voeg je netgedicht toe

Netgedichten over individu

1.659 resultaten.

Vrijdag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 12
je schoenen zijn weg geen briefje op tafel mijn handen zijn leeg ik pak de racefiets de wegen recht en hard langs maïs tot mijn schouder gras en prikkeldraad gedachten verdwijnen geen vragen meer voor jou alleen de wind ik fiets tot ik niet meer kan…
Sil Darius18 november 2026Lees meer >

Hij zou willen kunnen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 56
Schoppend en mopperend door zompige modder voortploeterend ontmoedigd door regen laag tegenlicht een gebrek aan stilte “Ook jij, lelijk herfstblad!” Hij zou willen kunnen schreeuwen die eeuwige pijn verleiden hem te verlaten zonder erover te praten als het zover komt zij gewoon verdwenen is…
R.E.N.S.13 november 2026Lees meer >

met of tegen je

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 15
dat ik schrijf, dat is mijn persoonlijke aard waarin ik mijn voortdurend nestel in de kou van onduidelijke zekerheden waren ze warmer geweest iets triomfantelijker, een lach opnieuw gebaard op de uiterwaarden op mijn gelaat haha, dan was ik mij niet, niet wie ik ben en nimmer zou willen zijn, mijn mimiek is de burcht waarin ik schuil…
elze11 november 2026Lees meer >

Mijn verbloemde leven…

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 17
Ik lig hier nu een aantal dagen met slap gebroken stengels en verlepte bladeren rozengeur is schimmel zoet als men sterfelijkheid dragen moet Ik herinner me nog alsof het gisteren was de dag dat ik gekocht werd stralend van geluk zei zij ‘speciaal voor jou,’ tegen haar moeder pronken in dat kristallen vaasje maakte me blij Binnen…

Verdwaald

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 26
ik sla allengs gade of ik al dan niet met onmin word overladen dan wel verblijf in ongenade om mij door verstilling te schaden zijn er daden waarbij iemand door mij overvallen wordt door maden? of waar weer anderen zich door mij voelen verraden? natuurlijk kan een voornaam mens onder toezicht, zich baden met inzichten uit de onderste…

De loze regel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 20
Van geboortehuis naar zijn huidige stulpje in één loze regel zijn leven weerleggend nochtans zwijgend over zingeving en dromen Van kille gangen naar een wiebelig trapje en gebroken ramen zijn adem benemend doorstaan lijden onder zingeving en dromen Van koude nachten naar het verwarmde bedje ongedwongen knusheid zijn liefde verbredend…
Lorenzo M.4 november 2026Lees meer >

Ik ben mezelf gebleven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 12
Ik droomde dat de wereld aan mij trok, haastig en luid, een ijdel schimmenspel. Zij wilden dat ik in hun malen opging, hun korte, felle vuur bewoog mij wel, maar in de kern bleef ik onwrikbaar stil. Hoe makkelijk heft men andermans gewicht en buigt de rug onder een vreemde zonde, totdat het eigen, klare maagdelijk licht verduisterd raakt en…

Ouderdom

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5
Een levenskunst: het rimpelloze kind te hoeden in het krimpende gemoed, waar eenzaamheid de verre sferen bindt en schaduw de verbeelding schraal begroet. Totdat de vloed het moede wezen drijft naar zilte stranden van het eigen gelaat; en wat er van het spiegelbeeld beklijft slechts naakte en onthechte weemoed staat. Een droomloos en onwrikbaar…

Zelfgekozen schemering

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2
Het papier absorbeert de inkt. Het draagt ook de zwaarte van het ongezegde. In de luwte van deze kamer vallen de maskers af. De wereld is ver weg. De eenzaamheid is geen vijand meer. Het is een spiegel die geduldig wacht. Alleen in de stilte van het zijn. Verwoorden wat de leegte schreef. Zelfgekozen schemeringen vallen. Tekeningen van de…

Gheketent - ’n Slotdicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 101
mijne siele spiegelt sich aen 't licht van desen tijt der verloren oceaen . in den beginne was er sien wazigh noch als door een sluijer nu, scherper . doch vaker ende dieper ervaer ick de verwe van nieuwe maen . al is d'aerde vol van monden ende kent sij ontelbare wouden met handen . een mensch wordt ongevraeght…

