Moeke roept luidkeels Dochter Gina en haar Pa: Eten Pa...Gina Vroeger noemde ze hem Va Ze vergist zich nogal vaak…

er ontbreekt iets zo moet ik schuchter erkennen het is één van de drie knopen die mijn winterjas doet sluiten en word daarvan gewaar als ik kijk in spiegelende etalage ruiten voel me ongemakkelijk, heb geen vervanger of naaigerei bij de hand, vermijd namelijk graag zo'n ongepast nakend gebaar, ik ben toch geen pedofiele handlanger…

noem mijn liefdesdebuut openbaring kan ik als leugentest mee prijken wij bleven van jongs af gedresseerd elkaar recht in de ogen kijken om goudeerlijk alle gevoel samen te delen niet knipperbliks kunnende verhelen puur vleselijk te zijn geïnvolveerd wie schetst dan ook beider verbazing tredend uit het woud onzer afspraken dat wij met een…

wederom gezwicht een tekst gericht soms is het net een gedicht maar vaker nog dolen een kreet in de nacht van harte aanbevolen dag droom…

"ga niet weg roep ik naar de gebochelde vrouw wij nemen je er gewoon bij, zien je als normaal we loensen wat naar links en hijsen je met een touw naar de tiende verdieping", aldus opent de verteller zijn verhaal een geroezemoes verspreidt zich door de zaal is hier nog wel sprake van fatsoen en respect begeven wij ons wellicht op een glijdende…

Volmaakt ben je, nou ja bijna dan, want Soms dan twijfel ik aan ons, nee mijn lief Schrik maar niet, kom zitten, geef me je hand, Ik blijf heus wel, al maakt me dat een dief. Het ligt niet aan je ogen, die stralen Als de sterren in de duistere nacht, Want je blik, daar kan ik in verdwalen, Steeds opnieuw als je stiekem naar me lacht. Ook…

midden in het korenveld staat een roofridder stil in de verste verten niemand te zien behalve de zevengooier die in zijn vuistje lacht red wat er te redden valt! ik breng mijn schaapjes op het droge en verberg ze bij de steengroeve waar ze veilig zijn maar de grijpgrage plunderaar hoort ze blaten en neemt wat ik niet geven wil!…

Alle lust is mij vergaan, Een goed stuk vlees blijft ongeroerd En zelfs de wijn laat ik nu staan, Nooit eerder was ik zó beroerd. De liefde heeft mij in haar greep, Zij voert me mee, ik volg gedwee, Ik ken het klappen van de zweep En wederom zeg ik geen nee. Alleen jij kan me verlossen van de pijn, Die mij verscheurt zo diep van binnen,…

Is hier iemand roept iemand; niemand antwoordt: hier is niemand…

kennelijk had hij de boot gemist gelijk een achtergebleven spermadruppel die ietwat kleverig uitgerekt hangt of wellicht, als laatste eer, zich wat opgeblazen manifesteert en de uitgestoken fallus als enige dankt misschien is men hem al tijdens de laatste stroom door de leiding gaan haten maar kan ook door een mensenhand slordig…

Ik wurgde haar niet hield heel veel van m'n vrouw en knuffelde haar dood; ik heb een nieuwe vriendin en hou heel erg veel van haar…

Ik draag jou in mij als de dooier in het ei: jouw liefde zal mij omgekeerd ontplooien in een mei en laten kuiken. Op de verpakking staat: voor altijd houdbaar maar moet nog ontluiken als bloem.…

ik weet niet wat mij overkomt het lot gaat met mij op de loop men raakt hier toch van verstomd als je het overzicht verliest ja, mijn denken geraakt in de knoop heb ik nu werkelijk zo hard gefietst was me niet bewust van enige demarrage ok, het was even voluit maar dat heb je met een talentvolle lust het is niet zomaar dat men halverwege…

Onze kat houdt niet van dwalen; hij gaat dan zijn gelijk wel halen. Zo liep hij pas met slechte zin ’t kantoor van de belasting in. Ver van huis maar doelgericht heeft hij zijn missie fel verricht. Mauwend hield hij dag en nacht daar bij de deur een week de wacht Hij, beslist geen held op sokken, ging zelfs bewust de draaideur…

ik dicht licht en vluchtig vandaag of de zon wel of niet schijnt, is even niet de vraag verhaal vooral van eenvoud vederlicht gewogen, zo zeg ik tegen mijzelf neen, geen gezouten tranen en diepe voorhoofdsrimpels als ik in onpeilbare zieltjes delf daarop zult u mij heden niet betrappen laat ieder het verstaan…

hoe onnozel is de dichter die zichzelf kapot schrijft bang is om een plekske kwijt te geraken aan de dichter die het meer verdiend ? nikske poëzie, maar wat snel bij elkaar bedachte thema's gekleurd door teveel emoties verkeerde jaloezie en strijd die gij toch niet kunt winnen ook al is uw plekske opgeschoven kwaliteit bekoort de lezer…

de winterjas glijdt langzaam van mijn schouder ik had hem daar geparkeerd het is immers zonnig weer en de binnenstad, vereerd met een zwoele zuidenwind, kent volle terrasjes met uitgestalde witte kuiten van lunchende dames in de vroege voorjaarssfeer even weg van kantoor maar wel met sigaretten en andere snuisterijen in modieuze…

hij schuift vooruit en dan weer terug doch niet in gelijke mate in wisselende standen spuugt hij geluiden voor zich uit op verschillende tonen en maten of naar links dan wel rechts maar immer in de lucht waar bollende wangen, droge keel met opgezette aders in de nek en op het hoofd tezamen met verlangende lippen uitzien naar…

Waar ik was kan ik niet zeggen, een stofje was ik, zonder 'wicht. Om een afstand af te leggen ging ik sneller dan het licht. Onderweg zag ik ze flitsen, gerekte stukjes wit en geel, ze leken aan elkaar te ritsen, eindeloos en meer dan veel. Eenzaam ben ik mij gaan voelen, zo snel als eerst ging ik niet meer, ik zocht naar houvast, vaste doelen…

Marilyn Monroe's Poster met opwaaiende rok; Heb ik ook, zegt Truus Maar loop er niet mee te koop Haar man grijnst schaapachtig…