922 resultaten.
Dromen-land
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
651 Rozig lig je daar
blosjes op je slapende snoet
in een wereld zonder gevaar
als een droombeeld zoeter dan zoet.
twee armpjes zacht krommend om je hoofd
met een fopspeen brommend in je mond
wie dit beeld ziet, die gelooft
nog in vrede waarin alles weer gezond.
Mijn kleine kind, mijn kleinkind,
Ik zal met liefde jou bewaken
jou koesteren…
Lucas en de maan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
416 de kleine jongen
bij mama voor op de fiets
wijst naar boven:
de maan is weg
de maan is kapot
waar is de maan naar toe
met vakantie misschien
of boodschappen doen
peinzend besluit het kind:
is niet erg mama
het is toch heel druk
in de lucht…
Haar Wereld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Dank U lieve God
dat ik in de ogen
van een kind
een wereld mag zien
die niet ingewikkeld is
dank U dat ik dit
bij haar weer vind
ik lees geen angst
in die lieve blik
zij voelt zich in haar
wereld niet alleen
terwijl ik soms stik
omdat ik bang ben
iedereen verdween
zij is in staat om
dankbaar te kijken
naar U naar boven
dank…
Kleuterkind.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
638 Ze draagt in haar hart
een lampion , met duizend
mooie kleuren
met kralen, geel en helder rood
versiert zij steeds haar dag
op blote voeten door het huis
en steeds een gulle lach
als ze in de knoppen knijpt
die uit de planten komen
verschijnen er onmiddellijk bloemen aan
en gaan er vlinders dromen
als ze koekjes eet verandert het huis
in…
Jantje Beton
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Jantje Beton,
Rot op van de straat.
Geen plaats voor het
Kind dat graag binnen
Voor buiten verlaat.
Jantje Beton,
Scheur rap van de
Straten en pleinen.
Het spel van het kind
Is niet langer meer
Een van jouw domeinen.
Jantje Beton,
Jouw buurt is niet meer
Veilig voor spelende
Kinderen. De stad parkeert
Jouw binnen; buiten zal men…
Kind en de ballon
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
523 Een kind speelt met een ballon
ze laat hem los
hij zweeft weg op de wind
en vindt zijn laatste weg naar de zon.…
Lachte geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
527 hij speelde met blokjes
in alle vormen en kleur
stapelde langzaam tot bouwen
in tijdloze aandacht
lachte geluk voelde hij
warmte en vertrouwen
toen kwam het kind
speelde met wind
danste op hoge voeten
haar open gezicht
bleek en wat sproeten
groette hem stil
in voorzichtig kijken
begrepen zij beiden
dat ieder anders was
speelde…
mijmering in de na-zomer van 2015
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 onbezorgd dartelt
lammetjes gelijk
jeugd in spelend leren
binnen en over grenzen
spartelt en stribbelt zij
in waarde wassend
met kleine stapjes tegelijk
groeiend groter
zwaaiend en zwierend
zo hoog als zij kan
rent en springt zij
van hot naar haar
graaft zij in zand en strand
klimt zij hoger dan hoog
hutten timmerend
het jong leven…
Nachtrust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Ik draag je dromen
op mijn schouder
niemand kan er aan komen
ze zijn veilig bij mij
ik ben al wat ouder
ik kan ze hebben
ga maar lekker slapen
van dromen vrij.…
Het eerste fietsje.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.253 witte sokjes met rode schoentjes
gekleurde strik in 't haar
beentjes strekken zich onwennig
beducht voor vallen en gevaar
vader houdt haar vast aan 't zadel
ze trilt nu van spanning en plezier
opeens heeft ze ’t door
rijdt weg; lachend en fier…
Dromenland
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
620 Als kind
"lekker slapen gaan"
hoorde je moeder nog van beneden roepen
om dan in dromenland te staan
je kon vliegen
als dat vogeltje
boven de daken
om de hemel
de zon daarboven
aan te raken.…
spanningsboog
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 het heeft iets weg
van een sprookje
de jongens
aan de deur van
het knibbelknabbelhuisje
gelukkig is de heks
even niet thuis
mogen zij toch nog
van geluk spreken…
Roeping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 In Brieuc schuilt iets van een bioloog
met een korte broek, scalpel in de hand
en dan een worm in stukken snijden
als bewijs van ongewerveld zijn
Hij kijkt mij onderzoekend aan
om een worm in mij te ontdekken
Ik laat hem ongestoord verder begaan
misschien wordt hij wel een chirurg
één die zijn handen warmt
voor hij hen legt op naakte huid…
Dochters in 't klein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 jaren waren zij al onderweg
maar in toenemende mate
vroegen zij vaak, onbewust,
om meer ruimte en om
wat "zekerheid" achter te laten
ach, ik zag hen van klein
naar groter groeien
en toch, ze bleven zo teer
in mijn veel oudere hart
al doende zag ik ze bloeien,
en ze vaak met hun innerlijk
en uiterlijk stoeien.
de voordeur was tot…
De Ziel van een Teddybeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Een teddybeer is eigenlijk niets.
Stof, vulling en twee kralen.
Méér is zo'n dood beertje niet.
Maar, wanneer je van hem gaat houden,
raakt hij wonderlijk mooi bezield.
Dat geldt voor schepen en voor oude huizen.
Het geldt voor steenkoude beelden.
Het geldt voor speelgoedmuizen.
Zoals dat geldt voor oude teddyberen,
maar ook voor zeer…
Bouwer.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 Hij bouwt een huis van afdekzeilen op een staketsel
van wilgentakken. Sjort met zekere hand zijn droom
in platte knopen vast. Hij wordt metselaar en legt
zijn onschuld in het fundament. Later zal hij treuren
maar vandaag bouwt hij het groot voor veel
straatmuzikanten en pleintjesspelers, voor dromers
zonder dak. Van de stammen schraapt hij de…
App met schoonzoon
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
607 In een vraag- en antwoord spel met schoonzoon,
weet ik niks te zeggen wanneer hij gewoon zegt,
dat doen we gewoon voor je!
Ik app hem terug; zit even zonder woorden,
krijg een smiley terug met de boodschap, Ma,
da's me nog niet eerder overkomen,
een schoonma die niet op haar woorden kan komen!…
Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
581 Na de twaalfde zomerwende
voleindigde mijn welpentijd
en overheerste ’t onbekende;
‘k begon de reis oningewijd
Een gulle gift van oude gronden,
door de Tijdstroom zelf gevoed.
Rede en waanzin zijn verbonden
in Darckheims ambrozijne bloed.
Van oudsher woedt de Meersenwind,
die aangevuurd werd door mijn geest
en nimfenvrouwen heeft bemind…
Wie we waren (en wat we werden)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 als kind droegen wij
zeeën aan land
in dunne emmers
wij bouwden kastelen
met water en bloed
en drukten gaten
in muren van zand
van ramen en deuren
wisten wij niet
dan kwamen de golven
luid en ongrijpbaar
liepen wij weg
op magere benen
wij vluchtten naar later
naar morgen en beter
vonden huizen
met winddichte luiken
gingen naar…
Charmeuse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 Ze vallen,
ze vallen allemaal
als blaadjes in de herfst
als bloempjes op het droge
als bomen voor de bijl.
Ik zie ze komen
volwassen groot en sterk
en smelten
bij haar eerste blik
haar eerste lach.
Echt mooi is ze niet
met veel te grote oren
en een scheef gebit.
Hoe ze het doet
ik weet het niet
maar vallen
doen ze allemaal
zoals…