430 resultaten.
Regenbuien....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 Regen
hing er
boven de haven
van Honfleur
De donkere wolken
-blijkbaar-
nog niet klaar
voor het vallen
Deuren
van de hemelsluizen
nog
in het slot
Je schrikt je
kapot
als het dan
zover is
Het schijnend gemis
van paraplu en
regenjas
of cape
En alles wat
water heet
blijkt zich
samen te ballen
wij worden
werkelijk…
Het gehucht van mijn jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Tussen twee riviertjes
liggen de beemden en aarden,
akkers en gaarden.
Veilig binnen de ligusterhagen,
rijen zich de boerderijen
op de rug der glooiing.…
genoemd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 ik heb genoemd, vraagstukken die vervagen
een zonderling in eenzaamheid
rake stappen in elke windrichting
het incasseren zonder strijd
wie danst mij als ik zoek achter klagende
uitingen, de esdoorn vergeet te lieven
de kreupele zijn veters strikken, van me
houdt al was ik een kind groot in getal
gezocht naar iets wat ik nooit kon…
Laatste licht....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 Ik fiets
in laat zonlicht
langs de rivier
Zondag
in 'n vroege herfst
staat op 'n kier
Een kerk
luidt haar klokken
als met de hand
Wonderschoon
de stroom,het land
door dag vergeten
Bij mijn weten
schrijft een God
dit dicht.…
Verborgen gebreken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 Verborgen gebreken, een huis geeft ze pas
Prijs, wanneer na de wittebroodsweken
Er geen grond blijkt voor stabiel grijs.
Niet de jaren zal het nog bewaren; noch
Gaat het altijd over zwart of wit. Bij goed
Onderhoud kan men nog iets sparen van
De goede eigenschappen die het huis
Ook bezit.
Het huis een symbiose van de zielen;
Geesten…
STRATEN EN STRAATJES VAN ZUTPHEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Ze vullen
de gaten
dichten de gaatjes
In de straten
en straatjes
van deze Hanzestad
Ligt te blinken
aan 't water
in vroeg lentelicht
Ik vervat
de IJsselstad
in een gedicht
geniet
vooraf
met mijn ogen
op Zutphen zicht.…
Vakantie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 al eeuwen wonen er
boeren onder dit dak
er werd geboren
er werd gestorven
het land is gebleven
zag alles voorbijgaan
er werd gehooid
er werd geoogst
nog steeds nestelen
ooievaars op het brinkje…
Zicht op Anloo
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
428 er is een hittedag voorspeld
dus passen wij ons aan
om toch nog koel te lopen
zijn wij op tijd op pad gegaan
wij lopen tussen lommer
tussen het frisse groen
daarna een groot glas water
met een schijf citroen
gordijnen dicht, deuren dicht
buiten schijnt het felle licht…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
499 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
VERSCHOLEN.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Ze kunnen
zich al verschuilen
achter het lentegroen
Het Holland
even
meer van toen....
Groen dat
niet afwacht
niet schuchter,eerder brutaal
Dat de molen
het schuilen niet
met opzet doet
is buiten kijf
ze moet immers
juist wind vangen
in haar bruine
of witte zeilen
op de wieken gespannen
Je ziet
al van verre
minstens…
WEERSPIEGELING....
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
559 Amsterdam
weerspiegelt in het water
van gracht en vaart
van het IJ
van Herengracht
Ik zing
zacht en fluister
met Ramses mee:
'het is stil
in Amsterdam'
Ik denk
WIJ hebben gedacht
dat water
spiegel is
van bouwlust en
bouwnijverheid
de tijd spint
zijn cocon
en wij schuilen
als onder een dak
weerspiegeling wordt afspiegeling…
Ergens anders
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
631 Zo maar even zomer
gauw de wollen wintertrui in de wasmand
en snel in je korte broek naar het strand
je moet je haasten
dit is jouw land
korte zomers, weinig zon
je wou soms dat je ergens anders wonen kon
maar hier leef je in vrijheid
die wil je toch voor geen zonnestraal kwijt?…
Grijs
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
654 Het is weer eens grijs weer
in het verzorgingstehuis
de man tegen over mij zegt deze keer
het is toch anders dan thuis
het eten schreeuwt luider
dan de oude melkboer van toen
je weet je kan het allemaal niet nog eens doen
het toetje moet bedorven zijn
waarom anders heb ik buikpijn
voordat ik ook maar één hap genomen heb
het huis heet…
WEG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
451 Ik bezoek geen reeks
van aangedane straten meer
ze lopen eeuwig uit op treur
van toentertijdse vreugd
nog hoor ik echo’s uit mijn jeugd
langs opgeschoven vensters
waar ooit muziek weerkaatste
mijn vriendjes zijn voorgoed vervlogen
hun aanzicht is vervaagd
alleen namen zeggen mij nog iets
alsof levenloos heeft huisgehouden
opnieuw…
NAT UUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
787 We hebben
de auto geparkeerd
tegen de rafelranden
van de slingerende dijk
Je wilt
de wijk nemen
uit binnenshuis
en nauwelijks bewegen
Je kent de wegen
van en naar
de brokken
en klonten modder
Er is een rijk
aan vogels
die zwemmen of
in vlucht overvliegen
Met een kijker
kun je ze volgen
niet met
het blote oog
We houden…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 Het wit en het zwart,
Van de stad in de nacht.
Het duister dat duistert,
Tot de dag de stad wakker lacht.
Een vrouw in een kroeg, die zacht,
Kirt om een grap,
Waar niemand om lacht.
Een man met een pet,
Met een keu in zijn hand.
Een stoot in een kroeg,
Drie over de band.
Een heilsoldaat met een boodschap,
Over het licht in de nacht…
A'dam IN MAART
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Maart
roerde z'n staart
wolken hingen
boven de stad
het hoofd zwaar
Het is waar
het weer is
-zelfs door een weerman-
onvoorspelbaar
Wind speelde
met licht venijn
met jas en das
...tijd voor wanten
De rondvaartboot
zwaaide en zwenkte
had slechts
'n handjevol klanten
Maar
voor mensen
'uit de provincie'
'beneden de grote…
Ontheemd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
754 Hij trok verschillende jassen uit
en andere weer aan.
Hoop vervloog,
joeg dromen na.
Geduld kent geen liefde.
Het huis staat te koop.
De stacaravan
in de polder
wacht.…
Oud Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Een stad ontwaakt uit
een sluimerend
vervlogen droombeeld.
Een natte damp,
als een plassende regen,
overvalt de gracht.
Doorweekte wallenkanten
ontvouwen ranke bomen
met ontloken twijgen.
De houten ophaalbrug
brengt heimwee naar
weleer.
De stille stroom
verraadt een
blijde glans.…
Mijn-Museum, Beringen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
630 ik zwem baantjes
bij dertig verdrinkt het tellen
door het gesplash van krokusmeisjes
die als zeemeerminnen hun gezang loslaten
op nog borsthaarloze vleermuisjongens
ik glimlach om deze zoete tijd
en keer terug naar mezelf
watervrij drijven mijn gedachten
naar boven, een luchtbel aarzelt niet
en hapt in zijn eigen vrijheid
ik open mijn…