hij bereikte de diepste bodem in de jungle in alles wat het einde in zich draagt kiemt een nieuw begin de stille maan was getuige van de glans van zijn ziel…

De realiteit is achtergebleven raakt verder weg van hem nu hij door de straten zwerft omringd door metgezellen die lanen en het plein verlichten, kerft hij in een sprookjesboom zijn geluk met haar initialen voor zijn ogen ontvouwt zich het wonder van de verbeelding het is niet allemaal krom of recht maar voor hem wel levensecht.…

Wie kent het grote reislied dat niet Als de ijdele hymnes van de malaroneslikkers Onledig de wankele verte bezingt maar het zelf Dat altijd doorwandeld, omlopen, betreden Moet worden om - toch vaak vermeden weer vast te stellen wat er zelf aan is Het zelf is eindelozer dan de sterrenwinden Het vat zich samen op het puntje van de tong…

Bij tijd en wijle is een - hopelijk niet mis te verstane - waarschuwing op zijn plaats voor diegenen die zich niet wensen in te leven in anderen en doorlopend onophoudelijk stuitend asociaal gedrag vertonen, door zich als botte eigenheimers te bewegen in een zelf ontworpen stelsel van gangen en wegen dat zij als de normaalste zaak van de wereld beschouwen…

---------------------------------- ja, dans maar door de straten op naar het vuurwerk, op eeltloze voetjes van roze hoop je appt, dus je leeft: je accu is nog boordevol geef een - Like - aan het leven, voordat je niet meer terug kunt gaan je hebt nog zoveel tijd te verspillen aan lange omwegen: er is geen gedachte van haast en…

- wie de schoen past heeft maar 'n half woord nodig - Jambo jambo jambo, chapeau chapeau!!! Ik hoed mij voor het plebs, jan met de pet Ik ben van huis uit paleontoloog Maar speel sinds een paar jaar een jamboloog Als figurant in een klassiek ballet Dus groet ik u hier allen zeer - chapeau! Voor het canaille neem ik nooit mijn hoed…

in iedereen wonen woorden die blijven niet zomaar verdwijnen in de zoete nacht woorden die oplichten vlammen die met vuur verdedigen in iedereen wonen woorden die blijven in iedereen woont een wens…

Een zekere Philos de Tweede Had mijn vers Nine Eleven verzwolgen Hij stuitte daarbij op zinsneden En raakte daarover verbolgen Vond het 'vreselijk', maar gaf geen reden Waarom, vroeg ik, maakt gij bezwaar Tegen kop van het thema en staart Van een dichtwerk uit mijn repertoire Dat hier vijf jaar is gepubliceerd Het staat, serieus, op de…

Een Lelydorpgoeroe Is der dagen zat Hij slaapt en hij snurkt En hij krabt als een kat Hij miauwt en hij wauwelt En stinkt uit z'n bek Hij is niet slechts doof Maar ook nog eens blind Hij raaskalt en kwaakhalst En stuntelt en prutselt En stoorvogelt ongevraagd Andermans vers Hij noemt zich rala Maar zegt dan "noem mei maar Stupide…

De bomen groeien niet meer tot aan de hemel, ze zijn moe de herfst laat hun bladeren verkleuren september laat haar eerste tinten zien je wringt je in jouw sociale positie alleen en moeilijk om te vergeten je verdrinkt herinneringen in pijn ons geheugen houdt van de aarde een stille herfstavond tot wasdom gekomen maakt een einde aan zomerse…

Al armpjes, beentjes, een buik De navel een hongerend strekken Ogen gesloten, eeuwig Ronddrijvend in het tijdloze Verdikte water van behoud De flikkerende buizen, duimel Een blinkende vloer vol waterspoel Alles één pennestreek weg van de chaos Een in het halflicht vertekend oog Dat door anders brekend glas Je duister impertinent aankijkt…

je bent een levende kustlijn in wording een landschap waarin je kunt verdwijnen weggeblazen onder zand achter watermuren een rode slagader op de wegenkaart aanjager van onvoorspelbare vuren je wijst de afwijzing zijn grens je bent een verhaal in wording…

Wie is die dichter(es) Die fraaie poëtes Beschermvrouwe prinses Der dichters patrones? Zij leidt de dichterschaar Van 't Vaderland, voorwaar En Vlaanderland, nietwaar 'k Heb medelij met haar Want één ding zit me dwars Als Neêrlands dichteres Had lichtgewicht miss Lieke Te weinig in haar mars Zij is meer dan een 'zes' Maar ging…

Is het een bonvivant die je verrast Een zwerver monarchvlinder een monegask Een vagebond madrileen een moscoviet Een bedevaartganger die jouw liefde ziet Of een zomerzigeuner die je toelacht Een fiddelaar die jou geheel onverwacht Een concert geeft als zwerfsteen Romein Milanees Survivor uit rots muzikaal Vianees…

Te vaak vergeet hij aan te trekken Zijn pas ontdekte spiegelkleren Waarin geen mens hem kan bezeren Omdat die hem totaal bedekken Gevolg is dat zijn hersencellen Belaagd door andermans problemen Het filteren niet op zich nemen Hem met teveel aan prikkels kwellen Zijn arme brein wordt overladen Hjj is een volgezogen spons Die niemand…

Kom nou, miss bone, We zijn geen debielen, Toe, hou nou eens op Met dat vruchtloos gekakel Hierbij namens hen Die hun brein laten werken - Niet slechts hun gevoel! - Een serieus welgemeend Oprecht verzoek: Sta eens stil Denk eens na Voor je pent Lees een boek!…

Hij zet zich met z'n gore praat te kakken Als een van die verknipte doedelzakken Hij wil als Vieze Man alleen maar vozen En oefent om z'n semina te lozen Op uit de gracht geviste fietsenwrakken 't Wordt tijd dat wij hem in de pan gaan hakken... ...Wacht u voor de smeerpraatolie van de ouwe vieze man Hij denkt dat hij op netgedichten…

Als vogel blikt zij nimmer achteruit Doch immer zwemt ze blij in 't blauwe niets En peddelt onverstoorbaar op haar fiets Een e-bike, daarmee komt ze snel vooruit Ze trekt zich zelden aan van enig teken Om achterwaarts te kijken hoe ze 't deed Vertel haar niks, zij rept zich naar de meet Voor beste stuurlui is ze nooit geweken Maar wijzer…

Zeg Ra, hoe gaat het met je Was jij geen lid van woorden Op lyrische akkoorden? Voor lezers is 't geen pretje Je fietst op klein verzetje, Ligt in een kleuterbedje Schrijf volzinnen! Wat let je? Wees eens een vent, want met je Half affe frazen raas je Als een klein muizig dwaasje Met voor zijn oog een waasje Je brein draait dol, dan…

Het is een grijze dag vandaag - pilarenbijterwolken Willen als ik hun agonie sinteren vallen leren Maar moeten voor de donder dieper zijn te klein Ik kabbel als te kleine golven aan mijn eigen oppervlak Als hout gekloofd tot aan de nerven Sterker na het kleine sterven Zo moest ik dieper zijn Ik moet ontwennen aan dit bloed met botten…