1.549 resultaten.
Het land
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
559 Het boterde niet
tussen hem en het land
woekerde onrust
stroomden wrede rivieren
vlogen sombere vogels
over Hollandse velden
onder grijs bewolkte lucht
in een vermeende duistervlucht
deelde hij zijn wanhoop
met het land en zijn kinderen
sliepen op grauwe landschepen
waar ze de blote duivel knepen
omdat het niet boterde
tussen…
Straatbeeld
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
384 Het was zo ergens een dag in mei
dat ik slenterde langs de muur
weliswaar op de stoep
maar zonder er aan te denken
dat de weg vlak langs mij ging.
Voor de tijd van het jaar
was het kil en somber
het leek meer herfst dan lente
en ik droeg dan ook wat warms
omdat de kilte mij al had gevangen.
Toen werd mijn aandacht plots getrokken
door…
Ramingen en remmingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
491 getrokken naar getekend licht
nader ik de hand die nodigt
zo het lijkt
de mot in mij is bang te branden
voorkomt dat ongeremd verlangen
neder strijkt
tastend draai ik om de bron
van alle zijden op te nemen
tot er blijkt
waar duister inbegrepen is
en bespiegeld zicht gebroken stenen
goud verrijkt…
rijpen in beslotenheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
432 voortaan laat ik mijn deuren
niet meer kieren, want daar achter
ligt te wachten op een blik van mij
ik hoor het zuchten en kraken
steunen onder het mengen van metaal
met hout en verf die onder haar taak uit bladdert
ik zou willen terug likken in schilfers op mijn tong
maar het rilt onder mijn huid
alles van een masker voorzien
heeft iets…
Ik zwijg in belofte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 Laat me zwijgen wanneer ik
mag spreken van schijn en bedrog
en haak mijn wiel aan het einde
van jouw stem
alwaar ik mag wezen
zonder jou aan te raken terwijl
ik weet dat liefde ons zoet zal smaken
in hebbigheden waar ’t geluk
onze voorspoed zal ontbinden
want voor elkander geschapen
maakt van de morgen nog geen nieuwe dag
doch ik…
op zee gedragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
455 De zee
is een lange lijn
die uithaalt
naar de wereld
van mensen
het krult er
onder boze deiningen
van dingen
die we niet kennen
golven
komen van andere planeten
onder ons voeten
over de kim
en nog vele einders verder weg
zoals ik
met mijn linkerhand
geen raad weet
hoe die moet schrijven
draag ik iedere kustlijn
op mijn rechterpalm…
hardleers
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
468 laat mij maar
een hard hoofd hebben
het is anders
te vlug van een ander
het krult er
van de softe neigingen
meer en meer
trekt er een lange adem door
het besef komt
van opzij
aan de kant
waar het begint te neigen
en het gezicht krijgt
van een mens
die aan zichzelf doet
mijn vingers reiken
tot in de andere
zijn vel en het knabbelt…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
459 Fel en grijs, met scherpe gouden randen,
trekken wolken langs het loden uitspansel,
en de kleine, dappere gespikkelde lijster
- sommigen noemen deze vogel de regenroeper -
is hoog opgeklommen naar de zwiepende top
van een zilvergrijze, jonge berk,
dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig,
zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek,
intens…
Laat het verf in mij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
460 Geef mijn naam het onbetwiste
En schaakmat mij zodat de tochten
die we ondernamen de hoofdrollen
zijn de we zochten
nog droom ik mij in gisteren
en laaf aan de herinnering
die we samen deelden, al had de kleur
voor ons ieder een andere vorm
iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend
dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten
en het…
Wantrouwen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
465 Geld zal mij gelukkig maken
van de liefde word ik droef
gezondheid zal mij vrolijker maken
en van kanker ga ik dood.
Aangezien ik niet sterven wil
nu nog niet, wellicht later
verlang ik naar water met droog brood
zet mij maar vast, dan ook mijn geld.
