Het lag er aan of hij er tegen kon hoe lang de stilte nu weer zou bestaan Hij wilde regen én de zon als bodembedekker geslagen in de orde der kameleons Zijn ironische tronie in oneindige gladheid standvastig zo gestreken dat zij hem onderschatte De bekende woorden die zouden vallen voordat zij de deuren wederom liet…

De wereld ontvouwde zich voor jou in wat vrijheid heten mag ik voorvoelde jouw gaan overmoedig zelfvoldaan Toen op vaste bodem – invoelend een simpel mens onverhoopte dromen Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur waar verbinding gezocht wordt Wij zijn nergens meer te bekennen nooit meer als licht wat wel schijnen zal Jij zit klem…

Een aan lager wal gespoelde boa constrictor knijpt de kat fijn uit de hoogste boom waar kokosnoten gieren en uit de weerklank vallen die door geen hond gebeten noch door bezwete mensenhanden werd bezeten een brainbox schoot te hulp kwam op de proppen voor de draad en bracht de schouw ten tonele aan het verzamelde publiek en de fanmailfans…

arbeid adelt soms met zinvol werk leuk contact en dito contract…

Dubbelglas ben ik: het gezicht van de stad, waar het jaar hangt aan mijn versleten mouw; de toekomst lees ik in een oud gebouw— steeds denk ik aan de flat die mij eens betrad. Het zwarte lood schraapt niet aan mijn stenen huid; heel soms hangt er een laken voor mijn oog, toch zie ik wel de drukte van het betoog— dat ik ze binnen liet, was een…

Kruip ik door een termietenberg grijze blokken openen je bloedstromen tikken de blauwe moeder lokt je vrat alles, alles wat ooit plant was Vrijheid!… ik hoorde het je schreeuwen, de echo likt de wanden in elke cel…

Dwalend door mijn heimwee in gedachten in het muggenland aan de oevers van een zoetwatermeer speel ik met jou, en jij met mij de vermoorde onschuld en we koesteren de onschatbare waarde van humoristische dwalingen in de ernst van het volle verstand plotseling maak jij door intense emoties van een kleine mug een grote olifant te zwaar om…

Een Humoristisch Gedicht Over Eten met Mes en Vork Er was eens een man genaamd Kees, die at zijn soep met een vork en een lepel, steevast in de geest. Hij had een tafel vol met lekkernij, maar met zijn mes en vork was hij niet zo blij. De Soep Met zijn vork stak hij in de soep, de soep lachte terug, als een ondeugende snoep. Hij zei: “Waarom…

‘je hebt de troostprijs gewonnen voor de slechtste debatronde tijdens het intellectuele discours’ de kaart lag tussen andere lotgevallen van ongeopende post en totoballen op de kokosmat – nog in de verpakking op de ijskastdeur was blijven plakken een vette foto uit een magazine van een cultgitarist in boa-uniform ‘zijn noten werden…

De zwakke zachtheid die hij veinst in momenten van overactiviteit bij innerlijke onrust Geforceerde vriendelijkheid als zijn geest de zintuigen niet meer volgen kan is een laatste strohalm tegen desintegreren Welwillendheid staat paraat een winterjas die hij aantrekt voordat iets noch iemand daarom vraagt Hij moet wel flexibel…

Na even wachten valt soms alles weer waar het moest zijn: de stilte, het betrachten van de vreugde, hang naar lente of naar wijn. Soms kan ik haast niet wachten, vult mijn ongenoegen heel de lucht en ziet niet meer wat echt belangrijk is: de tederheid bij 't zien van pijn, het heel geduldig groeien van de eerste lentebloemen, de lach van…

Of je gelogen hebt, weet ik niet er ligt een waarheid ergens in het midden waar de hoge bomen zwijgen is harde wind meedogenloos, jouw karakter aan de ernst van vergankelijkheid onderhevig, zoals de kruinen buigen dansen oude woorden onbevangen wanneer het toeneemt dat verlangen die zoete heimwee naar een zoen maar we kunnen het niet…

Mijn werk is me niet te veel Het is me te weinig resultaat en bevestigt juist wat had moeten veranderen Het zijn nieuwe zakken voor verzuurde wijn Het helpt geen problemen de wereld uit, het stelt de managers gerust En daar leef ik van, daar word ik ongelukkig van en het personeel nog meer .....na de wandelmeditatie .....over de missie…

Daar werd met zoute lippen gezoend gericht op zijn geketende lijf die jaren van smuilen en buigen vervreemd in de gedeelde leegte bleven de wrede kauwtabletten weg van rustgevend bladgeritsel stuitte zij op zijn verharde huid Zij wierp alles met verve van zich af de afschuwwekkende werkelijkheid met vulgaire viswijventrekjes daar stond…

God, de hele wereld staat weer eens in de fik Maar ik Ik ben weer op zoek naar Jou Ik wil weer beseffen dat ik niet alleen Afgescheiden van alles en iedereen Afgescheiden van Jou Ik ga weer zitten op de stoel En keer terug naar binnen En ineens daar ben Jij Niet als een Ander Maar als Mij Vreugde golft warm door mij heen En wil naar buiten…

Waar zal je groeien, tussen het malse gras en ga je bloeien, geurend naar de rivieren die door het vlakke land aderen jouw sterke wortels dieper en dieper in de zwarte aarde van het nachtwoud gegroeid op gangbare verwachtingen een zeldzame bloem, met een mensennaam gemaakt door het fantasierijke verstand van een onevenwichtig dromend kind…

En terwijl ik zag hoe de zon glinsterde op het water de golfjes sterren deinden, dacht ik aan de stralende naam van mijn pasgeboren kleinzoon Zijn foto gaf een tevreden oude wijze weer En ik dacht aan de kleinzoon van jou, je dochter, die onlangs ook die naam voor haar kind had gekozen Ik zag Aziatische vrouwen met fruit en…

Kracht van de Heilige Geest waait onophoudelijk met de felheid van stormwind doch vriendelijk als de zefier over heel de wereld bezoekt groot samenkomen en de verborgen enkeling Gods afgezant spreekt talen gebruikt wijzen wellicht onvatbaar voor de menigte maar slechts te verstaan door die ene gezegende de bezochte eenlingen kunnen…

Handen zoeken figurine klei botst duimen draaien strofes rond hun as verder weg naar binnen slingert het slib nat langs mijn kin, naast waar de regel was mijn pink drukt het slik door de aanzet heen – roteer ik alle barstjes dicht – wordt het oor een kromme zin woorden gestookt hechten zich, grijzer dan gehoopt…

Er hing een luchtballon stil in de lucht, bij wat inventaris op de kinderkopjes stapten we uit de oldtimer, achter ons stond mijn oudere ik op de ijzeren brug te kijken hoe wij met de hond rond- keken in de nieuwe wereld die half gedroomd half in baksteen oprees uit de mist van het oude Belgische land onder de wolken van de tijd…