als huwelijken pas na twintig jaar hokken werden gesloten zouden er veel minder vaak echtscheidingen voorkomen…

Er is een drukte van gekroonde hoofden op de rode loper tot haar grandiose sleep alle ogen feilloos steelt…

huisje boompje beestje slippertje…

Probeer voortdurend Tot nieuwe dingen Te komen Jou en mijzelf Eens te verrassen Af en toe (bis, bis,) Om me er dan Op te betrappen Dat ik meestal Voor veilige verrassingen Kies Hans Böhm ben ik erkentelijk voor het aandragen van de titel.…

Het onweer dreigt maar slaat niet toe op deze warme dag, waarop ik in je ogen zag dat liefde wisselde voor haat. Woorden zijn zo duur vandaag dat zwijgen nu wel alles zegt. Ik heb me er op toe gelegd, eelt te vormen, laag op laag. We lopen noodgedwongen wel dezelfde ruimten in of door, maar lenen elkaar niet het oor doch draaien om, als…

Ze was een stuk: ze had een prachtig lijf en trouwde met een man der rijkspolitie. Hij bracht het stuk helaas niet in positie, want zijn geslachtsdeel kreeg ze nimmer stijf. - Maar verder was d'r man een stijve hark. Ze zag een macho die ze zeer begeerde, zodat ze in 't geniep met hem verkeerde: genotvol werd ze zwanger in het park. Omdat…

Jij vouwt de tover zachtjes als een schelp om de windsels van mijn zingend hart en koestert de glinstering van kabbelend water als de woorden zich wikkelen in een spel van warme handen Het zilte water schep ik uit weemoedige ogen die als een zee over onze naaktheid spoelt en zwoel trotseren wij het verleden in een omarming voorbij de…

Verbijsterd staan hun gezichten ingelijst en generfd als vermolmd hout tekenen de jaren oud zeer De heer draagt zijn masker, onkreukbaar naast zijn bloemende schoonheid Voelbaar ontbreekt de chemie Haar tere handen schrijven een geheime liefde Haar tranen branden als inkt in zijn ziel breekbaar is haar vuur gestolen door hem, haar…

Woorden schieten me tekort Je tranen vloeien in mijn armen Het is niet onze eenheid waar het aan schort Verdriet verdampt niet door het te verwarmen Het praten is fluisterend veranderd in begrijpen Het leven opgelost als het zout in de traan Samen zullen we de rest van ons leven rijpen De stevige omarming zegt; “ Ik laat je nooit meer gaan”…

Gij geliefde die ik naar ons bruidsbed tilde waar ook rozen lagen met hun doornen lange nachten kozen niet altijd vrijen tot in eeuwigheid als wij sterven liefste gaan wij in hetzelfde bed in onze eigen armen mag het niet zo zijn prevel ik met laatste adem: het was zo fijn in ons domein…

Vandaag is onze trouwdag verheugd vang ik jouw blik die mij omstraalt in stil ontzag vandaag is onze trouwdag mijn binnenste ontvouwt een vlag de driekleur opent in Hij, jij en ik vandaag is onze trouwdag verheugd vang ik jouw blik!…

't Was niet fair zijn gelikte smoes bedekte zijn affaire Genoeg! zei zij en verbood ten strengste de snoepreisjes van haar echtgenoot Peinzend over de affaire haar ega berustend voor de buis smulde ze op het terras spinnend als een poes van de ten strengste verboden slagroomsoes…

Ze zat zich alle zaterdagen in ongerustheid af te vragen, waar 's avonds laat haar echtgenoot verbleef. D'r zorgen werden groot, terwijl ze elke zaterdag de lieve man wat later zag. Zou hij misschien een vrouw bezoeken? D'r ongewisheid aan 't vervloeken gevoelde zij zich niet in orde. Het was weer zaterdag geworden; Toevallig kwam ze vroeger…

twee mensen ontmoeten elkaar de vonk slaat over twee individuen met eigen verleden groeien naar elkaar twee harten smelten samen vurige liefde twee levens worden een voor altijd samen…

Vreemd laat zich de liefde lezen door alle staten van jouw lust krachtpatserig bestaan van transparante fluister met gedroogde intentie hang je mijn vanzelfsprekendheid aan randen van de nacht de meest fervente aanhanger slaat zijn tijd kapot om niet te hoeven voelen samen gebald overruled jouw vurigste wens mijn niet te stillen mijn nauwelijks…

'Zeg, zullen we trouwen?' vroeg Sammie aan Saar. ' 'k Ben eenzaam en háát agamie.' ' 't Is niet te verstouwen,' beaamde ze, 'maar ik zou echt niet weten met wie.'…

Een man slentert rond in de hof verslijt onder zijn zolen kronkelpaden tussen de verscholen witte gebouwen Het vliegend zaad van een vlier tikt droog en hard het voorhoofd aan maakt zo verdeelde gedachten één Het zou een meteoor kunnen zijn maar neen, er is niets ongewoons geen gat dat van voor naar achteren loopt Het hart klopt onvervaard…

Door Zulema werd Lex betoverd: ze had ineens z'n hart veroverd. Hij trouwde met 'r om de seks. Het was een sprookjeshuwelijk. Hij voelde zich afschuwelijk: z'n echtgenote bleek een heks. Vervuilend was het voertuig niet, waarmee de vrouw de man verliet. D'r vliegtuig imponeerde Lex. Per bezem vloog ze in de lucht. Ze keerde niet op…

Als Sjaan tegen Lex zegt: 'Met jou wil ik wel naar de sponde - en gauw!' denkt de man over Sjaan: 'Nou, ze staat me wel aan' en zo wordt ze z'n aanstaande vrouw. Nog dezelfde dag praat ze met Lex over 't huwelijk. Bezig met seks weet ze hem te verleiden. Daarna zijn ze beiden getrouwd met hun aanstaande ex. _________________________ Moraal…

Aan de bar zaten schoonheden (vier) en een ridder tracteerde op bier want hij wilde gaan zingen in bed, begeleid door het stukkenkwartet. Deze ridder was lekkergebekt. Z'n avances sorteerden effect. Hij bereikte 't ultieme geluk en ook zij kwamen klaar, stuk voor stuk. Toen het feest na een poos was herhaald had de ridder z'n keuze bepaald…