274 resultaten.
suite nuptiale
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
983 Toen zij
op huwelijksreis
weer eens
bij maanlicht wilde zwemmen
en bij zonsopgang
terug kwam naar hun suite
met koortsglans in de ogen
verweerde lippen van het kussen,
schorre stem en moegetergde tepels,
spermasporen klevend langs haar dijen
en ook nog
hooghartig weigerde
hem te bevredigen,
maar hem afwijzend de rug toekeerde
begon…
Verbondenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.416 samen in de milde oktobermaand
van ons leven
met een wirwar van wegen
hebben we een pad gebaand
we proefden rozen in zachte liefde
wijnen met gevangen zomers
zo zorgeloos, zonnedromers
soms liepen we naast elkaar zoals het ons beliefde
steeds omarmden we onze kinderen
herkenden hun vreugde en pijn
die we niet konden verhinderen
al was…
Dank je wel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.741 Je feliciteerde me
vanmorgen
al 29 jaar een stel.
ik feliciteerde jou
vanmorgen
al 29 jaar getrouwd.
in goede en slechte
momenten
in liefde en soms niet.
al 29 jaar een koppel
terwijl je om je heen
alleen maar ziet
dat men uiteen gaat,
maar wij
zijn 29 jaar getrouwd!
Al is er geen vlam meer
al zijn we gewend aan elkaar
we…
GELUKKIG DAN MAAR
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.234 want ze vallen bij bosjes
en de spruiten zijn de pineut
als het niet meer botert
schering en inslag
kan worden verminderd
in goed overleg
trachten
waar een wil is
is een weg
en als alles gedaan is
te redden en het toch valt
blijft harmonie verzachten…
Uniek geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.554 Wanneer een mens jong is,
kan hij nog kiezen.
Kiezen uit aantrekkelijke mensen.
Wanneer hij ouder wordt,
blijft één uniek mens over.
De vader of moeder van je kinderen.
De oma of opa van je kleinkinderen.
Alleen trouw is dan nog een keuze.
Voor de liefde van je leven.
Wanneer je dat nog wilt en kunt.
Wanneer je geluk hebt.…
Jouw stap op de trap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.112 Ik lig in bad te lezen.
Bijna dagelijks doe ik dat.
Al zevenendertig jaar lang.
In dit huis. Ons huis.
Mijn lief zet koffie.
Zo alledaags, zo gewoon. Dan,
hoor ik haar stap op de trap.
Zo ongewoon, zo bijzonder. Want,
morgen kan de laatste keer zijn.
De laatste stap, de laatste koffie. Dat,
besef ik vandaag als nooit tevoren.
Ik kijk haar…
EENSAMIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.136 Ooit twee-eenheid schoorvoetend door het zand
over het keuzestrand kwam de scheiding
tot stand, na totale verwijdering
doch hun overeenkomst ging hand in hand
de angel zit diep dat niemand hem ziet
dwingt een sober leven tot een besluit
of gaat men voor een ander onderuit?
eerste ware liefde vergeet men niet
een wrak waar men veel in kan…
Te lang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.979 Praten is gestopt
teruggebracht tot zinloze regels
waartussen de waarheid
zich verschuilt
het wezen sluimert
in doofstomme harten
stil gekneveld en
ontluisterd
uit verschrompelende klieren
verdween het vocht
nee, haar ogen prikken
allang niet meer…
Vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.518 Zij hielden van elkaar,
hun woning was nog lang niet klaar,
een kleine kamer om te beginnen,
de smalle twijfelaar voor het minnen.
De jaren gingen zonder veel bezwaar,
in voor en tegenspoed, steunden elkaar,
het bed is nu van groot formaat,
de kou bestrijden ze heel kordaat.
Laten zich nu elektrisch verwarmen,
door techniek met veel erbarmen…
Woord dat trouw houdt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.533 Voor Jeannet
Achtentwintig
Viermaal zeven
Dag van volheid
In de eerste maand
Van het nieuwe jaar
Beeld van volheid,
Van verdraagzaamheid
En wederzijds respect
Woord dat trouw houdt
Voor altijd…
Van heden naar verleden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.771 liefde steekt de weg over
het strooit gevoelens in onze herfstwind
het wiegt om een plek te geven
in ons sluierend verlangen
en het weeft woorden
in ons samen denken en voelen
en beschrijft tekens in ons houvast
het verlegt de koers van een schimmig verleden
naar een blijmoedig heden
niet meer ingeperkt maar ontwakend
in een…
Maak je niet dik!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.674 Hendrika was een trieste vrouw,
daar niemand met 'r trouwen wou.
Ze wou niet kwijnen door die pech.
'Ellende', dacht ze, 'eet ik weg!'
Bepaald geen wespentaille had
de vrouw, die zich te barsten vrat.
Een paardenmiddel werd d'r leest
en Kerstmis was voor haar het feest
van schrans. Ze is er nu geweest:
de dame leegde vele borden
en gaf…
voorstel voor stellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.879 als huwelijken
pas na twintig jaar hokken
werden gesloten
zouden er veel minder vaak
echtscheidingen voorkomen…
Royals
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.304 Er is een drukte
van gekroonde hoofden op
de rode loper
tot haar grandiose sleep
alle ogen feilloos steelt…
Huwelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.089 huisje
boompje
beestje
slippertje…
Veilige verrassingen
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
2.950 Probeer voortdurend
Tot nieuwe dingen
Te komen
Jou en mijzelf
Eens te verrassen
Af en toe
(bis, bis,)
Om me er dan
Op te betrappen
Dat ik meestal
Voor veilige verrassingen
Kies
Hans Böhm ben ik erkentelijk voor het aandragen van de titel.…
Onweer
netgedicht
1.1 met 10 stemmen
1.992 Het onweer dreigt maar slaat
niet toe op deze warme dag,
waarop ik in je ogen zag
dat liefde wisselde voor haat.
Woorden zijn zo duur vandaag
dat zwijgen nu wel alles zegt.
Ik heb me er op toe gelegd,
eelt te vormen, laag op laag.
We lopen noodgedwongen wel
dezelfde ruimten in of door,
maar lenen elkaar niet het oor
doch draaien om, als…
Wantrouwpartij
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.844 Ze was een stuk: ze had een prachtig lijf
en trouwde met een man der rijkspolitie.
Hij bracht het stuk helaas niet in positie,
want zijn geslachtsdeel kreeg ze nimmer stijf.
- Maar verder was d'r man een stijve hark.
Ze zag een macho die ze zeer begeerde,
zodat ze in 't geniep met hem verkeerde:
genotvol werd ze zwanger in het park.
Omdat…
Lof in liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.512 Jij vouwt de tover zachtjes
als een schelp om de windsels
van mijn zingend hart
en koestert de glinstering
van kabbelend water
als de woorden zich wikkelen
in een spel van warme handen
Het zilte water
schep ik uit weemoedige ogen
die als een zee over onze naaktheid spoelt
en zwoel trotseren wij het verleden
in een omarming voorbij de…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.010 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn ziel
breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar…