Er loopt een meisje langs barokke stukken, haar vaders snor past daar prima bij; ze kust het kale hoofd en voelt zich vrij, een vogel kleien, zal haar wel lukken. Vrolijk plukt ze een pluisje, tikt op een neus, staart naar de vrouw in het bleke gewaad, die in de schaduw van de hoge muur staat, en haar doet denken, aan die wijze leus. Ze…

Als onze oogdichtknijpende redactie alhier wel oproepend tot maar ziende blind intussen de meest gore infantiele onzin plaatst zet ik uit frustratie en in arren moede iets voor de gein tegenover ter leringhe voor nitwits ende vermaeck voor de rest * Wat dacht je bijvoorbeeld van de luie v.i.- en tv-addict die ons elke vrijdag…

in levende lijve is daar de gedaante minder hard en hoekig dan het naamloos heden dat opvalt door zijn korte duur als gebrekkige gelijkenis met ouders en hun kinderen tezamen een geheel als som der delen gaan we tussentijds ons allen op een naijlende voormiddag exponentieel verwijderen buiten het object dat zich ontvreemdt…

Het mokum van nu is mokum niet meer nee, ik heb het niet over de grachten dat verhaal is al oud en over the top en al even bekend als de rooftops en lofts de hangende tuinen van het opkopersgilde in londens kensington gardens en brussels paleizen bij het EU kwartier het atomium van sjeik abu dabi de kalief die op emirs…

Hou toch op met die stilte die ademt! Doodgegooid worden we ERMEE dagelijks! Lees jij dan nooit ERVOOR wat hier ruist, in dat zwijgende wier onderwatergefluister van navel en nevel zonder woelende golven en woedende baren ERNA? Schrijf eens wat anders dan zweven in de etherische zevende hemel wees jezelf,…

Ik lig alleen, mijn gedachten zwaar van herinnering. In een miniatuurkamer is de nacht doelloos dolen. Elke gedachte vaart haar eigen koers. Ze bedoelen het goed maar vinden geen gehoor. Sneeuw valt alleen voor mij uit een wolk aan het plafond. Met oogleden, zwaarder dan gedachten, slaap ik onder de sneeuw. **…

Zoals elckerlyc alhier reeds op de druilerige opening van de deur naar het nieuwe jaar heeft kunnen lezen door zich te laven aan de Sjamaan van Nix ben ik ondanks het naderende plegen van plichten op recepties her en der (gelukkig bestaan ze nog, tradities in het nieuwe jaar - zonder houvast van het kompas waren wij verloren…

ELCKIE, zeg eens, wanneer kom je nou eens uit je ijscocon? Je fladdert en je fluttert met je stamper en je stijl in blauwe bloemen ben je niet meer dan een vleugelspeler De maan schijnt echt veel feller weet je, in de metaverse het is er veel gezelliger wanneer je eens gaat kijken HOE DE ANDEREN HET DOEN wat zij jou te vertellen…

terwijl waarheden ontvouwen onder ede verklaard het evenbeeld dooft luwte hoorzaam blijft het idee nestelt schijn bedriegt we ons in kielzog vervoeren men voorouders herdenkt waarmee woorden uitdrukken oren zich vullen dagen zich stapelen vulkanen slapen de straat, het park zolang ik luister…

Nu schrijf ik over iets dat wat ik niet begreep met opgeraapte woorden alsof het heel wat leek Een gedicht van mij met veel moeite ontstaan te kort en te krom geen mens vond er wat aan…

In de stad gaan de lichten één voor één aan. Gelukkig achter het koude decemberraam staat mijn cipres er nog. Ik kan kijken, wegzinken, en blijven in mijn dromen. **…

- na Eurydice- Hoe het begon blijft voor altijd geheim in de indirecte rede de oratio obliqua hield zij een speech over mortis initium was het eind van 't begin of begin van het eind? Onbestemd hapt' ik toe en zei adem mijn adem voel mij night en day o Alice in wolkenland Wild is de wind Night and day die begon als een…

Dagen knijpen stilaan toe. Zo was en is het van nature. Donker duwt verspreid bijeen. Waar nog weinig kan, rijpt rust. Licht betekent zichtbaar, komt van bronnen, klein, groot, van schemering tot zonneschijn en vormen van aangestoken zijn. Grote bron van licht, ruimte, altoos present in het heelal, nadert dra zijn verste verte, zal keren…

Als ik dromen mag, Blijven ze leven. Druk en angst, Laten mij herbeleven. Van schrik sta ik op, En begin ik mijn dag. Maar in wezen, Heb ik geen gezag. Ik val van een moment, Waarin ik alles kon. Naar een herinnering, Waar alles begon.…

hoe het object zich belichaamt tot houvast een ziel zich onteigent in vleesverworven geest ten tijde van vooruitgeschoven bestaan als geboorterecht daar komen de vervangende vragen vandaan zonder tegenwoord hoe zinnebeeld zich versteent tot materie een strijd eindigt met ontleding tot onderwerp aan eeuwigdurend vooraf…

"COLOUR MY WORLD" An sich kan ik je helemaal volgen Mignon, Van begin tot het einde geen enkel probleem Meestal dans ik zo door, door de donkere dagen Zonder al te veel binnen- en buitenhofklagen Ik ga nooit met the flow maar hou af en toe zicht Niet op wat de kletsmajoor heeft aangericht Dat is de kanker voor een ècht…

O Viking in het grote dierenbos de longen open, ren er maar op los o nee! We hebben met oud zeer te maken geen zuchtje wind hoort windekind hier slaken ja zelfs een kinderstem kan haar niet raken zij zucht bij elke vlinder boven 't water van hemelhoge wolken; toen haar kater erg stout geweest was, bad zij noster pater en zei hem 'was het…

Lees! Er staat immers nimmer precies wat er staat - onuitwisbaar in groeven voor eens en voor altijd tot op het bot gebeiteld Ergo! Vat het in de hand voel het aan de tand laat het op uw tong smelten uw kiezen traag malen vat dit alles dan samen in l'écriture automatique kies voor doorsnee waren gewoon basale namen Echter…

dit is een gedachte als ruimtelijke sluimering (niet van tijd) waarin alles draait om het denkbare -hoewel meetbaar is niets tastbaar geen wiskundige functie maar bedekte termen van vrijheid in gebonden toestand tot op zeker punt…

Kijk, zei hij hoewel er niks te zien was je hoeft je natuurlijk niet in allerlei maten beperkende korsetten te dwingen die uiteindelijk per slot van rekening at the end of the day niets anders zijn dan wordstep-ins en andere vrije uitloop van kakelende kippen beperkende ophokplicht die ons, schrijvende woordkunstenaars verplicht…