Intieme kameraad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Daar waar verhalen waren gebleven, leefde je in een landschap van andere verhalen dan die we ons herinnerden in het bed. Vol verlangen namen we afscheid van een droom; zinnen leken te dansen in verbeelding. Verslaafd aan jouw genegenheid, altijd dichtbij in dit universum van onvoltooide wensen. Gezelligheid die je bracht bij nacht, wanneer…
mobar16 oktober 2026Lees meer >

de waarheid is mijn identiteit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 120
ik schrijf geen boeken meer, vertaal nog slechts in het grijnzen van wie ik ben ik was een kolonist, had het ontdekte reeds verloren aleer ik het met mijn handen kon duiden, het waren spaanders die mijn tijd hebben uitgebuit, niet met beloftes die gelegen in een bad met zuur me telkens overrompelde neen, de uitwasemingen die mijn geest…
elze15 oktober 2026Lees meer >

Eenzame roes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 122
Als ik alles mag vergeten over het leven en het daten, slaap ik mijn eenzame roes uit op de grond bij de verhalende boom. Ik kan het niet weten, ik ben slechts een droom. Een heilige man misschien, die ons de leugens opnieuw toont omdat genegenheid moet zwijgen nu alle lasten getuigen aan de horizon, neergeslagen in de krappe beurs.…

alleen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 96
hij zag haar lopen langs het water gelijk de waarheid buigzaam is mee kan buigen met de tijd de zondaar in leven blijft in angstig beven totdat over de dood is verteld de mens niet zomaar wat doet liefde werkelijk bestaat en ieder een deel ontvangt hij tijdens de reis ernaartoe niet meer bang hoeft te zijn omdat hij antwoord kreeg…
Sil Darius11 oktober 2026Lees meer >

Ik ben meer dan de woorden die ontbreken

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 64
De woorden die ik mezelf vertel
 verdwijnen langzaam 
tussen de stiltes door.
 Ze verliezen hun betekenis,
 alsof zelfs mijn eigen stem 
me niet meer herkent. Ook in stilte ben ik aanwezig. Ik ben meer 
dan de de woorden die ontbreken, 
meer dan de zinnen
 die ik niet kan afmaken.
 Ik ben ook de blik,
 de beweging,
 de stilte tussen…
Marko Klomp11 oktober 2026Lees meer >

Fixeren

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 80
Geen vrije tred langs wegen en wind, geen lichtvoetig volgen van wat zich bevindt Het ritme van rust en gemis de maat van een dag, die verdraaid en geheel anders is Een lichaam in stilstand de blik op de tijd, een vleugje onmacht een sprankje strijd De kunst van het wachten, de weemoed erbij, het verlangen naar ruimte, naar…
silann Nara10 oktober 2026Lees meer >

knock-out

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 134
nog altijd is de ring het paleis waarin ik mijn dromen kan incasseren met vuisten die als kwelgeesten de absurditeit in mij naar boven haalt de vele rondes slepen de tijd van hoek naar hoek, het touwengevecht is de donder die de bliksem zonder slag of stoot het canvas laat bezoeken al ware het een eeuwenlange aanlegsteiger een knock-out…
elze8 oktober 2026Lees meer >

een vreemde duizeling

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.635
Zonder zekeringen, noch met zekerheden, behalve dat hij nooit terugkeren zou naar dat leven met zijn verleden, daalde hij af in diepe duisternis. Een vreemde duizeling, buitelend als een prooi, vliegensvlug grijpend naar de beugels die daar ontbraken; hij maakte vaart met zijn berekening, zonder aantekening, en terwijl hij nog viel, strijdbaar…
Stoker7 oktober 2026Lees meer >

Het nulpunt

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 119
De brute overmacht breekt elk verstand, de illusie van controle lost nu op. Als droog, onvruchtbaar zand glijdt uit de hand het trotse bouwwerk van de mensentop. Geen zacht bedrog herstelt de broze schijn, de vrome maskers vallen van het gelaat. Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn, wanneer het hart zijn eigen grens verlaat. Ik…

hier

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.229
neem mijn hant, en wees niet bevreest als ick trecke door levende velden met voelende bosschen alomme want dickwils is een mensch te seer bedeest om sich als deelende, roepende stemme, kenbaer te maken…
Meer laden...