in de stilte van de morgen als de zwaarte nog aan bomen hangt het zwart van nacht zich lichtend keert in weer verwachten van een zonnedag voel ik de spanning die het onweer bracht beladen dragen bladeren nog hun regenlast pas als een lichte wind de takken suizelt breekt toch de betovering lost magie in nieuw beginnen op…

zo zon, 's morgens je lach, beminnen de wind in je naam op speelse armen pasgeboren de krokusstilte de tijd rond dauw mijn hart, het linnen de regen, zo goud je haren vol vogels de ochtendzang van vier seizoenen mijn liefste uur zo zonder haast je ogen ademen vlinders op bloemen ik dans met jou verbonden vleugels een…

Het water van de zomerzee loopt in langzame druppeltjes uit je haar en heeft het schelpenzand van je benen gespoeld. Je lieve gezicht vangt de volle zon en zichtbaar genietend geeft je gulle lach je tanden bloot. Onbeschaamd geniet ik van je en met je mee je dwingt me naar je te kijken zonder te weten hoe en waarom. Maar ik voel, weet…

mag ik even zomer leven op de lente voortbordurend in de kleuren die jij wilt sponnen garen uit wilde wol schoren ook de zwarte schapen met jou was nooit mij iets te dol maar in samen garen weten wij het optimaal te halen een grandioos product wij herfsten samen in geluk…

ongemerkt in de ochtendstond van het universum waarin ik verblijf weerspiegelt zacht in het vooruitzicht van mijn innerlijk jouw huid geworteld in mijn lichaam steeds dieper de stilte in de mij verleende tijd…

zag de mieren vliegen meeuwen zeilen hemelhoog een snelle wenk onzichtbaar vond gevleugeld zwart een witte dood waar warmte eindelijk expansie gaf en vrijheid los van aarde was gingen zij met duizenden op laatste vlucht de meeuwen hebben dagenlang gerust…

We liepen samen op het strand door branding die zou komen en zagen in de blauwe lucht de witte vogels met een zucht hun vleugels zweven in een vlucht die zij hadden genomen De lome uren lagen wij te turen naar de stromen tot de zon ons niet meer zag en ik je aankeek met een lach en zei -het was een mooie dag die ik vannacht zal dromen-…

brak een arm van de tijd zij schoudert in mitella in die rust kregen we eindelijk respijt zonder uren en minuten tellen gaan we samen orde weer op zaken stellen met de handen in elkaar ja ik ben klaar om jou daar te ontmoeten te begroeten in de bloemen mijn vlinders vliegen overal alleen jij weet echt waar…

zag je huis op eeuwenoude fundamenten voelde jij je thuis generaties daar geboren getogen in een strak regiem en toch verander jij de ornamenten en wat togen zachter zijn de kleuren de ruimtes herverdeeld een nieuwe tuin waarin de zon weer met de lichten speelt op dat fundament kon ik jou vinden wij deelden samen dat beginnen…

Het was gezellig met jou ik heb steeds en altijd weer een goed gevoel bij jou Ik wil je zo graag nog veel vaker zien Ja, ik weet, praktische bezwaren maar ik zie zoveel zon in jouw ogen ruik de wind, velden met bloemen in je haren Geef me je hand, een arm, een kus, je hart! Breng me asjeblief nooit, nee, nóóit meer tot bedaren…

zag je vingers op het glas jij tastte waar ik was druppels gleden in donkerbruin contrast bleven hangen gingen langzaam af gelukkig zijn ze nooit gebodemd onze liefde breekt niet door het glas…

ik woestijnde jij droeg water aan de wilde bloemen zijn we samen langsgegaan het zand was door ons vingers en de hand gegleden maar hitte opende verleden toch zal alles op jouw water groeien jij ontluikt en in onze ogen zal mijn woestijn weer bloeien…

Marisol aantrekkelijke dertiger zakt geregeld door de nacht; schenkt soms haar gunst, na bevrediging afstandelijk koel zadelt ze minnaars op met schuldgevoel De zon verlicht de gracht als ze huiswaarts keert na ‘n lange nacht; na een week duikt ze weer even onstuimig op in cafés op de Prinsengracht De nieuwe nacht wist oud zeer en…

schilder weer de luchten in het avondrood botters die op water rusten het getij is dood slap hangen zware zeilen de lijnen zijn gezet als straks de vloed op komt vult zich vanzelf het net geen vis ontsnapt aan het kielhalen mijn dagelijks broodje kan ik zo betalen…

Sprookjesprins Het witte paard galoppeert Lange manen in de wind Staart hoog, ogen opengesperd Atletisch en slank Gestroomlijnde flank Geen prins te bekennen Tussen de tanden een rode roos De hoeven glimmend als nieuw Een hoorn op het witte hoofd Uit een sprookje gekomen Precies zoals in haar dromen Geen prins te bekennen Briesend…

Mijn jeugdliefde emigreert voor het laatst lopen we hand in hand in de vertrekhal het is een mooie zondag in Mei Nooit verdween ze uit m'n hart in ongetelde dagdromen lopen we weer hand in hand op een mooie zondag in Mei Als ik haar jaren later zoek blijkt ze te zijn overleden vergeefs zoekt m'n hand de hare het is een mooie zondag in…

wat is waarheid in het samen stappen van de stenen op een pad dat liefde leidt dwars door alle stromen druppelen de bomen hun nat dat hopelijk van onze schouders glijdt wij hebben onze route genomen handen in elkaar weet dat niemand daar ooit kan tussen komen want onze waarheid kent geen liefdestrijd…

schuil je even mee, wil je? hier, onder mijn vlinderstruik die roze is gesierd de takken hangen wat zwaar getopt, met hemels vocht bedekt zij schenken ons de zwangere schaduw waar een lichte geur zijn hoogtij viert en zowaar, een rijzende passie wordt verwekt ik lik de rood gezoete smaak van je lippen als langs je mond…

drijvend spiegelbeeld hooghartige sierlijkheid slechts oog voor elkaar als beiden de mooiste zijn waar moet je anders kijken…

voor mij ben jij zo open de buitenwereld afgesloten in ontkennen of voor rust samen zoeken naar de plaatsen waarin schaduw huist naar zicht en zacht gevoel van eigen en van thuis jij en ik wij weten in niet bekeken gaan we naar de liefste plekken waar ik jou weer kan ontdekken in je nieuwe huis…