Woorden schieten me tekort Je tranen vloeien in mijn armen Het is niet onze eenheid waar het aan schort Verdriet verdampt niet door het te verwarmen Het praten is fluisterend veranderd in begrijpen Het leven opgelost als het zout in de traan Samen zullen we de rest van ons leven rijpen De stevige omarming zegt; “ Ik laat je nooit meer gaan”…

Gij geliefde die ik naar ons bruidsbed tilde waar ook rozen lagen met hun doornen lange nachten kozen niet altijd vrijen tot in eeuwigheid als wij sterven liefste gaan wij in hetzelfde bed in onze eigen armen mag het niet zo zijn prevel ik met laatste adem: het was zo fijn in ons domein…

Vandaag is onze trouwdag verheugd vang ik jouw blik die mij omstraalt in stil ontzag vandaag is onze trouwdag mijn binnenste ontvouwt een vlag de driekleur opent in Hij, jij en ik vandaag is onze trouwdag verheugd vang ik jouw blik!…

't Was niet fair zijn gelikte smoes bedekte zijn affaire Genoeg! zei zij en verbood ten strengste de snoepreisjes van haar echtgenoot Peinzend over de affaire haar ega berustend voor de buis smulde ze op het terras spinnend als een poes van de ten strengste verboden slagroomsoes…

Ze zat zich alle zaterdagen in ongerustheid af te vragen, waar 's avonds laat haar echtgenoot verbleef. D'r zorgen werden groot, terwijl ze elke zaterdag de lieve man wat later zag. Zou hij misschien een vrouw bezoeken? D'r ongewisheid aan 't vervloeken gevoelde zij zich niet in orde. Het was weer zaterdag geworden; Toevallig kwam ze vroeger…

twee mensen ontmoeten elkaar de vonk slaat over twee individuen met eigen verleden groeien naar elkaar twee harten smelten samen vurige liefde twee levens worden een voor altijd samen…

Vreemd laat zich de liefde lezen door alle staten van jouw lust krachtpatserig bestaan van transparante fluister met gedroogde intentie hang je mijn vanzelfsprekendheid aan randen van de nacht de meest fervente aanhanger slaat zijn tijd kapot om niet te hoeven voelen samen gebald overruled jouw vurigste wens mijn niet te stillen mijn nauwelijks…

'Zeg, zullen we trouwen?' vroeg Sammie aan Saar. ' 'k Ben eenzaam en háát agamie.' ' 't Is niet te verstouwen,' beaamde ze, 'maar ik zou echt niet weten met wie.'…

Een man slentert rond in de hof verslijt onder zijn zolen kronkelpaden tussen de verscholen witte gebouwen Het vliegend zaad van een vlier tikt droog en hard het voorhoofd aan maakt zo verdeelde gedachten één Het zou een meteoor kunnen zijn maar neen, er is niets ongewoons geen gat dat van voor naar achteren loopt Het hart klopt onvervaard…

Door Zulema werd Lex betoverd: ze had ineens z'n hart veroverd. Hij trouwde met 'r om de seks. Het was een sprookjeshuwelijk. Hij voelde zich afschuwelijk: z'n echtgenote bleek een heks. Vervuilend was het voertuig niet, waarmee de vrouw de man verliet. D'r vliegtuig imponeerde Lex. Per bezem vloog ze in de lucht. Ze keerde niet op…

Als Sjaan tegen Lex zegt: 'Met jou wil ik wel naar de sponde - en gauw!' denkt de man over Sjaan: 'Nou, ze staat me wel aan' en zo wordt ze z'n aanstaande vrouw. Nog dezelfde dag praat ze met Lex over 't huwelijk. Bezig met seks weet ze hem te verleiden. Daarna zijn ze beiden getrouwd met hun aanstaande ex. _________________________ Moraal…

Aan de bar zaten schoonheden (vier) en een ridder tracteerde op bier want hij wilde gaan zingen in bed, begeleid door het stukkenkwartet. Deze ridder was lekkergebekt. Z'n avances sorteerden effect. Hij bereikte 't ultieme geluk en ook zij kwamen klaar, stuk voor stuk. Toen het feest na een poos was herhaald had de ridder z'n keuze bepaald…

Ineens moet ik aan Rembrandt denken en zijn streling van het dierbaar licht de inval waar ik telkens weer voor zwicht hoe hij schoonheid weet te schenken ik tracht te evenaren in beweging aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet als schaduw op ons witte liefdesbed waarboven ik zo af en toch nog spring jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…

Och, Erica, die - dominant - besluit met Jaap te trouwen, beseft niet, dat de huw'lijksband haar danig kan benauwen. De vrouw zegt 'ja' door liefde blind. Ze denkt, dat Jaap een droom is. Als echtgenote ondervindt ze echter, dat-ie sloom is. Ze wenst gevrij en roept 'm toe: 'Kom in de sponde, Jaap!' De man gehoorzaamt, maar is moe en…

In de stad liep een lang getrouwd stel. Hij werd gek van z'n vrouw d'r gezemel en ervoer d'r geklaag als een hel. Toen ontwaarde hij Bistro 'De Hemel'. De man kreeg een prima idee en hij zei haar: 'Hier gaan we naar binnen.' Wat mokkend ging zij met 'm mee. 'Och, misschien', dacht-ie, 'komt ze bij zinnen.' Het einde zou dit…

De geit was met een bok getrouwd. Ze hadden beiden al een jaar intens genoten van elkaar. Ineens vond zij de bok heel stout. Hij liet een spoor na van z'n daad van overspel in 't hondenhok en werd daardoor een zondebok. Zo maakte hij z'n eega kwaad. Hij zei d'r nog: 'Vergeef me, geit; je bent nog altijd mijn idool.' De geit nam echter…

De twee waren tien jaar getrouwd. Ze hadden een feestje gebouwd. Het hoogtepunt van deze pret beleefden ze samen in bed. Hij zei: 'Wat ben jij toch een schat; ik heb het haast nooit zo gehad.' 'Ik ook niet,' zei zij, 'in geen tijden.' Onmiddellijk wilden ze scheiden. Die wens leek bijzonder onzinnig. Beminden z' elkaar dan niet innig?…

onberispelijk vullen de echtelieden het tweepersoons bed zij heeft een wespentaille en hij een paardenmiddel…

Een wijfjesmus ging naar Hongkong op d'r huwelijksreis met een tong. Ze heeft, op het bruidsbed gelegen, voor 'n muskus een tongzoen gekregen. Van het een kwam het ander. Nu is ze de moeder van vliegende vissen.…

De ringen van trouw op deze huwelijksdag als symboliek gegeven zijn als de jaarringen van jullie levensboom geworteld in Gods liefde met elkaar verweven. Zolang de trouw door liefde wordt gevoed is jullie levensboom gezond en groeit hij goed. De ringen van Gods trouw, die jullie jaarringen omgeven vormen draagkracht voor de mooiste…