Laten we vergeten dat we waren te gedogen om niet te verleren verwaaid, verstrooid geroofd in onwetendheid vloeit helder bloed uit onzichtbare wonden vreugde raakt de pijn, bijna volmaakt refrein, uit de poriën van het lot gedragen, gedachten onbesuisd niet geringd, vogelvrij, deze luxe lijkt onuitputtelijk er wellen tranen die…

Nachten lag ik stil te luisteren hoorde mijn hart en de klokken niet meer slaan, de dood had mij dus uitverkoren, ik heb mijn goed maar ook de pijn en streken onderweg verloren in een fluweelzwarte kamer, ik wilde dat ik op kon staan uit een veren bed. Maar waarom mijn vrienden storen over risico’s waarop ik met hen had ingezet? Het leek…

Klim nu maar uit je eigen kerker van bestaan De mei maand geeft tijd om er bij stil te staan. De ondeugd komt vanzelf wel voort Die heeft zich zelden aan iets gestoord Echter deugd mag worden aangespoord Voor wie er nog nooit van heeft gehoord.…

Overal door de wereld Zwerven de snippers rond Van toen god Zijn foto verscheurde…

Een mix van gedachten verscheurd door een onvervalst gevoel, waarin de sporen van het Dante’s hel niet gedogen zal en voorbestemd haar kroon zal dragen in een tijdloze apocalyptische tragiek. Verslagenheid zoals het werd gedeeld in elke era weer wordt geproefd, tekens dat alles opnieuw gedroomd zoals het is niet zou moeten zijn wat…

in de wachtruimte staat je leven on hold zoveel gescrold maar niet gelezen altijd er doorheen sjezen in de wachtruimte leer je staren, bedaren de touwtjes van kostbare tijd uit handen geven wijzer, grijzer wachten op het verlossende woord “ komt u maar” laat je even ongehoord compleet gestoord je beurt voorbij gaan in de…

Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen de oude magiër tekent de…

Kompas loopt uit het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, met de hakken in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verhaalt , de horizon eist de beeltenis…

Afgeworpen in de tijd in een doel wat heiligt, door innerlijke strijd decennia gepijnigd en gestenigd, oneindig rollen stenen af en aan om in het volste uur van de waarheid tegen elkaar te slaan. Vonken reinigen de wedloop van een fossiele natuur als ik doelloos dans rond mooiste keien van de top , al het slechts het kleinste deel…

Bijna altijd is er ergens wel een venijn van pijn door een verlies, een kies, iets in je lies, een nagelriem of striem of dat je iets verzwikte of kwam dat door je dikte? Eeuwig het gevecht door ons gestreden onthouden, weten waardoor we toen leden niet nog een keer, o lieve god en bidden tot de Heer. Maar dankten we weleens als…

Kraaien mengen zich met zwervende gedachten laverend op de duizelingwekkende toon van de wind, zijn hoon wuift alle vooroordelen weg, hij heeft de gestolen zielen van een illustere wereld ingelijfd, het verhaal uit de ruïnes van het verleden zijn snel verteld, het jaagt op de overgebleven wolken van beschaving wat dood leek komt tot een…

Roest klopt in het mechanisme van het aan ons aangemeten uurwerk, het lijkt even stil te staan, het reinste bronwater aangetast getapt uit het bloed, waarin de waarheid afbreekbaar wordt reeds voorspeld in de oerziel, afgedaan als onzin, klopt het aan de poort, vaak ontzegd en komt het ijkpunt dichterbij waarin ik droom…

tussen de plek waar je rekent en die waar je medelijden voelt gaapt een kloof is rekenen slechts uitgekookt doortrapt en medelijden soms berekenend? rekent het hachje zich niet alleen rijk en slaat Agape soms een brug over het ravijn? zet je rugzak vol vergaarde spullen even neer neem de tijd en pak hem uit niet…

in kleurenbeeld versleten, vergeten, vergeelde waarheid onaangekondigd dwars door tijd het papier is verfrommeld er is mee gerommeld zwart loopt over in wit als vergeeld wordt gedeeld gladgestreken en geheeld resteert een ingelijst portret gezien en teruggezet blinde vlek…

is meer dan niets horen voorbij aan geluid van rumoer, onrust van het bonzen in je hart van het wachten om in stilte vrede te vinden Stilte is meer dan stil na de donder na de laatste slag van een klok en de storm van een kruisweg bij de laatste ademhaling van leven hoorbare stilte bij een kruis voelbaar ….. stilte gaat verder dan sterven…

de rivier weet van lopen de weemoed kent ze niet het verlangen weet van stromen zichzelf bevatten kan ze niet het water draagt de weemoed wat ze wiegt weet ze niet het verlangen herhaalt zich in het stromen voor wie het ziet…

Naderende donderbuien storten tranen in mijn ogen, omfloerst met rode randen, zie ik mijn omgeving niet versluierd, in alles wat we hebben in een natuurverschijnsel? of een telkens terugkerend verdriet, of blijft de magere hoop bevestigd aan een blijvend onvermogen, als leeuwerik die z’n blik verheft naar een loden lucht en een…

Ergens moest je zijn en overal ben je, kijken we achter de schermen van de dood? In alles te willen sterven om weer op te staan als vluchtige gedachte altijd op de achtergrond, zucht uit de surrealistische werkelijkheid ontvlood, het van je af te willen schrijven, wat klinkt alsof het nooit geschreven was, gevat in een woord wat…

Het heden waarover ik struikel, een dunne waslijn aan de horizon, die al eerder overspannen was,schrikdraad waaraan de alom aanwezige schaduwen hangen, ik spartel tegen, verlangend naar een integere engel die bestaat, ons het onzichtbare verklaart, terugkeert op haar schreden wordt ik door tijd en ruimte en onder een mantel van…

Onze wereld uitgesneden langs de sjablonen van het het onzekere, fantomen opgeteld ingelegd met specie van het leven waarvan de bouwstenen in los verband staan, zonder troost van de vanzelfsprekendheid niets dan het dode licht erboven, al wat ons verplicht raakt uit evenwicht, lijkt van de aarde losgemaakt, een onzichtbare schaduw…