wie ongeluk kent herkent geluksgevoelens elk ander moment…

De bloemen bloeien De eieren komen uit De groene bomen…

Met zachte streken lucht schildert in tint en toon een nieuwe avond.…

geef mij jouw woorden echo de klank van jouw hart en ik dans jouw taal…

De grote wereld gevat in een dauwdruppel bij ochtendgloren.…

Hekken en poorten de grensbewaking op scherp leve de vrijheid…

Hier en daar een blad de afwezigheid van wind geeft alleen uitstel.…

O zo klein en mooi puur uit onverwachte hoek dauwdruppels glanzen.…

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, voegt een vers toe aan uw levenslied…

welk een klamme rust de herrie van gedachten ongewild gestild…

Auto's razen luid, worden overheerst door smaak uit de bakkerij.…

Gordijn in somber als avondmist van de herfst hangt over mijn hart.…

weer valt de avond plichtsgetrouw raap ik hem op ik kan niet zonder…

dwarsligger belet het onschuldige geitje toegang tot herberg…

pijn ingevreten wonden opengereten lekken stille haat…

noen in de kliniek - het koffiekarretje smeekt om een spuit olie…

Prachtige kleuren in ruimte, rust en stilte steeds weer ander zicht.…

De luchten verblauwen ik verlang naar koele meren lippen kussen kleuren. Droevig is het najaar je voelt het aan je oogwater tranen zullen vallen. Onzichtbare sporen genoeg stof om in te bijten adders onder het gras. Bomen worden gekapt plastic in de buik van de zee mondvol kiezelstenen.…

In het bosmeertje siddert zacht _ donker mosgroen: pijnbomenspiegel.…

De hoge hemel weerspiegelt zich diep in het heldere water. De wind waait golfjes, kleine rijen rimpeltjes aan het oppervlak. Ik peddel wat rond, vrij en onbekommerd, kom helemaal tot rust.…