'Van harte welkom op het heilig gras van de all england club op Wimbledon wij hopen met u op twee weken zon en gaan gelijk naar djoko - tsitsipas Daarna krijgen we vuurwerk van gracheva die met haar dubbelpartner siniakova de strijd aanbindt met jana fruhvirtova en - 't zal je kind maar wezen - putinskeva Kom er maar in, marcella…

Zachte morgenbries streelt mijn wangen in fluweel de kus van Zomer Hoe open, uitnodigend en ondernemend je steeds weer dagen kleurt met verschillende stromingen die een voor een inspirerend zijn, zetten aan het denken, verfrissen de blik op het leven om mij heen daar er altijd iets onverwachts gebeurt met jou. Door jou kan ik vol overgave…

sommige gedichten slapen in mausoleums andere in een anoniem graf vele slapen nooit dansen in de regen creperen in de goot het gedicht blind of doof sterft een ongelezen dood of kreukelt als oude huid kraakt als het vermoeide huis de uitgelezen betweter breekt het af een gedicht weet jij het hoe het er uit moet zien?…

Na het wegvallen van de Japanse Naomi Osaka kan de liefhebber van vrouwen- respectievelijk damestennis de komende weken weer genieten van de ins and outs op Wimbledon van de Kazachstaanse, Oekraïense èn Belarussische lenka's en tova's... _________________________________ Laatst kwam een supercampionissima Rosmalen met een flitsbezoek vereren…

Het is nu volop zomer in het droomlandschap ze heeft weer ruimte om te denken en te voelen luchtig is haar kleding vrolijk is haar stemming ze leert met bloemen praten danst de bloemenwals wolken drijven over alles is nu zomer.…

Ons mooie leven, ingepakt tegen de kou die terug kan komen: blikken met bonen, oude kranten kapotte kleren, potten jam tot aan het plafond het harde land, en de harde hand van de grote leiders, en de kleine die vochten voor hun eigen voordeel de helden van staal, later weggescheurd uit hun huis en uit de boeken Maar wij zijn er nog, in…

schermen vol straten massa’s psychoten in het zwart gekleed met anonieme gezichten alleen de hysterie glimt in ogen die echt in de hel geloven waar normen en waarden op de brandstapel gaan als zij hun gekoesterde dromen te grabbel gooien omdat ze niet haalbaar zijn nog warmt verterend vuur al hun pijn knallen kogels en vuurwerk…

wie helderrode verlangens heeft weet waar ik over spreek je moet vertellen zet stappen terug ontketen de woorden stap voorwaarts de onwetendheid voorbij ontketen de kracht in je ziel juist als midden in een zin je adem stokt hoor griot bard priester of sjamaan spreek door hen over verlangens gedrenkt in helderrood…

zeg me hoe ik mijn geliefden zoek in de karmozijnrode woestijn zeg niet dat het onmogelijk is zeg dat het ongelooflijk is zeg me dat ik leven moet stappen zetten moet dat ik graven moet naar de liefsten in de karmozijnrode woestijn zeg niet dat het onmogelijk is zeg dat het ongelooflijk is zeg me dat dat ik niet meer terug…

Lectori et lectoribus salutem! Den lezer groet ik in antieken stijl En wens speciaal den lezeressen heil Doch wat doe ik, u in 't Latijn te groeten? Wie is die zot, zo dwaas en lunatiek Wie maakt zichzelf te schande en publique Wie, ik? Ik weet van blazen noch van toeten Ik maak mij veeleer liever uit de voeten Met lector en lectoribus…

Hoe kan een ziel zo vol verlangen zijn, gevuld met wierook en de geur van bloesems; hoe kan het denken plots verstillen na dromen van de zomerzon en wolken. We weten weinig, eigenlijk soms niets van wat in kinderlijk begrijpen wordt verstaan. Hoe kan de stilte spreken zonder klanken of die sinds lang al zijn vergaan? Soms zwijgen we maar…

Alles staat er nog, maar het geeft me geen idee -- wat ik ermee moet.…

ik wist hoe tonen mijn melodie voor jou droomden harmonieus met een aangehouden zachte echo als verrassend intermezzo waarbij akkoorden afsluiten en weer openen aan de bron in het kabbelend ritme van de beek want zij volgen water naar de zee ook dromen moeten daarop letten anders stap je zo in een lift die er even nog niet…

Als je weer eens tot twee uur ‘s nachts achter je computer zit als de kat in de gordijnen zit als de hond weer eens in de tuin heeft gespit als je denkt: ik voel me niet fit als je in de problemen zit als je douche oranje is in plaats van zwart met wit als je auto eruit ziet als de binnenkant van een kolenkit als je weer eens aan het typen bent…

naast de oude eik stil zittend op zachtgroen mos lievelingsplekje…

Soms, die ziel snikkende heimwee naar de warme zomerdagen toen mijn ongekuiste jeugd zijn eigen dromenvleugels kreeg en ik als jongen om mij heen keek vaak tijdens het ouder worden het ontoereikende verlangen naar die vrijheid zonder vragen alleen, met ongevulde rugzak en indianentooi op pad naar een land zonder horizon eenzaam dromend…

Na anderhalve eeuw wordt eindelijk de tijd rijp geacht voor excuses. Of en zo ja in welke bewoordingen deze ons zullen bereiken zullen wij vandaag merken...bij monde van onze koning... _______________________________ SORRY! Hoe zit het trouwens met de Portugezen En Spanjaarden in verre Oost en West De Engelsen en hun Gemenebest…

De liedjes van toen waren onze wereld, daar -- zagen we elkaar.…

In een kleine onderzeeboot vol gereedschappen van het nieuwe vernuft waagden vijf mannen zich ver onder de golven van d' Atlantische Oceaan zij verlangden steeds meer te ontdekken bij het wrak van de vergane Titanic de speurlustigen lieten zich niet meer zien men zocht daadkrachtig waar het eens aller trotste zeeschip naar de bodem…

ik heb jou ooit gekend herken het uitslaan van je vleugels de kleuren staan op mijn netvlies gegrift heb je vlucht gezien tegen de blauwe achtergrond bevallig fladderend voorzichtig landend in de warme zon waar jij mij sprietend verkende vleugels sierlijk schikte en in de rust die wij elkaar bekenden hebben wij met stilte…