Ik weet nog dat ik naar het poepekak schooltje ging wat was ik nog maar twee of drie jaar bij nonnen in zwarte jurken in een akelig grauw gebouw zaten we angstig bijeen gepropt in mijn blauwe korte broekje waar ik in piste op dat stoeltje waar het vanaf liep op de splinterige waaiboomhouten vieze vloer het licht kwam…

Ik zit in mijn etui. De rits is open. De klas is stil. Mijn toets is klaar. Mijn vingers ritselen. Mijn buurvrouw zwoegt. Black-out? Ze zucht. Luchtig knip ik. Ik verdubbel papiertjes. Ik schrijf woorden en namen. Ik gum ze weer uit. Hij zit drie meter achter me. Kijkt hij? Schaar, gum, potlood, plakband. Zijn ogen zijn licht blauw. Ik…

Het wriemelt, vlindert, fladdert. Het kliedert en het kladdert. Het spettert, tettert, schettert. Het kwettert ongeletterd. Het kolkt, het draait onrustig. Het kwispelt levenslustig. Krioelt, is in zijn sas. Het is mijn tweede klas.…

Meester ik heb geen boek. Het is al jaren zoek. Ik heb het nooit gehad. ’t Was in mijn kluis totdat het daaruit werd gejat. ’t Is thuis. Ik zat in bad en leerde ’t huiswerk dat U opgegeven had. Maar wat? Het boek was nat! Ik had het nat gespat! Echt waar, ’t is ongelogen. Nu ligt het thuis te drogen. Dus meester, ’t is daarom dat ik niets…

Alleen al denken aan dat erge, dat kon je toch van niemand vergen? Zeker niet van een tweedeklasser, die ’t liefst met liniaal en passer zijn wereld in stukjes verdeelde. Wat dacht men zich wel te verbeelden? “Boekenbal!” Wat hij nu toch hoorde was letterlijk te gek voor woorden. “Boekenbal!” Boeken lezen, schrijven was ook al erg, maar boekenlijven…

Een grote zwarte BMW, een baan als interim, een tweede huis in de Vendée en een kind op het gym.…

De boerderij heeft open deuren. Het is vandaag haar open dag. Je ruikt er eeuwenoude geuren van stro en mest, en hoort gelach van mensen die naar binnen lopen door die twee deuren, open, open, en dan naar buiten, naar de wei. Daar staan ze, liggen ze, een rij van bonte beesten in het gras, geen rij, een groep, geen groep, een klas,…

Bejaarde jongen, schaduw op de gang, warhoofd van zwarte ogen, donkere drang, klanken van onderwereld in je oor, dringt er geen alledaagsheid in je door? Waarom zo weerloos wachten aan de kant? Wie zet je over naar een lichter land?…

Men zegt dat alles went. Mijn klassenassistent hijst mij weer in mijn stoel, een fijn, vertrouwd gevoel. Mijn medisch begeleider staat mij weer trouw terzijde, kijkt op zijn apparaat hoe lang mijn hart nog slaat. Al is het trillend, bevend, doceren houdt mij levend. Ook nu gaat het weer lukken dankzij mijn hulpstukken. En zonder assistent…

snoepend van cijfers en letters sommen woorden berekenend zinnen…

Vingers, nagels, langs het bord. Krassen, kraken, piepen. Onderdrukken, compenseren, marginaliseren. En dan gaan, opstaan en weglopen. Genoeg gezien.…

het was een oude school, ramen waren hoog de schaduw van de meester boog zich in een kring voorover in de glinstering van het oude stof wij kinderen zongen in onze Friese taal als herkenning bij het uitzicht van het raam kinderstappen in uitgesleten marmer als kind in een onvoltooide tijd waarin niets is verloren gegaan wat ik leerde…

Zoals dat gaat bij sollicitaties Voor en aan de lopende band Kon hij niks, was niks, en ongeletterd Plus twee maal links geen rechter hand Daar kwam nog bij geen enkele ervaring Nog administratief of in de techniek Zijn haar was te lang onverzorgd En vier jaar geleden was hij nog ziek En ach ja, al die volbrachte studies Havo, diploma het…

Waar het bij talenten ter nadere bepaling van hun toekomst om gaat is het vermogen te leren zich vanuit hun motoriek gericht aan te sturen naar doelen in de ruimte Toelichting: Dr. Erik Matser (Zevenaar, 29 maart 1963) neuropsycholoog o.a. werkzaam bij Chelsea, gaf deze week aan dat zijn discipline bij uitstek geschikt is voetbaltalent…

Sneeuw die niet wil komen 't is alsof 't geen feest mag zijn toch zag ik twee witte poezen in hun wollebolle pracht 't leken echte siamezen witter kon niet zachter mocht niet wie de poezen wil genezen van hun wollebolle pijn kan de wolken overlezen ergens heb ik nog een bezem ja... misschien valt sneeuw vannacht...…

Geleid door een nieuwe formule om aan te pappen ontstond veel chemie met een pront element te Rheen slechts bekend onder nummer uit het Periodiek Systeem en zonder ezelsbruggetje moest ik haar schrappen Trouwens had ik Hahelibebcnof niet vergeten me met al die schillen nog geen raad geweten…

Lief, blond, erg slim "Pythagoras!" zei ze adequaat Voor Ineke uit 5-Gym vlinders in het kwadraat…

Het oude schooltje,samen in de klas met de gebladderde plafonds waarin het venster van de wereld verkleind werd door geblindeerde ramen ver weg van de lentezon en het uitnodigende groene gras die lonkten aan de verkeerde zijde van dat weerbarstig glas, schemerig verlicht door matglas bovenlicht in de schaduw van de hoofdcipier die met puntige…

Een leraar riep zijn ganse klas “Let op want er volgt nu alras een princiep van voornaam allure zoals normaal hier, van nature. Een vers A-vier, de pennen klaar kijkt naar het gladde bord aldaar want zo verschijnt met rode stift uw huiswerk in het schoonste schrift.” Voorts gaf de meester zijnen pleit met sierlijk kaligravend vlijt. Pupillen…

1. De buurt leek anders op ochtenden, dat we de meester juichend in een ziekbed lieten zakken en over het schoolplein in vrijheid raakten. Stratenmakers brachten spontaan muziek, huisvrouwen regeerden over vuilnisbakken of strooiden zeepsop. Alles van een volwassen gewicht en thuisgekomen verschoof ik de tijd onder het lezen van een…