127 resultaten.
Stuifmeelkorrel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
939 Fijner dan stof
Ontastbaar vermenigvuldigd
Zweeft de korrel
Verschilt van vorm
Van de bol naar het ei
Van geribbeld tot scherp gekant
Van kussens tot ondiepe schalen
Het oppervlak toont een moeilijk patroon
Een lijn die kronkelt zonder regelmaat
Cirkels in motieven verdeeld
Als een iris, een vingerafdruk
Daaromheen de schil
Tegen verderf…
distel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.305 het onkruid vermolmt;
de pisseblom waait
van veders naar dons
en den paarse vervliegt
in veneinig geprik
vanonder ruige maai
komt nog als geborgen groen
het hooi in feromonen asem op;
verdroogde druppeltellers
begraven in boeket
langs onvermijdelijke bloei
vergroeit onvergankelijk klam
het weinige blije weerzien
van beklemmende liefdes…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.872 Opgeschoten plantenpracht,
soms stekelig venijn,
groen waar je kleur verwacht,
de zon, hun hele zijn.
Verwarrend, denk je dan,
dat zoiets toch bestaat,
ik nochtans geen tuinman,
heb hierbij geen baat.
Mijn plantenspuit in de hand,
ga ik ze allen te lijf,
de distel en paardebloem,
de netel die zo brandt,
het staat buiten kijf,
het…
jonge sla
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.360 ik ben in staat het zwaarste leed te dragen
het uitzichtloos verdorren van een boon
een snijbloem en zijn onverdiende loon
ik zie het aan, doch niemand hoort mij klagen
het rooien van de bintjes is gewoon
een schaamteloze daad die af doet vragen
of een beroep op normen ooit zal slagen
toch blijf ik hard, negeer het machtsvertoon
maar in…
Begonia
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.922 Tot nu toe is het elke begonia
slecht bekomen
wanneer ik achter haar plaatsnam.
ze kwijnde weg
zodra de asregen van mijn schaduw
op haar viel.
Mijn vaderlijke autoriteit
en mijn moederlijke zorg
werden een weg naar het compost.
Maar ook een kunstplant
gaf geen troost
Ze verkleurden in vaalheid
nu laat ik het blijven.
Tot inkeer gekomen…
Nachtmerrie
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.583 Prachtige kleuren,
lila, paars, oranje en ietwat room.
Een smeltkroes van geuren,
het lijkt wel een droom.
Oncidiums met lieve dansende bloemen.
Dendrobiums in alle kleuren van de regenboog.
Witte catlleyas, waar bijen omheen zoemen.
Mijn orchideeën, een lust voor het oog.
Maar dan, alsof niets meer telt,
verdwijnt mijn lach voor een traan…
Roos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
2.187 Fluweelzacht,
(haar wangen
een dieprose
gloed)
ligt zij op mijn hand.
Alleen.
Ze bloedt,
als ik met een mes
haar stengel kort.
Samen met de anderen
zet ik haar in water
opdat het bloeden
minder wordt.…