ik vlieg af en aan om jou schrokop te voeden ik baarde je niet je bent er gewoon barstend van verlangen jouw nest is mijn nest zo is het altijd al geweest de kleine karekiet die in het riet het koekoekskuiken voedt…

Plotsklaps gebeurt het, in een handomdraai zijn teksten geboren, je verwacht ze niet, ze komen daar waar je ze eerder hebt verloren, waar de wereld gerijpt of niet uit voortvloeit, Zoals ik het drink, zoals ik adem, later proef ik de bijmaak van ik geschreven had moeten hebben. Uit de vlaag van onder- bewustzijn, ontvalt mij…

Zijn gedichten zijn de zachte steen. Ik zocht ze om mijn geest te slijpen. Halfdronken zoek ik nu naar een beeld, zoals hij die, nuchter welteverstaan, zijn werk serieus neemt. Het daagt me steeds frequenter dat ik van de nood een hobby kan maken. Een werkelijke reden om te leven heb. Ik krijg het niet gezegd, dat de juiste woorden - me…

ik schaats ik schaats enkel met woorden eerst was het slechts krabbelen heel langzaam voorzichtig glijden eerst niet meer dan vrijblijvend babbelen en ongemerkt blijken de woorden mij te leiden ik glij naar onbekende oorden waar ik nooit eerder ben geweest moeiteloos ervaar ik het glijden en dat het geschrevene als maar beter spoorde…

Tijdloos kunnen schrijven over geloof en waarheden, dichters dopen de pennen in hun ideologie wat als zand tussen de vingers door naar buiten lekt, woord en beeld waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van verstilde euforie en beheerst verdriet, omfloerst door, in zichzelf te blijven geloven, om bij het ochtendgloren weer te doven…

Verscholen in de kern van het ieder vers daar waar het slaan met de stenen die tegen elkaar de beste vonken laat voortbestaan een poëtisch verhaal van dichterlijk vuur uit eerzucht van pennen zijn ontstaan, ontsnapt aan de stroom van krachten in hun baan van blijdschap te bewenen in het literaire landschap maar herschept zichzelf…

Als gedicht niet zich deelt in akkoorden als het niet tot een woordspel vervalt, als de spier van de harttaal samenbalt, als de dichter niet de toon verspreidt als hij vrijt met zijn vrouw, als ware ze zijn vriendin, ontbijt met z’n kinderen zo de voortgang van de dag vermijdt. als de dichter zijn waarheid niet herkent als triviale…

'Cut' vind ik het dat ik ziek ben geworden maar daarentegen ben 'k blij dat ik nog leef Dat ik alles in mij oprecht kan geven Dat 'k inmiddels gelukkig word begrepen Meest kwalijke herinnering: geheugen best zeef Met niet geheel safe valt beslist te leven al liggen dan onwaarheden op de loer Voor werkgever ooit een Leugen om bestwil Voor eigen…

Deksels vallen van de wolken een slagzin aan de horizon een paraplu van dromen houdt verwaaide bladeren van de taal niet tegen, een woord een uitvlucht, verdwenen over de paginarand, vanuit het eerste teken, refrein op de rug van elk beschreven blad of wat de versnipper bak niet vrat de vlucht die iedere schrijver kent in zovele kunstgrepen…

Om toch weer originele clichés te vinden en de teksten goed te praten met toegankelijke inhoud voelbaar die kennelijk even zijn zoekgeraakt, boven de taalgrens waar alles oeverloos wordt, vrij te ademen soms in de beeldvorming die we aan de dubbelzinnigheid van twijfel overlaten. Soms dicht een vers zichzelf en soms slaat het…

Een dichter opent de deur naar inzichten in taal en geeft in grafemen kleur aan gevoelige contacten die hij verbaal belicht hij sluit contracten in fonetische beelden vol wijs weids inzicht en welluidende weelde af de dichter verwoordt verleden en heden in klinkende klanken van Sanskriet tot straattaal sluit hij begripvol en…

EK SONDER JOU Dit is soos om tussen ons te praat in 'n dooie taal en die klanke klink skaars vaag bekend. 'N Woord word saggies herhaal die vrees word groter en groter as u meer akkuraat weeg. Die dag kom soos 'n rower maak die moeë oë seer. Die son kom op in sy prag die self herken hom nie meer nie. Kan nie glo wat…

Naarmate ik grijzer word, blijft wat mij drijft in scheppende bewoordingen begaan uit liefde en nood, hoe gekker hoe fraaier, wat geen afstand tot de inhoud bood tot het oordeel valt in de carrousel van spiegels waarin je ongevraagd ouder wordt, in vliedende teksten tot aan het marginale tijdstip van de dood, wederkerend spel zo…

Dichten is liegen op een hoger plan, wordt een heggenmus een zwaan als dat in onschuld wel lijden kan met de pen de kosmos raken, nu nog met de middelvinger in de pap, trekt daarmee een camouflerend laken over het literaire landschap, onafhankelijk op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie zich van de feitelijkheid laat herkennen,…

Drie woorden Vaak ontkent Oneindige betekenissen Persoonlijk en onpersoonlijk Hartverscheurend Eenvoudig complex Begrijpelijk onbegrijpelijk Meer waarde als inhoud kan dragen Hypnotiserend maar vogelvrij Altijd beantwoord ook al niet Tenzij je het tegen jezelf zegt…

Een trompet met geluid vibreert het leven, alle tonen als som geteld, in geleefde tijd vergeven als medeklinkers van het alfabet, schrijdt vrijuit door cultuurtalen gered. geluidsdragers van lopend vuur, trommels verkondigen wat bewaard werd in een zandloper van de natuur, door haar onbestaande pennen worden nieuwe klinkers gevormd,…

Haar vingers flexibel, haar handen vitaal, ja, zij was lenig, kon goed converseren - gebaren van armen, druk gesticuleren - en speelde het spel mee, maar dan nonverbaal met enthousiasme kon zij compenseren wat in den vreemde niet snel valt te leren…

Geheimtaal voor de kloosteroccultisten abdijen, bisschoppen en adventisten pausen, inquisities en juristen domein ook voor grammaticafetisjten Àblabs, acc.cum.ínf of a.c.i. passivum singularis of pluralis àdhortativus of een potentialis vis vim vi, haec huius hanc of hi Lingua latina non iam est mihi Sit terra levis hodié tibi Precisie…

Het werd door tijd en dicht te vondeling gelegd, boreling van het eerste uur, het waren grootste dichters die rond het kraambed hebben gestaan, kon snel begrijpen wat de pennen zagen om voor de taal maar te verzwijgen, begeerte om niets te willen missen, zonder een gedrevenheid zal verder niets en weinig delen uit oprechte vragen…

de buitenkant van wat men zeggen of schrijven wil laat zich zelden vangen in een woord alleen het is als water dat zich vertakt in rivieren wat binnenin gebeurt is een duistere zaak een gesloten boek een enigma zoals je wilt een onzichtbare oceansche rivier die diepe zeeën zoekt hoe stroomt taal naar buiten hoe vinden…