Een echte zondvloed maar ja je moest er doorheen al was het zonde…

verdeelde wereld strijdt in honger naar de macht leegte overheerst…

Waarom tabloid is roddelblad niet mooier en ook meerzeggend…

Maak pas op de plaats en voedsel steekt de kop op: zie de kokmeeuw Wel honderd meeuwen mijmerend in het gras - moe getrappeld Luidruchtig wordt de bladerenhoop bij windkracht 8 Als een vogel zonder kilometerheffing naar huis dwarrelen…

stappen verzanden langs herinneringsbeelden het verleden knarst…

De wind mindert maar de zee is nog vol woede…

Herinnering lacht Echo’s tussen de heuvels Het bos uit mijn jeugd…

Zij hebben wèl alle tijd van de wereld: de zon en de zee…

In hun ademnood haasten gejaagde mensen, zich naar andere tijden. Langs graven als straf, wees nieuwsgierig, stof teksten met je dromen af. Over water vliegen zwart gelaarsde zwanen, wanen zich in witte sprookjes. Scheen de zon paraat, om tranen te verlichten in banen, één voor één.. Geen woord, geen dingen uit beider naam,…

[Tanka proza] Melly wil wel weer, maar ik kijk wel uit. Ze is nu in Limmen met haar derde cursus bezig en iedereen zegt, zegt ze, dat ze sterk aan het veranderen is, 'aan het deprogrammeren'. Door de telefoon roept ze continu 'Yes, we can'. Zou het? Ik kan niet goed tegen dat nieuwe positivisme van haar. Ik zie dat binnen de kortste keren in het…

Een vlinder verscholen tussen het bamboe verhalend.…

Op ongerept strand alleen met mijn voetstappen omarmt mij de wind.…

kleurrijke vogel vlieg je vrijheid tegemoet op glazen vleugels…

hoe schoon uw gelaat gevat in scharlakenrood oh, hersftadonis…

Opwarmtijd nabij, laveert een zwanenpaar door ons ijsgordijn. Opstandig, zie je winkelen in je narrenpak, onverzadigbaar? Daar aan keerzijde vinden aardbewoners elkaar,in welk van beide zijn we beland? Met een stuk brood te eten en te drinken uit een nog te voeden mond. Kat in zwartste lijden, ontspringt uit haarzelf, garen…

Gevlijd in morgenstond van legersteden, in een opgeschoren hooimijt. Achter oogleden, schenen klare schaduwen met een herboren gezicht . Waar je op verlaat, verlicht de harten als mededogen het zelf benadert. Causaal verband die je bent, werkelijke vrijheid die bindingen kent.…

kanarievogel gekooid voor zijn leven lang fluit naar de vrijheid…

Schilder creëert de vrucht, tot de honger hem dwingt te eten van zijn stilleven. De nacht is gesluierd in het fluister ligt de smart van ieder dichters hart. Boom beklopt z’n bast, in z’n talent gerustgesteld draagt hij de takkenlast. In de kleur van een gevleugeld paard, vlecht ik verlangen in een ponystaart. Geluk op een steen…

dat drijvend dons met die gestreken halzen die twee zwanen daar slapend dobberen ze de oktoberdag door…

het is kil en klam ik waan mij in de wolken zo dicht is de mist…