645 resultaten.
Levenswater
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
918 Ik ben naar Kauai gereisd
om de berg
van het murmelende water
te vinden:
Waialeale,
gelegen onder oneindige wolken
waaruit momenten
als regendruppels op me neervielen.
Ik opende mijn mond
en dronk van de eeuwigheid.…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
775 Door de steppen en de bossen,
omringd door wolven, beren en vossen,
heeft hij zich staande weten te houden,
In gevangenschap en in de ijzige Siberische kou,
opgejaagd door de Russische politiekorpsen,
schuilend bij de boeren in de houten dorpen.
In grote onbekende steden,
met miljoenen mensen,
leerde hij de levenswetten,
wanneer te plaatsen…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.031 twee zeewaardige karvelen
een kraak met vierkant getuigde mast
varen uit de haven van de Zilvervloot
een landtong nabij de zuilen van Hercules
hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek
om de matrozen niet van hun moed te beroven
op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid
waant zich op het grote oosterse schiereiland
maar…
Mobiele massa
netgedicht
4.9 met 31 stemmen
1.019 Treinend door nevelsierend Nederland
Heb ik vele koeien en schapen afgelegd
Slurpend scherp ziend naar buiten kijkend
Verken ik de wisselende treintrajecten kant
De trein massaal is superindividueel
Verlies me in de massa als geen een
Vergeet totaal mijn eigen werkelijkheid
Hoewel levend onderdeel van deze tijd
Zij slaapt hij leest stil…
Très chique!
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.156 Annecy draagt vandaag
een kleurige oktobermantel
en een kleed uit
roestige kastanjes.
Dit gewaagde ensemble
wordt op geraffineerde wijze
gecombineerd met glazen muiltjes
en een subtiel wolkenhoedje.
Het geheel wordt vervolmaakt
met een shawl van wilde ganzen.…
Najaarstrek
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
803 vogels flierefluiten vol overtuiging
een nazomers positief reisadvies
luist’ren naar de natuur is het devies
bij zo’n vrolijk stemmende betuiging
een verwarmende trek naar het zuiden
om drukbezette terrassen te beproeven
zonder jassen in volle zon te vertoeven
en het carillon op ‘t Vrijthof horen luiden
nu de wind uit het oosten hoogtij…
Moulin du Vent
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
691 (Moulins de Paillas)
cirkels schrijven
in de lucht
het optellen
van talloze nullen
tot je er
duizelig van wordt...
als de wind
eindelijk gaat liggen
zwijgen de wieken
de molenaar kan
gerust huiswaarts gaan…
Stoomdepot Rotterdam*
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
800 We studeren treinen,
stoomlocomotieven met een
sissende s. Een overhoring.
Een dikke Duitse diesel dendert
donderend door. Achter hem aan:
een rijtje stilzwijgende goederenwagons.
Nu even niet associëren.
Bij de les blijven dus en onthouden
hoe deze trein er nu uitziet.
Dit is een repetitie.
Vandaag leer je voor morgen.
En morgen rijden…
Mobiel station Yvonne
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
1.126 Centraal station een remonstrantse dominee
sprak mij aan en deelde mij al heel snel mee
dat wij dezelfde school bezochten
leraren passeerden de revue
na veertig jaar nog steeds niet dejà vu
na het overstappen ineens temidden van studenten
voelde ik mij heel snel thuis in veertig jaren
waren de meest boeiende studentenelementen
nog steeds dezelfde…
Naar huis
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
879 Phuket 100 kilometer,
de zon is een brandend wiel,
hitte druppelt als was.
Parelende handen sturen de auto
over rivieren uit teer,
de blik stuit op rubberbomen.
Terwijl de verte nadert
weet ik een glimp van koelte
om de volgende bocht.
Sproeiers en magnolia,
gin-tonic en een bries,
een stoel op de veranda.…
Verraad
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
913 Onderweg zul je eilanden,
oceanen en steden tegenkomen,
je zult vrouwen omhelzen
in de schaduw van olijfbomen
en kinderen verwekken in
koude of in warme landen.
