zo op de rand geen lucht geen aarde zelfs gestolen tijd kan ons de liefde niet meer baren er is er niets te stelen in de wereld van geloven in het hopen op een toekomst die vandaag geen handen geeft mijn eigen naaktzijn is geen feest waar water zichtbaar schoont hoont mij herinnering in sporen die mijn lichaam nooit verving ik laat…

Je daagde me uit met schoenen in je hand spetterde jij mij kledder nat met die ogen van ik zou willen dat jij me achterna zat wat een toneel jij wilde gevangen worden vrouwen eigen ik riep ik zal je wel krijgen en dan ga ik je zoenen toen stond je stil ik zag in je ogen de wil het avontuur met mij te beleven het was wel wennen ik…

speel liefde door het leven als een spel van verzoening tegen geweld voor vrede zonder tralies zonder hel…

Waar de lucht en het water elkaar ontmoeten, daar is het, waar ons geluk werd geboren Waar wolken met hun schaduwspel onze namen schrijven op akkers met zwarte aarde, doorklieft met diepe voren Daarheen moeten wij wel gaan, -zullen wij steeds getrokken worden- het licht en de luchten wijzen ons de weg Ik klem je hand vast…

zag geluk in ogen opgetogen in het huis van vandaag waar gisteren nooit een morgen meer verwachtte bloeiden lenteachtige gedachten het zomert en de oogst van liefde is nabij de vruchten zijn voor allebei…

jij houdt me aan een touw stil draag je mij verder hoe wij gaan is een raadsel, de dolfijnen springen uit het water en ik ben de weg kwijt jij houdt me aan een touw, mijn hart, omdat het springt voor jou.- (ik ben wat in de war) het gaat om jou, altijd weer om jou, mijn lief- je met fluistermond, met groene ogen en zachte…

mijn flat is leger voor dan achter van binnen kaal ramen vol met zicht deuren openen krakend hun verhalen nog onvertaalbaar in het nieuwe licht de voordeur piept welkom of kreunt donder op ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt ik luister naar de schaduw in de kamers de vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis ik lees…

Vandaag de grootsheid van een mooie krachtige zee die mij wel eens wil doen vergeten dat ik nooit die onstuimige waarheid van tij en ontij ooit zou kunnen breken hier kunnen wij niet bij dus morgen neem ik je mee naar een stille beek daar mijn lief laat ik je weten tussen eenden en waterlelies salamanderstaart en kroost vlak bij ons…

boeken kropen in het rood mijn rekeningen sloten zich verloren wanend in balans een aantal bladzijden is wit gebleven we hebben toen elkaar in pijn beschreven maar we bloedden dood geen tekst om tranen vloeibaarder te maken geen zin om scherper de gevoelens te gaan raken in dit rancuneus bestaan zwijgen kreeg geen letter op papier…

ik gooi gedachten weg die niet meer willen rijpen zich niet meer laten grijpen en wil daarvoor mijn rust ze hebben lang genoeg mijn hart en hand beheerd ze deden dat verkeerd waardoor ik niet bewegen kon ze maken vleugellam dragen angst voor morgen aan ik kan er niet mee verder gaan verlies de dagen en mezelf ik zoek stilte in geluid…

ga niet aan me voorbij ik sta als een ezel op je te wachten... ik ben onvermurwbaar in mijn overtuiging dat jij bij mij hoort, en dat ik een ezel ben.…

Als ik tegenover je zit kan ik mijn ogen niet van je afhouden Als ik naast je loop zoek ik steeds weer naar je hand Als ik je bij me voel zo fijn, dicht tegen me aan kan ik er niks aan doen, maar dan voel ik mijn mond vanzelf naar de jouwe gaan. hvj…

Ik zag je in je tuin, op het strand, in het ontwaken zie ik je eerlijkheid, je schoonheid weer hevig naast me neergevleid, Oh lieftallige schoonheid! maak maar dat ik me schuldig voel om zoveel liefde sta ik in brand voor jou, door jou, Oh nu stijgt me het schaamrood licht naar de kaken, sprakeloos nog even stevig dichtgeklemd,…

je hakken tikken spanning in de stilte de echo geurt je dichterbij uitdagend kijk je naar de mannen winnaars dromen zich al rijk je blonde lach kleurt warmte je ogen zwierig in hun blik handen zwaaien al je charmes omdat hun wereld aan je voeten ligt vleugjes jij in het passeren ik zie je wiegen uit mijn zicht de spanning wordt met een…

Ik keek niet op van zijn geslachtsdeel maar zijn woordenschat was twee meter langer het leek wel een opgerolde tuinslang die ik uitrolde met meer woorden dan dromen minder letters dan zinnen leken te zeggen, regendruppels bleken te verwoorden steeds weer op weg naar andere lakentuinen in mooiere beddenduinen begon de zinderende zomer…

Een bijzondere dag, een fijne dag Elke dag met jou is iedere keer weer een bijzondere dag Maar deze dag, mijn schat, spande wel de kroon Deze dag zette voor ons een nieuwe toon Ik kan, om eerlijk te zijn niet meer zonder je.…

je schemerde verdriet een smal figuur vaag zichtbaar in het onderdrukte snikken het stille hopen was er niet doelloos pak je zachte handen verdwaald zoek je naar troost je pijnen zijn geen schande in het wiegen van de dood die neemt beleefd het leven hij overhaast het einde niet zijn komst verkondigt overlijden er is geen keuze hij gebiedt…

de man loopt met haar op neemt in het veen 't gebaande pad en houdt het voor haar open pas later ziet hij dan de spiegeling in 't stille water van de afgeknotte kale bomen waar zelfs de kraaien zelden komen zij hoort hun roep er was veel liefde onderweg zegt zij, vooral van hem die zich verliezen kon en niet eens groots of zeer meeslepend…

ik ben er voor jou ook al raak ik je ver in het samen zijn, her en der al zou ik aardse klanken spellen en jij van achter afwezigheid denkt ik kan slechts fragmenten tellen liefde kent een ritme gelijk mijn hart jou met zijn slagen wenkt…

Ergo, Zolang er sprake is van ego Klinkt er een echo De ruwe stem Het duveltje uit de oude doos Gruwel van de ziel Asiel van emoties Boos en broos Ben nu stil Hou je mond Paranoïde ruis Wil niet nog meer Zwart gefluister Verward Als duisternis En luister Verlos me van het kruis Breng me thuis Naar die mens die’k zie In een dimensie…