedachten komen
van buiten, niet van binnen
Ze vinden hun weg
van mijn ogen, oren, neus, tong
en handen, en zoeken
in mijn brein een plaats
tussen de waarnemingen
die eerder binnenkwamen
Samen vormen ze een idee
van wie ik ben, een
ervaringsapparaat
dat onthoudt wat het beleeft
en daar gevoelens bij heeft
tevredenheid, geluk,…