Dan op een dag,
waarschijnlijk onverwacht,
zul je iedereen achterlaten,
je zult je ogen sluiten
en met een sereen gezicht
zomaar vertrekken.
Hoe is het mogelijk
het licht van…
Onrust
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.176 Ik heb de gele zee doorkruist
op een roestige vissersboot
en rillend van de koorts
naar parels gedoken
in het groene water
van de Andaman Zee.
Ik heb tijgers zien rennen langs
de zilveren schelpenstranden
van Myanmar
en papagaaien zien fonkelen
als kleurige edelstenen
gebed in het groen van de jungle.
Ook heb ik de bergen
van de…
Naar de Oost
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
773 Het was op een heldere oktobermorgen
dat ik Nederland voorgoed de rug toekeerde.
Slechts bepakt met een saxofoon
en wat gedichtenbundels
vertrok ik naar het oosten
voor onbepaalde tijd.
Vierduizend zonsopgangen later,
herinner ik mij die dag
als de gelukigste van mijn leven.
Het gevoel van absolute vrijheid
dat ik ervoer op het…
chemin de fer
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
678 nooit ergens zoveel in onbruik
geraakte stukjes spoor gezien
als onlangs in Frankrijk
restanten van idyllisch gelegen
lijntjes van weleer
waarover moeder natuur
zich met liefde ontfermt
sporen van oxidatie
op vermoeide rails geven kleur aan
woelige geschiedenis van jaren her...
in het oude stationsgebouw van Vers
dat in gebruik is als…
Pico de los Reales
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
777 De berg maakt een
hoofse buiging naar
Estepona aan zijn voet
een bladgouden zon
belicht zijn
schitterende wolkenpruik
en minzame palmen
wuiven als kwasten
aan zijn troon.
In de verte
zingen de golven
van de Middellandse Zee
een turquoise hymne
voor de ongekroonde koning
van de Costa del Sol.…
op de rails
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.503 de zomer zindert boven onze rails
kapotte airco's lijken iets reëels
verhit protest wordt uiterst koel gesmoord
hoe stoomt de nederlandse sneltrein voort
en weer rangeert het weer wat actueels
een najaarsstorm blaast blaadjes op de rails
de routeplanner raakt compleet verstoord
toch scheurt de nederlandse sneltrein voort
als koning winter…
In Exsilium
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
625 Meestal is de lucht hier
gevuld met zinderend stof
behalve wanneer er een
westelijke zeewind waait
dan kan de verte
pijnlijk helder zijn
de zon schijnt hier
van kleur te veranderen
met het wisselen
van de jaargetijden
en de toevallige regen
ruikt naar mos en paddestoelen
ik wandel veel
door het rotsachtige bergland
me verbazend over…
Verlaten cortijo
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
729 Nu is het stil
op de binnenplaatsen.
Fonteinen keuvelen niet langer
met badende merels
en niemand harkt de gevallen bladeren
in de boomgaard bijeen.
Maar wanneer ik mijn ogen sluit
hoor ik het lachen van voorbije zomers
en voel ik het sprankelen
van tinto de verano in mijn mond.…
La Luna è Sopra Caprera
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
714 De glansrijke lach
van Caprera bij maanlicht!
De pretoogjes van de sterren
en de geur van magnolia.
De hartstochtelijke kussen
van een Italiaanse vrouw.
Toen ik in de verte
ook nog eens
´Un bel di´
van Puccini hoorde
waren al mijn zinnen
ècht begoocheld!…
Dood in de Sierra Moreno
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
688 Het gloeiende hoogland
van de Sierra Moreno
krimpt ineen onder
het krijsen van de middagzon.
Gieren bekvechten
om het lederen karkas
van wat eens een
bruine koe moet zijn geweest.
In de afgrond voor me ligt,
bedekt met verlepte boeketten,
het uitgebrande
wrak van een autobus.…