Zal al wat ik heb vergank’lijk zijn Ten prooi aan rot verderf of gisting Geluk verwelken tot verdriet en pijn Mijn spaargeld opgaan aan verkwisting. Mijn leven worden tot gal en zuur Mijn lichaam mij tot zware kwelling Mijn geest verbranden als in hellevuur Mijn gaan en staan op pielloze helling. Wat zal mij dan op aard nog binden Dan enkel…

zelfs als ik mijn ogen dicht zie ik nog jouw stroboscopisch licht dansen in mijn geest alle frequenties heb jij geopend in ritmiek van mantra's die zich herhalen in magie kleuren zijn harmonisch zonder enige dissonant geen schimp of vloek verlaat jouw stilteland jij wijst mij het pad dat met zijn krachtlijnen al eeuwenlang…

Hoe kunnen we ons middelmatig voelen, wanneer we zeker weten, dat gemiddelden niet bestaan. Hoe kunnen we angstig blijven, wanneer we zelf kunnen horen en zien, dat vrees zwakker is dan moed. Hoe we zelf kunnen ervaren, dat we het zelf niet zijn, die ons hart doet kloppen. Hoe durf je dan de vonk zelf doven, wanneer je je eigen levensvuur…

De blauwe zee, de koele bries, de gouden zon, ik weet nog heel goed hoe het allemaal begon. Ik nam jou liefdevol mee bij jouw slanke hand en op de ruis van de branding op het zandstand dansten wij onze eindeloze liefde in. Na al die jaren schiet mij dit nog in de zin, wanneer ik bij het wakker worden jou beschouw en dan weer besef hoe zielsveel…

Warmte die je hebt gemist Gevonden in de armen van iemand die je liever wist Veiligheid gezocht in de ogen waar je voor zwicht Waarheid die je zoekt in een bepaald evenwicht Iets dat zo mooi is Dat je gelooft in de waarde Zo prachtig dat je het alleen vindt op deze aarde Hatelijk wanneer het een illusie is Gevonden in de puurste vorm Vergeet…

Ik mag me vlijen tegen je lichaam, een arm om je heenslaan, maar als m’n hand je borst omsluit, m’n vinger het gleufje van je poes besluipt, dan ga ik te ver. Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou als ik je blote schouder zoen, maar niet dat ik met je vrijen wil terwijl mijn lippen je hals beroeren, dan kom ik te dichtbij. Voorheen opende…

Verliefd, elke keer weer, op slag weerloos van jou, jouw gezicht wie jij ook bent wat jij ook ziet niet mij want dan zou ik geen tijd hebben om dit te denken, benieuwd hoe de spiegel werkt en wat jij ziet als je mij ziet Woorden hebben we niet nodig ik zou doof kunnen zijn en evenzeer geraakt opengaan van liefde om jou te zien…

Mijn man beschermt mij onlogisch lief en rustig – tegen mijn grillen.…

een oude plataan duizend slapen verder op losliggend schors ontwaken we onder het bladerdak van een oude plataan een buigende tak verwijst naar ons verblijf vroege ochtendregen brengt het blad in glanzende pracht traag pas jij je hand op een blad parels op je borst soms is het verleden ineens overal duizend slapen verder…

Je lachte om mijn verwondering, ik moest wachten tot die ene dans van lelies tot die opengingen en de tijd ui te stellen tot die zou vergaan, je bleef om daaraan een naam te dopen een herinnering die je niet mist een huivering toen ik je bedoeling las. Extase met een juiste accent en twist, koestering uit een vroegste levensbron, druppels…

FOTO VAN NU HULLUKUG Ik stel me aan je voor:twee Javaanse grootmoeders Poolse grootvader en een Belgisch/Nederlandse van jouw gedichten leren houden in het van kwaad tot erger en jou horen is indringender dan lezen vader een lyrische dwerg, je moeder een reuzin wat ons tegenhoudt is de gewoonte van tegenzin na een donkere tunnel het licht en…

Een gedicht wil hij over mij schrijven. Moet ik – daarvoor poseren?…

(Bij een schilderij van Maryanne van Winden) Langs de oude haven van Goes geflaneerd en verbaasd naar de mooie huizen gekeken, waarna een antiquair uit de doeken deed over de historie van Zeeland. Hij toonde een oude kaart met tientallen eilanden en diepe geulen daartussen. Een ansichtkaart gekocht met een diepe vaart tussen de mooie bollen…

"Hoe overrompelend zinnen verduisterend harten veroverend is haar charisma hoe zinsbegoochelend rede verblindend handen uitnodigend haar welvende huid charmant haar mimiek elegant, magnifiek de magnetische uitstraling van motoriek!"... ...met ogen geloken had haar hart gesproken, werd de stilte doorbroken door 't geluid van…

sereen wolkt avondlicht met lange schaduwen voorbij de drukte van een hectische dag nog speelt een gouden gloed door je krullend haar waar wind zijn laatste adem blaast vaag ritselt wat verdwaald papier op luwte plekken in het definitieve setten een verre schreeuw wiekt weg in echo kaatst de kreet het is voor vandaag wel…

Jij mag mij met tedere handen aandachtig uitkleden en liefkozen, dikke kussen geven, hitte en kou deren mij niet, ik geur vruchtbaar in jouw armen open je met mijn huid ontdoe je van eelt en stijfheid, ja ik wil zonder verleiding van jou zwanger zijn elke dag begeerd worden door jou, ik wil alles van jou, kinderen en kleinkinderen…

ik wist in eerste oogcontact dat jij alles wat ik miste had met sprankelende ogen weefde jij het web dat er tussen ons was waarbij je volle lach ontspande in plezier en ik zicht kreeg op de kleuren van je hart in die wisselende harmonie van pracht en kracht voelden wij magie in aantrekken van het onbekende en de verbazing…

we deinen op de warme golven van de zomerzon dromen koelte en geruis van zee en strand rondom het volmaakt vakantie vieren klotst tegen pieren haast en stress hebben geen vat op het genieten van ons zonnebad de idylle is compleet als stilte rozige sluimer geeft totdat een strandbal uit het niets keihard knalt op ons glasservies…

Aandachtig sta je niet op de voorgrond Voorop sta je wel voor mij Zal je altijd als eerste kiezen Je maakt de platte wereld rond Je scherpte zal je nooit verliezen Maak graag tijd voor je vrij Mijn aandacht is nooit afgerond Laat te laat weten hoe het er voorstond Mijn blik wordt zonder te blozen gelezen Ontkenning geeft geen zin Je…

Wij ontmoetten elkaar. Aten samen Mooie gesprekken en in elkaars ogen Lazen wij elkaar waar spiritueel Later op de avond opnieuw, dan fysiek De tijd borduurde voort, onze tijd hier Afgezet tegen alle, is slechts miniem Daarom streven wij naar 't maximale Daar tijd te allen tijde ongrijpbaar is Daarom negeer ik de kleine uren Denkend aan…