molenwiekend wentelen we door het koor op klompen dendert in hun halleluja’s voort storm grijpt de bijgezette zeilen stenen malen kaf koren blijft nog ongeboren de aren zijn niet af de gek dolt dwaas la mancha heeft geen haast de wereld draait wel door zingt het op klompenkoor amen vlagt slechts uiterlijk vertoon hun hoop is…

geluk is onderhevig aan ruimte, licht en tijd is zelden overdadig wordt door broosheid geleid ik denk nog aan verleden jeugd waarin toekomst stond voor morgen blind op zoek naar onbekende vreugd; de eeuwige liefde zonder zorgen…

geluk heb ik nooit kunnen grijpen het vonkt en vliegt voorbij stopt nooit voor mij heb gelopen gehold gedraafd gevloekt en gebeden maar altijd was ik te laat pas toen jij mij je hand gaf en ik in je ogen die sprankelende lach zag wist ik wat geluk was nooit voor het grijpen maar in dat reikend jezelf geven wordt liefde weer leven…

ik worstel en geraak in een beenklem heerlijk jouw houdgreep tik nog even niet af…

Ach die liefde, opwindend zo dichtbij en onbereikbaar, als de sterren staan, vaak niet met het blote oog te zien, maar als levend stof van licht voorzien, die ik dagelijks ademhaal, verkleef met de schemer van de wintertijd, in z'n kille armen wordt de zon langzaam armer, als we zijn uitgevrijd.…

de handen weer gereikt in saamhorigheid ogen op verkenning naar details het anders zijn dan in herinnering stemmen in herkenning elkaar ontmoeten met een lach is de bestemming van de dag samen weer op pad als heksen op een bezemsteel met magisch vier vijf is te veel kabouters van de paddenstoelen vegen die eikels en kastanjes…

gesmeed door ogen gerond door lippen wind je mij om je vinger gelijk een ring zit ik als gegoten oneindig…

help me de spijkers om me heen te slaan, naar buiten gericht als een stekelvarken, help me een vissenkom te zijn vol met zuurstof en roep m'n naam. blup. miauw voor mijn part. ik hou van jou. (dat is wel zeker). zolang als ik sta. loop. zit. kruip. spring en 't me duizelt alsof ik naar een kameleon, een kleurenpalet kijk. ik ben…

je vinger ringt het edelmetaal de stenen schitteren hun eigen verhaal de zettingen zijn goudgerand een brede band accentueert je lange smalle hand zij lichten kleuren in je artistiek bewegen mond en ogen completeren dat charmant gebeuren je lach is de ultieme opening naar schoonheid ze maakt me blij de stenen schitteren al je…

hap jij maar toe zet je tanden maar in mijn lijf voor mij de perfecte 'bite'…

waar eeuwig tijdloos was materie energie en eindeloze snelheid had scheidde god hemel en aarde baarde in een paradijselijke sfeer de evolutieleer met erfzonde en de doop in lidmaatschap als absolutie de prijs van deze struggle for live zal altijd hemel blijven de mens wil verder dan het drie dimensionaal gaan kijken…

Jij bent er, mijn verdriet als ik je vraag om haar te zoeken te zeggen dat het zo niet langer gaat om haar desnoods te smeken weer thuis te komen om haar te zeggen dat het missen mij te veel wordt mijn rust verdwenen is en er geen schoonheid is alleen maar stil verdriet en zeg haar dan dat ik intens gelukkig ben als zij maar…

heb kruiden verzameld van naamloze planten woestijnen doorkruist en bergen beklommen elixers getrokken uit zeldzame wortels gevijzeld gedroogd de hymnen gezongen riten gevolgd en spreuken gezegd stenen in eigen kwartieren van maanlicht gelegd de sterren staan goed het offer bereid als zon’s eerst straal het staal van het beulszwaard…

als coullisse ben ik ooit op de voorgrond getreden het gordijn viel te snel had geen achtergrond in verleden en heden het toneel was er wel was misplaatst als kronkel van de regisseur slechte tijden die mij als pion door glitter en glamour zag schrijden het gordijn viel te snel voor mijn wording als ster die hel was mij nog een…

of het de zee zal zijn de zachte duinen de woeste wind die zich zo voelen laat of toch de liefde op het laatst zal ik pas weten als jij er bent in mij geïnspireerd door Julius en Kerima Ellouise…

We zijn scheep gegaan kant en wal gekeerd De riemen in de dollen het drijven beproefd Wat wisten wij van varen? Vaart hebben we gemaakt eerder met de stroom mee dan tegen Wind is opgestoken wakkerde aan wind uit uiteenlopende richtingen Het voerde ons naar zee de golfslag kalm dan golven,huizenhoog Van averij…

mag ik nog dromen over komen en gaan naast je staan als jij dat nodig hebt de tijd voor even stilgezet met je spreken zonder woorden en geluid mijn hand zacht op je huid je ongezien warm in de ogen kijken jou mijn liefde laten blijken mag ik dromend bij je zijn de echte afstand doet me steeds meer pijn…

Het raakte mij diep toen je zei dat ik niet meer nodig was, dat jij mij zonder meer missen kon. Het leek zo op foto's verkleinen, die men eerst vergroot had. Een momentopname van het leven. Ik dacht dat ik niet goed hoorde aan de telefoon, pijnlijk toen jij mij de grond inboorde. Had het schaamrood op mijn kaken. Het kwetste mij enorm…

je sluiert zeer gewaagd in salsa tango en merengue ik meng me ongevraagd als schaduw in jouw dans en breng de glans weer terug in ogen het trotse hoofd gebogen na dit schitterend exposé neem ik je hand en ook de laatste sluier mee…

Sterrenwacht..liefdesgrenzen, sterren en planeten 's nachts kennen dromende domme mensen, aanhoren elke dag ongehoorde intrigerende gekwelde wensen, duizend toekomstdromen. Ontdekkingstocht en reizen, vluchten langs prachtige, mysterieuze hemelobjecten. Het verloopt soms zo onverwacht, een kort en zielig mensenleven verre dromenreizen…