Door water werd hij betoverd door wetering sloot en plas Met golven rimpelingen was hij in z'n sas In verten zeilen een schip of boot? Wind zijn makker vriend en -steevast- handlanger Zelf voelde hij zich .........zanger zijn mond open Met de tonen en woorden van een lied kon ie uren lopen langs water wetering…

Er loopt een vuurtje over mijn hand hij zit er warmpjes bij, voelt zich gezond vertrouwd de mediterraan in een eeltige palm plooien beken eigenheid, put helder water van genegenheid, voedt genot uit gezond verstand, Er loopt een vuurtje over mijn hand het verzamelt het zout der aarde diepste oase van het kloppend hart dringt door…

De spiegel in de gang, en bij het bad, in de wc die spiegelen mijn ogen en mijn gezicht. De zee spiegelt de zon en haar stralend licht, een plas spiegelt wolken, een bomenrij, de volle maan of een stille zwaan. De sloot 's morgens de nevel. De pluimen van riet zie je nog scherper in 't water dan op 't land, en een korreltje zand…

In Moordrecht lag ik op een liggedoe, terwijl er kaarsjes brandden en zij om mij heen dwarrelde als een spook van vlees en bloed. Ze ontdekte een gat in mijn aura en daardoor verloor ik alsmaar meer energie en was ik een makkelijke prooi voor bodylifters. De kroegen waren slechte plekken voor mij en die ben ik dan ook gaan mijden, ze heeft…

De beelden worden steeds gekker en Selma komt in een trouwjurk op mij af, terwijl ze wappert met haar engelenvleugels en op de achtergrond de overleden leden van Viola Beach 'Get to Dancing' uitvoeren. Ze omarmt me van achteren en daarna kruipt ze heel teder in mij, zodat onze zielen volop versmelten. Ze danst met kleurenlinten om mij heen…

in dronkenschap en vaker nog in soberheid spreek ik wars van betekenis en met absurde tong mijn dwaze logica systematisch ben ik de onbenul en onttrek ik me aan mijn taak als aanwinst voor de samenleving los van alles consumeer ik als een spons simpel als wat…

Als ik mijn hart in het grote hart, mijn stem in de stilte leg zoals de druppel opgenomen door de zee, één wordt zodat 'k kan mee bevloeien, helpen groeien, dorst lessen, zwijgen en kan zeggen, er te zijn voor jou, mezelf, genieten kan mijn geluk doorgeven, want nog steeds... is er zoveel kleur, de bottels en de bessen, de ondergrondse…

Nimmer klopt de tijdgeest zo nadrukkelijk op de levenspoort, Wanneer in de spiegel een nestor gloort. Wanneer het water in een meertje de rimpels markeert van de steen der wijsheid die over het water scheert, dan kondigen zich beelden uit het verleden aan. De kinderjaren die verlangend op de toekomst staren. Het spelend leven dat geen zicht…

De engel in ons die het spoor naar de hemel was verloren de weg naar de aarde ook volledig kwijt komt in aanmerking voor een wonder om uit het doolhof te komen vriendelijke woorden spreken die als muziek mogen klinken in alle mensen oren die lijden aan en onder liefdeloosheid…

Wij zijn de paarse mensen van de morgen. Wij dromen onze dromen in het licht. Vanuit de duisternis zijn wij teruggekomen; zijn wij bevrijd van de tralies van het nachtelijk gesticht. Wij zijn de paarse mensen van de morgen. Wij vechten voor de vrede van het vrije hart. Vanuit de duisternis raakt ons paarse hart niet moegestreden zijn…

Demonen en duivels strijden om onze geest. Gevangen in onze angsten vrezen wij de medemens nog het meest. Onze geest is ontvankelijk voor de verleidingen van de moderne tijd. Tussen kiezen en keuze wordt onze wil vaak omgeleid. Die onafhankelijk kijkt op ons bestaan; uit belang zelf te kunnen kiezen welke weg we op willen gaan. Demonen…

Dertien Manen kent een jaar Maakt de Maangodin zich klaar Om het wonder te verrichten En ons duister te verlichten Dertien maal verdwijnt Zij weer Langzaamaan, niet in één keer Maar in veertien kleine beetjes Weggeveegd door vlinderfeetjes Is Zij dan geheel verscholen Als uit 't hemels' rijk gestolen Is het tijd te laten gaan…

Vanmorgen zei je: dat kan niemand je meer afnemen ik liep langs het strand de wind woei het niet weg de golven spoelden het niet mee het zand bedolf het niet de meeuwen konden het niet overstemmen integendeel alles leek het te willen aanzwellen zodat ik bleef, bleef zwelgen in de herinnering van mijn hoofd op je schouder, hoe dat leek…

De geest is uit de fles. De geest danst over het water. Danst met de golven op en neer. Komt te voorschijn vroeger of later. In het donker ben je bang. Zie je soms schaduwen op het behang. Trekken emoties je in een trance. Plaatsen gevoelens je buiten balans. Ik ben in gevoelens niet rationeel. Als ik mijn ruimte met de geesten deel. Bezoeken…

De zee, groots onbewogen worst'lend met zijn eigen kracht Niet wetend te doorbreken de dijk, door mij hem toebedacht Kon ik als de zee zo stromen Mijn rijk uitbreiden tot de kim Geen euvel op de weg te vinden zo kalm rustig zonder zin. Maar in mijn binnendijkse land moet ik als het gierend stormt Verdronken liefde adem geven Het leven…

De zee bedekte zowat het hele strand lopen kon alleen op de mulle rand langs het duin, de paal van de golfbreker zichtbaar nog, welig het sop als een dikke laag room, ruim, klodders en flodders die vlogen als vlinders. Blootsvoets waadde 'k me in zacht schuim, golfjes vierden talloze randjes en landschapjes die allen mochten zijn, daaronder…

Uitgebuikt en aangedikt, volgevreten en verzadigd, ballen zwiepen naaldjes los en lichtjes doven. De hysterie rondom Jezus zijn verjaardag ebt weg, met het vervliegen van deze laatste dagen. Tussen kerst en 1 januari genoeg tijd te herkauwen, welk geneugte eraan moet geloven, wat anders moet of beter kan. Want zonder…

(voor Jaap Zijlstra (1933 - 2015)) Naast zijn overlijdingsbericht zag ik vandaag een foto van hem in de Trouw. Jaap leek sprekend op mijn vader, die ook een homofiele dominee was. Ik dacht zelfs even mijn vader ineens zomaar terug te zien. Als twee druppels water leken ze op elkaar. Jammer dat ze elkaar nooit ontmoet hebben. Zelfs het interieur…

Als wij in deze tijd van bezinning (want dat moet in december) de balans opmaken en gezellig doen met elkaar, rondom een dode boom die wij luguber versieren, voel ik me altijd ergens een schijnheilige huichelaar. Bomen horen buiten met de voeten in de grond, niet als een kadaver opgetuigd als middelpunt van een huis. Alsof…

Hoe rimpelloos is eindeloos als tijd zich vult gedachteloos…