446 resultaten.
Als stilte valt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
381 Serene stilte
als een heerlijk zacht laken
dekt over mij heen
Waarom hoor ik jouw voetsporen niet meer daar ze
heel onverwacht en veel te vroeg van jou werden ontnomen
Ik weet heel goed dat zij op elk moment van het leven klaarstonden
om hun reis voort te zetten en ook nog eens voortdurend onderweg zijn met jou.
Wanneer ene deur dicht ging…
Schemering
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
426 Stil en uitgestrekt
als een waaier aan kleuren
schemering ontwaakt.
Wanneer tijdens vooravond een zon naar beneden
komt waarbij zij zich schuil houdt achter wuivende struikgewas
Haar laatste warmtestralen beginnen zich te verdampen in het luchtledige
terwijl het puur licht nog even zich van haar inspirerende en opvallende kant laat zien.…
Morgenlicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
411 Wat is het heerlijk om eens vroeg op te staan
De laatste zandkorreltjes uit mijn ogen weggeveegd
Afgelopen nacht ondergaat een ware metamorfose voor iets
aankomend: Prille dageraad die al gloort ergens hier ver vandaan.
In korte tijd biedt zij een breed scala aan kleuren
alvorens de zon haar eerste stralen tevoorschijn tovert
Het o zo prachtig…
Schoonheid van het leven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
457 Voelend met mijn hart
de schoonheid van het leven
steeds weer verbonden.
Wanneer onverwachtheid straalt in de open hemel
waar ik kennis maak met stukjes taal van aantrekkingskracht en
creativiteit tot zowaar de zintuigen verblind worden door hun schoonheden
Een voor een ongekende composities als een stille nadering voor mijn verloren liefde…
Ode aan Martin Bril- enfin Martin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Enfin Martin
domheid is inderdaad brutaal
pathologisch mondig
Miskend
zelfgenoegzaam
grotesk
Het zet zijn wangzakken
van misprijzen op
als een brulkikker
Het blaast
zijn leegte op
en denkt ondoorzien te imponeren
als een keizer zonder kleren
Domheid is gewend
dat roepen
effectiever is dan denken
de aanval
effectiever dan…
Paars 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 Als Gandi stond hij daar zomaar
en zij als veel jonger dit keer
met haar blonde haar
Hij druk in de weer in korte lendendoek
We konden kiezen nog uit kamers
en zagen hen vanuit het kantelraam
zitten in de zon
aan de kolossale houten tafel saam
Éénmaal ook bij hen,
druppelden de mensen binnen
veel man en enk'le vrouw
't Programma werd…
Het leven van een vlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
500 Een vlinder in rust
de vleugels trillen nog steeds
klaar om te vliegen.
Hoe een mooie vlinder met frivool gefladder
zich laat meestromen op de golven van een wind waarbij
ze zweeft over het water, even met de poten deze heldere spiegel roert
of vrolijk de verschillende luchtlagen kruist; ongecompliceerd zet ze haar vlucht voort.
Een fraaie…
Ze is niet echt weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
516 De herinnering
als een mooie glinstering
bewaard in tranen.
Hoe plots een mooie vlinder is weggevlogen
naar oneindige van hemel waar ze onderweg tijd vrijmaakt
om nog even achterom te kijken en terug te blikken op haar geraffineerd
leven waarin ze als een ambassadrice van de Liefde vast en zeker wegen heeft gekruist.
Een bestaan van los…
Uit het leven
netgedicht
2.6 met 54 stemmen
1.212 Zoveel moois en meer
gegoten in momenten
leven laat zich zien.
Hoe ik me laat meestromen op de golven van het
leven waarin ik zonder belemmering en verplichting vaar in
een voorwaartse richting zonder enig teken van achteruit te kijken maar
steeds weer mijn dromen achterna ga en ontvang met open armen een nieuwe morgen.
Op welke wijze mijn…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Geven en nemen
steeds in leven en liefde
een hart is alles.
Een plaats waar geheimen en onthullingen
veilig worden bewaard die bovendien nog eens wordt
gevoed door het stromend bloed die zich een weg baant langs
het netwerk van verkeersaders en doorgangsroutes, een kruispunt nabij.
Hoe openlijk en werkelijk zij de golven van
het leven…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
485 Hemel bevangt mij
haar mooi neemt mijn adem in
mindful momentje.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.
Flora vouwt ieder…
Turf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 Hartje winter ging de bel
voor de deur stond Fred
witte muts en verder blauw
vroeg hij om een bed
Blij met deze buitenkans
greep ik Fred zijn lurven
niets dat in mijn open haard
zo lekker brandt als smurfen
Epiloog:
Het was mij echter liever
en evenzo mijn partner
dat brand uitbreekt in de baard
van de heer Pierre Kartner…
Uit mijn leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 Hoe ik mijn hart volg
als een breekbaar-en-kwetsbaar
wonder van bestaan.
Hoe heerlijk genietend het is om elke morgen
te ontwaken met fracties blauw, frisse wind en een helder
licht aan de open hemel op hetzelfde moment hoor je de bewegingen
van groene en volle bladeren wrijvend tegen elkaar in een constant fluwelen geruis.
Op een dag als…
Vertering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Van de caravan en wij die daarin
hoe vreemd, maar ook hoe knus
de pap die je maakt,
de bloesjes die ik maar zoeken blijf,
die had ik toch meegenomen?
van het geblaat achter de strook bomen
van de wadden, de wijdte
de oplichtende zandvlakte in de verte
de vele vogels,
de vuurtorens
de oude huisjes met bloeiends
op de stoep
de verschillende…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
388 Sterren fluisteren
aan wolkeloze hemel
vol glans en glinster.
Hoe laatste restanten van een dag nog even
aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt
avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt
Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.
Na de vroege opkomst en menig…
Ze heet Poëzie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
451 O Poëzie, lieve vriendin van dromen
laat me meevoeren op stroom van verlangen en
liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend
water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.
Vroeg in de morgen geef je mij al warme
klanken en hartverwarmend timbre die ik samenvoeg tot
een geheel van woorden en zinnen waar…
Bij mij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Bij mij zijn,
geeft me vleugels,
waarmee ik vliegen kan,
dwars over oceanen heen.
Die krachtig genoeg zijn,
om jou te dragen,
en stormen en orkanen te doorstaan,
om uiteindelijk veilig te landen.
Op een eiland,
vol rust en vrede,
waar de hemel diepblauw kleurt,
en de oceaan kabbelend dit lied neuriet.
Bij mij zijn,
om voor een heel…
Bedankje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Nu de mei haar bloei voltooit,
past waardering de Beheerder.
Of kan er geen bedankje af,
doorvoede burgers en toeristen?
Niet zo simpel te verwoorden,
ethisch schroomvallig als we zijn.
Wanneer men mij welwillend toeknikt,
buig ik mij deemoedig over een ode.
Daarmee bedoelend hoe toegewijd
ik dit verzoek wil honoreren.
De hoogste lof ontvangt…
De pracht van de aarde
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
516 Zoveel moois en meer
gegoten in momenten
aarde laat zich zien.
Op welke wijze ik kan genieten van een schoonheid
in rust en ruimte waar ik mij steeds weer afvraag hoe kan het dat
ik haar niet eerder heb gewaarworden tot waargenomen met al mijn zintuigen
Iets om te bewonderen, niet alleen maar om met hoogmoed, hebzucht of wellust te bekijken…
Avondpracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
422 Wanneer in de avond een zon begint te
welken achter het groen glooiende landschap waar het
aantrekkelijk mooi lichaam zich zal verschuilen in de lucht terwijl het
puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien.
Het resultaat is een combinatie van verre
horizonten en rijke kleurschakeringen gegoten in wonderlijk…