890 resultaten.
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 scheer als een vogel in vrijheid
over land, rivieren en zee
naar daar waar harten begeren,
ik blijf, maar reis met je mee.
vlieg uit en voel geen bezwaren,
jouw jaren zijn nu aan de beurt,
geeft toe aan het vuur van de passie,
ervaar hoe een rozentuin geurt.
ik kan je er niet voor behoeden,
het hart moet soms stormen doorstaan,
doch in…
los gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 binnen bescherming
toch uit de hand gaan lopen
het geeft de voorkeur
luchtkastelen zijn intens
ze laten je ademen…
Poëziegeluk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
591 dat ik hier nu alleen zit
aan de tafel, met mijn kladblok
een pen, in stilte gehuld
afgezonderd van de mensen
achter een gesloten deur
geeft een gevoel van schuld
dat ik mezelf de vrijheid
van het ongestoorde
schrijven heb gegeven
ver van het moeten
zo het intense geluk
van poëzie kan beleven…
een kruin kreunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 de storm is eindelijk
gaan liggen
het blad dat valt
valt stil onopvallend
en de grond staat het toe
in hopen rond de bast,
een kruin kreunt
ongenaakbaar naakt
en staat vreemde vogels
toe de takken te bevolken
ik zie vleugels in wolken…
de blote zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 Vrede is een zee van naakt zijn.
Een zaak van anderen
raken bij de huid.
De kleuren wissen in de massa.
Golven verankeren op een lens.
De mens is een druppel.
In zijn kleren valt hij op,
het netvlies van de visser
trilt in niets dan water.…
drakendoder
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
551 dollende draken spelen met mijn gedachten
hun tongen vurig gespleten likkend
in de verholen hoeken van mijn brein
zo zonnig zoenend
bloembladeren verstrooiend
richten ze hun spleetogen
op de diepten van mijn ziel
daar waar ze willen zijn
pianonoten gezang klinkt daar
niet bekeken
wil ik worden
driftig speel ik door
hun hete adem strijkt…
De jogger ( PCW )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Zilte zoete voeten
stappen gretig toe
in schemerige verten
langs
zovele paden
gaan jouw stappen -
verre schemering –
tegemoet
langs ochtenddauw
en mistige velden
wind en pollen
wuivend riet
als
mistige voeten
gaan jouw stappen
voort – voort –
laten evenzovele
sporen
van mistige stappen
in het verschiet…
Ga heen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 In het bad van kleuren
a…
Dromen in een Droom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 ik droomde dat ik droomde
en in die droom
was ik vrijer en blijer dan ooit
helemaal los van de aarde
elke spanning verwaterd
alle ijs ontdooid
de zon blonk en klonk zó prachtig
geluiden gonsden, glansden hoog
woorden, gevoelens vol en krachtig
monden in één monoloog
ik droomde dat ik ontwaakte
maar herinnerde mij mijn droom
normaal…
Zoeken naar Godot?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Voorschrift
wachten op Godot
is zoeken dan beter?
alsmaar zoeken is romantiek
romantiek is alsmaar zoeken
--------------------
wachtend op Godot
vraag ik mij af
of ik maar niet beter
kan gaan zoeken ...
wachten is laf
met de pijn van
hele kleine spelden prikjes,
van alle kanten
zoeken is heldhaftig
maar alleen
sla je de spijker…
een laatste dans
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 de langzame draai
gevolgd door fluwelen stilte
de lach een grimas
op een late avond
dansen de herinneringen
door de lange sloppenwijken
gekweld door oude melodieën
het zigeunerorkest speelt
tot de laatste gast vertrekt
de vuren doven
maken de nacht tot wat donker is…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 Hoe de sneeuwuil zich tooit
met fluwelen spinsels, draden vol
leven met oceaankleurig mos
in een reflectie van sierlijke vrijheid.
Hoe de slaper zich wiegt
tussen hemel en aarde, het bladspel
van een verborgen eik in dromen
en in de armen van een nieuwe liefde.
Hoe de eenzaamheid zich losrukt
uit het hoefgetrappel van het nachtpaard
de…
Prins Harry.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Ik hoorde zojuist het bericht
Taliban dreigen prins Harry te doden
Dus is uiterste voorzichtigheid geboden
Hij wordt al overal van beticht
Een raad voor Harry, wil hij blijven leven
Om zich vooral, niet bloot te geven…
Panta Rhei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Panta Rhei (bij het beeld Panta Rhei van Martha Waijop)
Laat maar komen
de storm, ik ben er klaar voor
om de wind op te vangen
Als de stormwind tegen me aanbeukt
veer ik mee als een doek
alsof wij samen dansen
Kom maar op zomerbries
ik voel je warmte al denderen
mijn hart weet van geen stoppen
te ontvangen van leven
totdat ik zo rijk aan…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
lijk lijkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 kijk, daar ligt een lijk
doodeng, zo midden op de straat
een medemens maar dan dood
een lijk lijkt op hoge nood
in sommige landen heeft men een andere kijk
mbt tot religie en staat
zaait men dood en verderf
ter verheerlijking van het eigen gelijk
onbeweeglijk…
Assimilatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 De gekte waart hier rond in witte doeken,
Geruisloos en gestadig slaat zij toe.
Het is een lief soort kolder, je moet zoeken
Welk kwaad zij doet - maar plotsklaps ben je moe.
Je rede of verzet zijn niet toereikend,
Geen aards begrip aan deze pest gewaagd.
Geleidelijk als op een golf gelijkend
Dringt ze naar binnen, zelden ongevraagd
Maar…
Aan het strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Vlaag van vreugde en welzijn
Aanschouwen van de golven is zo fijn
Met een rustig gehoor op de achtergrond
De sfeer is zo mooi, iedereen zo pront
Onbelemmerd zijn wij op ons mooist
Extravert; iedereen is ontdooid…
De dwaas spreekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 er is een reden waarom ik doe alsof ik niet bibber
evenzo dat het lijkt of ik stroef in pak sta
terwijl mijn hart ritselt als een populier
en mijn botten krakken
gelijk aan on-ingesmeerde scharnieren
weet je, ik vroeg mij eindeloos af
waarom gedichten toch steeds korter
lijken te woorden, terwijl het binnenin mij
zinnen waait en ik probeer…
Je mag er zijn, zei ze
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 Je mag er zijn,
Zei ze
Net als ieder
Ander mag je er zijn
En,
Toen ik
Er eindelijk
Durfde te zijn
En voor het eerst zei
Wat ik vond
En wat ik dacht
En ik voor mijn mening uitkwam
Zei ze in
Een fractie
Van een seconde
Dat ze het niet
Met me eens was
En toen was ik
Al meteen klaar
Met het er
Durven zijn…