1.528 resultaten.
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
788 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…
Wolken als bergen of water
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
954 Wanneer je niet gehaast maar vol aandacht
naar de luchten kijkt die uit de verte
lijken op het blauwe water of de bergen
die je ooit zag in Zwitserland of Oostenrijk
dan weet je dat dit eindeloze heelal
niet eenzaam is maar gekend en bemind;
dat de mensen die luisteren naar een symfonie
van Beethoven en dit doen met overgave,
gelovig kunnen…
De teloorgang van de gargouille
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Bewakers van de kathedralen
Overzien het vlakke land
Turend naar de horizon
Spuwen water naar de vijand
Zij bewaken oude stenen
Tegen verval en vergetelheid
Dromen soms over het verleden
Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid
Bewakers van de kathedralen
Vallen langzaam uit elkaar…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Over God en Mozes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 toen je naderkwam
zag je mijn vlam
ontmoette je mij
op blote voeten
Moshe mijn vriend
ik brandde je niet op
roep je nog steeds naar de top
van mijn aanwezigheid
voor een vurige babbeltijd
Moshe mijn vriend…
Hel tot vagevuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
691 Hel tot vagevuur,
uiterste tot middelmaat,
hemelsbreed verschil…
Thomas Becket
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
628 Hij hoorde het gerucht op hem gericht,
hij zag de harde haat in hun gezicht
en strekte zich halsreikend als een lam
naar het zorgvuldig ingewikkeld licht.
--------------------------------------------
29 december 1170 werd de Aartsbisschop
van Canterbury in zijn kathedraal vermoord.…
Voor jou
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.065 Als jij het even niet meer ziet
en bewust of ondoordacht
bij vreugde of bij groot verdriet
Mijn Naam roept in de nacht:
Vrees niet dat Ik je niet zal horen
Mijn kind, Ik ben voor jou geboren.
Als jij niet steeds het goede kiest
of van de weg afraakt
en zo steeds meer je doel verliest
wat jou onzeker maakt:
Aan Mijn hand loop je…
Ghazal I
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
640 Op elke rotonde staat een tuil van licht,
van gemeentewege glinstert het licht.
Hebberig legt men hele sparren om
en tuigt ze op met slingerend lampjeslicht.
Mijn verleden - een afgehouwen stam
bezweert het donker eert het eerder licht.
De wereld draait nu de schemering in -
flitsend doorkruist een meeuw het licht.
De dichter staat erbij…
Nu de drukte even wijkt...
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
720 Nu de drukte even wijkt
en 's nachts de sterren glanzen
weten we misschien voor even
wat er echt toe doet
en waarvoor we leven;
Grauw en grijs zijn soms de luchten
en de hemel lijkt van staal;
tot er plots een helder schijnsel
oplicht en het niet-weten,
het niet-begrijpen, niet-kunnen-verklaren
openscheurt tot brandende ervaring:
alles…
Gedicht voor het slapengaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
542 Oom Ewwe in het hooggebergte,
evenredig was de zware dag gedeeld,
wat kan ik nader vertellen?
Ik plak mijn kauwgom op de wekker.
Zo, de dag is voorbij.
Droom zacht, oom Ewwe,
ook de vijand is moe,
die monteren we morgen weer op.
Lekker slapen nu, meld ik me later,
met nieuws van de maan.
Amen, ome Ewwe, amen.…
Katholiek in 1954
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
571 In glanzend wit
violieren geuren zoet
in klamme handjes
heet gekrulde haren
gebonden met een strik
groter dan het hoofdje
van een kind van zes.
Verborgen in een rij
kleine stapjes
zwarte schoentjes
zij aan zij
het lange pad
dat leidt naar
de verlossing.…
Paradijs
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
850 ’t Bestaan in deze biotoop oogt goor.
De adders als bezield krioelend water,
die slangen brengen nooit iets zinnigs voort,
behalve van zichzelf de overmaten.
Verifieer wat in beweging is,
als bij verkrachte kieren van een kelder.
Een herfstochtend die in ontbinding is.
Een bitter boek vol scheve antihelden.
Nee, dan de mooi gemanicuurde…
Ongelovige Thomas
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
994 Wanneer de mens geluk heeft met z'n lot,
en euro's heeft gewonnen, wat 'm zint,
dan wint niet hij alleen: een Ander wint
dan zijn vertrouwen in de vorm van God.
Wanneer 't een mens bijzonder slecht vergaat,
doordat een wens alweer niet is vervuld,
dan geeft-ie onverwijld aan God de schuld
of gaat-ie schelden, dat-Ie niet bestaat.
Voelt iemand…
Vanmorgen dus of lang geleden (sonnet)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
596 op ’t scherm van mijn gesloten blik zag ik
de wit-papieren hemel losgescheurd
door wat er lang geleden is gebeurd
-vanmorgen dus bij ’t eerste ogenblik
dat ik besefte met een hete snik
dat vroeger, nu en later feiten kleurt-
die lang verleden tijden, opgefleurd
tot huidige presenten met een strik
-ja toen- zag ik hoe kruisgewijs een scheur…
Geloven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Geloven? Met mijn hart en nieren!
maar vraag me niet in wat
Het mág van mij geen naam hebben
Liever niet, nee zeg me niet... dát
Vertel mij het spel van inspiratie
Maar schrijf voor mij geen handboek
Laat mij toch drijven op de ware motivatie
Liever gewoon... op zoek…
Een nieuwe kans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 Ik zag eerst een fossiel
toen een berg met jong gras
en begreep dat dat fossiel
mijn oude leven was
Toen bekeek ik de berg
zag in 't maagdelijk gras
een hele nieuwe weg
die nooit betreden was
Ik keek goed om me heen
het gras nog ongemaaid
God had door fossielen heen
nieuw leven ingezaaid
Toen het fossiel verdween
kreeg mijn leven…
Inquisitie
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
618 Sterk verzwakt wankelt
het geraamte van
de eeuwenoude kerk
in haar laatste uur
Wilde wingerd
bedekt het grauw gelaat
waaruit miljoenen
tranen zweten
Haar middenschip
draagt nog het geluid
van diep begraven leed
onder de rotte gewelven
Kermende geesten
kunnen hun doodsangst
voor het helse vuur
nooit meer vergeten…
Zilveren tranen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
746 Zilveren tranen heb ik gehuild
op Golgotha, Heer, aan Uw voeten
waar U met mij van plaats hebt geruild
toen U aan dat kruis voor mij boette
Nu leef ik niet langer in duisternis
want U hebt mijn ziel vrijgelaten
en vier ik met vreugde jaarlijks Kerstmis
ik ben tot het feest toegelaten
***
Met Kerst, Vader, zie ik Uw Liefdeskind
vol dankbaarheid…
ongeloof
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
636 neen
ik roerde in de pan
ja
bruinbakkend het vlees op de andere kant
misschien
ben ik
altegaar
ik stoof een kool
soms
ik ben ergens
wel waar
maar dan nog
ben ik nergens
vraag af of God bestaat…