1.548 resultaten.
Nachtelijk Licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Juist in de nacht
weerkaatst Uw Licht
zo helder
wanneer het stil is
om me heen
dan ben ik met Uw
Hemellichaam één,
klinkt Uw “Ik ben”
het meest welluidend.
Samen met U
bekijk ik dan mijn leven
waar bloeide
U het meest in mij,
bij elke vreugde
knipoogde U even,
in groot verdriet
voel ik U heel dichtbij.
U wiegt mij
als ik niet…
Vruchteloze devotie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Je gedachten revalideren
het onvermogen beurtelings
linksom/ rechtsom
Blindelings werp jij
de stenen tafelen van wijlen Mozes
als loden molenstenen
om je starre hals
en trekt je ruggengraat
dan weer recht, dan weer krom
“Kijk me toch aan!”
roep je tegendraads en kromt
in allerijl krampachtig de tenen
Wat een poging moge zijn
van…
Een
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
592 Er is maar één God
je moet niet zeiken
wij zijn allemaal gelijken.
al die rare cultprofeten
kun je better gauw vergeten
weet je wat die gasten zeggen?
God had mij wat uit te leggen.
Dat is nou kapsones weet je.
Er is maar één God
je moet niet zijken
wij zijn allemaal gelijken.
Als hij wil
dan brengt hij vrede
met of zonder jou gebeden…
Opbouw na Babel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 De kinderen van God
zij bouwen elkaar op
door positieve woorden
en gebaren,
zijn er op uit
de vrede te bewaren,
voelen de ander aan,
zijn over heel de wereld
door die houding te verstaan.
Een toren tot de hemel
heeft geen prioriteit
ze streven bovenal
naar de saamhorigheid.
Zo wachten ze op
hun geliefde Vader
die voor het afdalen…
GEKRUID LEVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 Gods eeuwige Boodschap
is een peperstruik
die pittig geurend wenkt
bij hem te toeven
binnen zijn luchtige twijgen
ritselt bescheiden spraak
vol onsterfelijke liefde
en opbeurend vermaan
wrijf maar een van mijn vruchtjes
tussen je handen fijn
het zal dan altijd huizen
in heel je wezen
mag geheimzinnig werken
onvoorziene zegen brengen…
Jakobs droom in onze werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 De engelen
in Jakobs droom
zij komen en zij gaan,
zij die naar boven trekken
dragen zijn zorgen en zijn last
en die de daling maken
brengen hem Gods genade.
Het huis dat hij verliet
maakt plaats voor
’t huis van Hem
die Zijn beloften
in hem waar gaat maken.
Bij Genesis 28 : 10-18…
Weten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
514 In blad van hoge bomen
zie ik je hand,
bewogen door de wind
wuivend naar een kind.
In wit van wolken
zie ik je ogen,
kijkend naar beneden
met een milde blik.
In waaien van de wind
hoor ik je fluisteren,
met een gevoel van rust
blijf ik ernaar luisteren.…
Onze Vader
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
528 Over de hele wereld
bidden we "Onze Vader",
ieder in de eigen taal.
Denken we bij "Onze"
bewust aan allemaal
dan klinken door de wereld
gebeden voor elkaar,
vormen we verenigd
Zijn grote kinderschaar.…
Repetitieruimte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
586 Het koor is niet compleet,
de alt zingt weer alleen
en ook de bassen
kunnen steun gebruiken.
De dirigente hoopt en bidt
dat niemand ziek zal zijn
op zondag in de eredienst,
het groepje is zo klein.
Hoe zou de Grote Dirigent
vanuit de hemel bidden,
Hij heeft allen
genodigd in Zijn Koor.
We kunnen hier op aarde
toch vast gaan repeteren…
melkwit in de mist
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
470 melkwit in de mist
op doorbreken de zon
- epifaniën…
Wat moet ik doen?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Hoe zou ik
kunnen erven
Zijn eeuwig Koninkrijk?
Getroost door
Jezus’ woorden
uit Marcus’ tijd
waarin ik lees
niemand is goed
dan God alleen
ga ik waar Hij
mij kind noemt
in Zijn ontferming
vol vertrouwen heen.
Bij Marcus 10 : 13 - 31…
Dierkundeles
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
397 U bent een mens van goede wil.
Probeert u zich eens voor te stellen,
dat dieren soortgenoten kwellen
vanwege hun gloofsverschil.
Geen enkel dier denkt aan een hel.
Een poes kan spinnen van geluk.
Die maakt zich om geloof niet druk.
De mens doet dit vaak wél.
Hij is tot moorden zelfs in staat,
wanneer het om religie gaat
die hij niet kan…
De zanger
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
989 Hij staat te zingen
in het koor,
achterste rij,
hij is tenor.
Vanuit de zaal
doorleef ik,
geraakt door
zijn beleving
ten diepste
het gezongen
evangelie.
De uitdrukking
op zijn gezicht,
zijn ziel
op God gericht
vertolkt de
woorden zoals
nooit tevoren.
Op zuivere toon
weerklinkt in
hem de passie
voor Gods Zoon.…
fiat mihi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 krijtwit de mond
zwart habijt een hoge rug
een non
koeterwaalsend knikt zij
doorlopend ja en amen
minne meerkoet 2
foto J.Bohdal
http://bit.ly/gaRGRY…
Waar heeft het me toe gebracht?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 Waar heeft het me naar toe gebracht?
Is het mijn bloed dat stollend door mijn aderen gaat,
Of is dat de kou die mij niet voelen laat.
Het gemis van God die er toch altijd is?
Wetend dat hij me nooit verlaat,
Vanwaar dan dat pijnlijke gemis?
Waar ben je Vader; riep Hij aan het kruis.
Zonder God ben ik zonder huis!
Wij begrepen elkaar toch eens…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
679 Als er dan geen troost meer is van boven
of van nergens voor alle lijden alle pijn
Geen hoop of recht of wat dan ook voor
al dat godvergeten onrecht die zee van tranen
Ziel en leven gebroken zonder tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige…
Vorstelijk bekleed
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
767 Kijk toch eens,
neem even tijd,
die boom
in al haar soberheid,
zo ongewoon,
hemelsschoon
is zij berijpt
alsof zij wijst
op Wie haar kleedt
met zoveel zuiverheid.…
Een verlangen voor dit kind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
680 ( voor Yaël )
in mijn gevouwen handen
leg ik de woorden neer
een verlangen voor dit kind
zo frêle nog, ontvankelijk teer
dat het in Gods toewijding
beschut mag groeien
dartelend, vrij als de wind
toch als een faire bloem mag bloeien
Zijn hand telkens mag vinden
in het gedruis, de doolhof
die richting mag kiezen
vol spirit, brengend…
het woord was altijd dominant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 het woord was altijd dominant
maar is het ooit in mij geland?
met een boekje in een hoekje
dwaalt de ziele af naar 't strand…
De eeuwige reis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Uit een baaierd van licht, de oernevel van de geest
dalen wij als een nietig vonkje naar de aarde af.
Gewist wordt de herinnering aan al wat is geweest;
als onbeschreven blad leren we van de wieg tot het graf.
Deze wereld is niet meer dan een schakel in een eindeloze keten,
een speelplaats, een toneel: speler en toeschouwer zijn wij tegelijk…