Tijd zal leren hoe een hart klopt
hoe bloed stroomt in het denken van je ziel
en als…
De dodende redder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
394 Geholpen door mijn competentie
Van selectief vergetelheid
Overleef ik wederom de dag
Hoef ik niet te voelen, van al die nare dingen
Op simpele gedichten zingen
Probeer ik van mezelf te houden
Ben alleen vergeten hoe…
als pelikaan op stok met de kippen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 zie hoe hij daar
aan voorbij gaat
de wereld
die zich kenbaar maakt
in een poel van smaakverschil
en hoe hij zich daar bloot gelegd in voelt
het decor van het leven
dat zuigt aan de netvliezen
de dingen die razen
voorbij een plastiek venster
met een stukje pellicule
hoe hij er niet kan instappen
het lijkt hem te doorlaatbaar
in een te…
Cirkelgang
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
653 heel
voldaan is de mens
voor zijn geboorte
daarna staat hij alleen
als een
verloren
god
hoe omstandig
hij tracht te voldoen
grenzen te slechten
terwijl hij zich aan materie hecht
hij weert en wringt
zich ongewild in bochten
de gezochte vervulling blijft weg
zijn bereik ver te buiten
tot hij ooit oprecht
liefde kan uiten…
Donker valt de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
449 Mezelf een beetje
niet helemaal die komiek
of die zonderling van vroeger
nog in korte broek op weg
in de straattaal van mijn schaduw
vermoei ik mijn nachten
nabij de trotse pruimenboom
geef ik mezelf een beetje leven
in mijn wolvengehuil.
*…
Ergens halverwege dromenland
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
564 Het deed mij
geen verdriet aan haar te denken
zoveel vreugde had ze
mij ooit geschonken
met de woeste natuur
van haar geest en lichaam
maar ze wist
hoe moeilijk het was
een vreemde te zijn
ze nam van niemand afscheid
in al lang vergeten aardse steden
waar realiteit als niets meer
dan noodlottig was gebleken
zelfs mijn hond jankte…
Menselijk
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
496 Hij ademt
in deze onbevangen stilte
een woord van vrijheid
misschien subtiele kern
van grenzen, en gelijkgestemden
het is al nacht
maar dat doet geen pijn
omdat hij niet meer wacht
met mens te zijn.…
moment van rust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
475 Vertrouwd is het donker
Van uit het niets
zomaar hopend op iets
mij een weg banend in het donker
zoek ik naar warmte en het licht
geheel vrijwillig
soms verplicht
maar toch...
rusteloos en moe
ga ik dan stilletjes
weer even naar het donker toe
Intens genietend
doet het geen pijn
niets of niemand
te hoeven zijn…
mijnenveld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
535 het lijkt niet eens moeilijk
vliegen met stramme vleugels
schateren met de wind mee
pluizen volgen op hun vliegroute
een vink uit een pimpelmees
een arend naast een valk
of het gekraai van wat wel een
kraai moet zijn herkennen
maar giftige kruiden uit heilzame
vertrouwen versus wantrouwen
zwijgen als goud en het sprekend zilver
dat is…
Men noemt mij mens
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
504 Men noemt mij mens
Ofwel homo sapiens
Anderen zeggen knul
Sommigen zelfs lul
Een leraar vond me dom
Mijn vrouw vindt me lief
Mijn chef een rare pief
Een politicus zag me als rood
Een griet vond me stom
Bij de een ben ik briljant
Bij de ander een dilettant
Een nudist ziet me graag bloot
Papa vindt me slim
Volgens Sjors ben ik Sjim…
De maan is mijn dode spiegel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
557 De maan is mijn dode spiegel
ik verlang zo naar een vrouw
in mijn beweging, hunker ik
weiger ik, steiger ik, tijger ik
hijg ik, slik ik
mijn dode spiegel is mijn vrouw
kom bij me, hou me vast
hunker samen, laten we naakt zijn
ik huiver, maar voortaan niet alleen
streel mijn ego, laat tranen varen
samen varen
mijn dode spiegel is mijn…