Het vierde dagdeel is mijn eerste poort naar opening van zielezaken. Alles wat het licht beheerste keert weer tot stof onder mijn beddelaken. Daar waar mijn denken het begeeft, toont zich de zin van doen en laten en blijkt hetgeen ik heb beleefd een vage spiegeling van diepe geestesstaten. Wat ik dacht dat rechts was, voelt nu links en…

zoveel ogen die passeren onbewogen en vervreemd wie kijkt nog met zijn kijkers wil zien wat werkelijk leeft zeldzaam is die ene knik waar wel begrip uit straalt het ogenblik dat zoveel zegt waarvoor geschreven en verbaal geen alomvattend woord bestaat uit ogenspraak ontspringt soms heel spontaan een welbewuste mensenkracht die in…

als de krijsende zagen zijn stilgelegd rijen bomen van hun charmes zijn ontdaan overvalt mij elk jaar weer dat troosteloos gevoel alsof het eind der tijden is genaderd maar nu ik aan de gehavende restanten weer nieuwe levenskracht ontwaar is mijn somberheid al snel verwaterd hoor ik overal weer vogels fluiten zelfs al fluiten ze niet…

hoe gaat de mens ooit snappen dat zijn bestaan meer waarde heeft als hij zich maar de ruimte geeft om over grenzen heen te denken opgeworpen dammen en dijken verschralen het landschap van zijn geest idealen verzompen binnen de perken van doctrinekerkers en -kerken voorbij de dood ligt open terrein waar zijn denken soelaas kan vinden ongehinderd…

In ieders hoofd hangt een groen blaadje, in dat van Els, in dat van Klaartje, ’t wordt gevoed door d’hersenschors, terwijl je schorevoetend bost… Soms glanst het, bengelt aan z’n steeltje, als je lachend gaat door ’t leven In ieders hart, groent er een klepje, in dat van Wiske, Sus en Jefke, ’t wordt gesmeerd met liters bloed, als je iets…

Begin februari begonnen met een lach een pril zonnetje een zonnige dag Maar plotseling alles vervaagd een mistige blik die om lente vraagt Het leek zo mooi een nieuwe tijd nu alleen een grijze massa die alle vreugde mijdt…

In de stil verborgen schaduw van de stad Zie ik lampjes In de nacht Achter deuren hoor ik stemmen fluisterzacht Geef me adem Geef me kracht Ik zie muren om te slechten Hoop om voor te vechten Een droom om voor te leven Ik heb goud om weg te geven - laat me streven... Maar vanavond, loop ik door Zoveel stemmen en toch voel ik mij…

Morgen ben ik vroeg weer uit de veren Morgen zing ik weer het hoogste lied Met speels gemak beklim ik hoge toppen Geen enkele beperking of limiet Ik wil me als een kampioen ontpoppen En profileer mij als de favoriet Morgen ben ik vroeg weer uit de veren Morgen zing ik weer het hoogste lied Ik grabbel enthousiast naar trainingskleren Een…

Vandaag heb ik geen zin om mij te uiten Vandaag blijf ik de hele dag in bed Met krant, een tijdschrift en een stapel boeken Mijn telefoontje heb ik uitgezet Een uitgebreid ontbijt kan ik vervloeken Alleen een kopje thee en sigaret Vandaag heb ik geen zin om mij te uiten Vandaag blijf ik de hele dag in bed Oh nee, je krijgt me met geen stok…

afgewezen woorden afgewezen worden opgelaten, want de vernedering, onbegrip zwelgt zelf ken ik geen medelijden…

in mijn rugzak zitten ervaringen met een grauwsluier en feiten met zonnebrand; aan de zwarte kant van spijt schemert nog wat verdriet maar...in de verte lonkt de "lat-" op een wellicht niet al te grote afstand mijn profiel staat stevig overeind op de site van welzijn en geluk alleen..hoe vind ik jou, man die bij mij past die samen met…

bedenk niet iedereen kan op maandag weer naar het werk arbeidsvreugde!…

ze zwaait haar hoofd een beetje los van de knelling plafond muur vloer muur muur plafond linksom een raam rechtsom een geflipte laptop relax…

nooit geweten dat het geluk zo dichtbij was dat ik zo nieuwsgierig kon zijn zo naar iets kon verlangen naar ieder moment dat komen gaat iedere dag opnieuw me verheugen op die nieuwe dag die komen gaat telkens weer opnieuw nooit geweten dat……

de transparante deeltjes van het geluk zijn voor anderen niet zichtbaar doch zelf merk ik de beleving van destijds nog altijd daar de tastbare momenten van optimaal genot uitvergroot door een rozegetinte bril... als er iets is waaraan ik me kan warmen dan zijn het de plaatjes ingeplakt in het album van het geheugen Lejo van Kuijeren…

Waarom zo opgejaagd als je toch weet dat morgen weer komt met eigen zorgen en dat je daar vandaag geen sikkepit kan aan veranderen? Geen el kan voegen bij de duur van dit zo korte leven? Het is toch allemaal maar heel even.... (naar Mt.6,24-34)…

de wereld schuimt tot de rand het leven schreeuwt honger in koele objectiviteit geef ik je gelijk een dichter is ook maar een mens de zomer valt als zweet op je voorhoofd in koude van tijd zit leven hoger in boom het milde ruizen in het vuil van schaduw…

ik zal plaats maken kom binnen raak me maar aan wees niet bang snij wat je nodig bent mijn poëtische verbeelding of mijn liefdevolle hart tast toe en en geloof in mijn laatste schaarse glimlach voel de feiten mijn geschenk aan het vernieuwde licht…

zang en poëzie festijn met uitreiking der tulpen op mokums zoutkeetsplein dames diep in de magnolia heren van het klaproosblad in de olie op hun dichterspad terug weer in hun schulpen alleen ging schutter nummer één van Circus Variété Amour Fou goed voor gulden schot met clou ongericht zonder bij te vijlen liefde gaat publiek in pijlen…

niet om het verleden maar de toekomst waar wij naar op weg zijn wat is geweest blijft hangen in het bagagenet van het geheugen je torst het mee zolang je het met verstand kunt dragen mocht je het ooit verliezen dan is alles verloren... ben jij de reiziger met oponthoud die wacht op iets waar jezelf niets meer van weet…