Haar naam begint met J, de J van Jota van oorsprong stammend uit oosterse oorden en vormde met haar (mede-)klinkers duizend woorden van alfa bèta tau tot omega In zwartwit streepjes op een kleitablet en op papyrusrol als kruiswoordraadsel voordat het werd ontcijferd en ontrafeld als deel van het Foenicisch alfabet Ze telt al haast een…

Van alle kanten varen aan de wateren, de wrakken Ze azen, vallen op haar aan, doen haar een ogenblijk vergaan, verheffen zich tot een orkaan De waarheid zàl ten onder gaan Gedeukt, gehavend, aangetast, de kleur verbleekt, maar stevig vast Het baken kan zich laten gaan Wijsheid bepaalde haar bestaan, houdt haar daar waar het nodig…

Lekker gegeten? Voldoende gedronken? Bijzonder contact gehad? Jouw muziek speelde het klaar. De entourage was exact gekozen. De juiste bloemen stonden op tafel. De avond viel romantisch. Men had begrip voor elkaar: gedichten werden volkomen begrepen! Kunstzinnigheid schept voorwaarden. Daar was men het over eens. Betekenis geeft dan…

Die avond, die avond nog, en een roos die bleef liggen. Het riet zei iets, het riet zei het weer, zacht in het water, zacht en nog eens zacht. O water, krinkelend water, waar gaat gij, waar gaat gij heen. De roos bewoog niet, de avond ook niet, alleen het riet wist mijn naam. Ik bleef staan, ik bleef nog staan, bij het veld…

Zaadbelofte tussen mos, kleine, nieuwsgierige spriet, al een beetje een zoethoutje, zoek je naar een taxusgeur? Uit een puberend 'Why not?' klim je zigzaggend op tot kerel, breedgeschouderd, gotisch vertakt voor wie jou straks het hof maakt. Kijk nou: een mens beschadigt je aanzien: jou treft een akelige torrenplaag... Hevig strijden je…

De poort is een doorgang zonder deur een boog van haveloos pleisterwerk waarachter een immense leegte schuilt het ommuurde paleisterrein Koetshuizen, galerijen en een enkele toren relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer wel honderd rijtuigen die er paradeerden vertrekken verlaten, de ruiten gebarsten lange tafels waar Soekarno…

Zou dat wel waar wezen? Zelfs bij strenge ascese? In uitgesproken malheur? Men zoekt altijd naar welbevinden. Uw conditie acht u gezond: constant voelt u zich prettig. Alles functioneert zoals het hoort. Echt wat men noemt, een zegen. Pijn noch klachten vragen uw aandacht. Vrolijk stapt u de wereld rond. Zeg maar gerust een voorrecht.…

De opperhuid van moeder aarde ligt onontgonnen, puur natuur op maagdelijk terrein; zij houdt zich staande, braakliggend bedekt met een schaamlap voor wonden in ‘t besloten woud der verwachting. De nachtelijke zonden woekeren voort in tempeesten, de wildste beesten en de vogelen ‘des velds’, wier zang streelzacht fluwelige columna’…

'Vroeger verzamelde ik in de winter puntenslijpsel,' aldus mijn adellijke collega, de douairière Marie Joliette, barones van Heemstra tot Fledermausen 'en bij het naken der prille lente, tot diep in de indiaanse nazomer en het tere dwarrelende okergele loof der gouden herfst vergaarde ik paardenstickers, in de traditie der korenaars Doch…

De gens Van Zeiss van Bessen Coorenmael Sinds eeuwen aan fort Doorenweerd verbonden Hun oorsprong stammend van de IJsselmonden Verzwakte, zonder nakroost, per gemael Baron de Clyotard van Tetteroode Uit Kleine Schaers, het oude hoge huys Via endogamie met Brakell Buys Verwant aan 't oud geslacht van Clufftezoode Verdoemd als…

spartelt deze aarde om haar trage as, inhalig doch ook verschrompeld inhaleert ze de lucht die dik en stroperig haar luchtwegen sluit de mensch, van oorsprong zeer egoïstisch doch een terdege narcistische leer heeft dit primaat geëvolueerd tot wat het nu is machtig lustig inhalig onbetrouwbaar, tuig dat onbetuigd zich laat gelden…

Ziedende reflectie! Schijnwerperlicht ontbloot hun denken: de ene moet z'n kennis kwijt, de ander zoekt naar eenvoud. Hetgeen op voorhand niet rijmt. Beiden beginnen hevig te vitten... Blaségevoel, arrogantiekramp, zelfdunk als een speer - krijtwitte zwaveldamp kromt hun gezichten! Kunstzinnige profielen die vernielen en vernieuwen…

Op Terschelling, lang geleden in een grijs en ver verleden, leefde een eenzame jonkvrouw. In het zwart gekleed, in de rouw om haar familie, verdronken nadat hun schip was gezonken tijdens een storm op de Noordzee. Geen vloed bracht hun lichamen mee, zij kregen geen ander graf dan dat wat de diepte hen gaf. De jonkvrouwe op haar kasteel…

Acht pogingen om het woord prachtig te peilen: de wijze waarop de pauw zijn veren showt de Eiffeltoren priemt door het oog van een drone de bollenvelden met hun kleurpatronen de geboorte van een deerne of een zoon. Dat je bent teruggekomen om je ongelijk te bekennen. Hoe fonkelt het licht op de golven! Uitzonderlijke tulpen…

OPROEP ener livrei Een goedemorgen Majesteit! Uw hengst, onzedig Niet 'zin'ledig Staat voor u klaar In volle glorie Hij is ook jarig, Als Uw dienaar In koninklijke Waardigheid! Ik hoop dat onder- staande mare U niet onnodig Onrust baart Vertrouwen komt Te voet, en gaat Te paard, in ko- ninklijke vaart MARE Volgens…

Ik ben een Bard: ik prijs en eer, dicht, zing en smeer stroop en honing, maak hazenhart tot ridderspoor. Ik doe dat voor mijn beloning; want niemand tart, ongekastijd, de ijdelheid van zijn koning.…

Eens, lang, lang, heel lang geleden, in een grijs en ver verleden, stierf Diederik, de graaf van Kleef. De dochter die toen achterbleef, Beatrix, de nieuwe gravin, is van dit verhaal de heldin. Ze regeerde het Kleverland met een zachte en gouden hand waar Kleef wel bij voer, rijk van werd. Maar ook haar buurman, heel alert, zag de Kleefse…

Bij het krieken van de eerste zonnestralen rees Agathe, oudste telg van adellijken bloede De warmte van het laken waaierde en nam zij mee in nachtjapon van crème en capuchon van caramel Waarin haar schouderlange haren in mahoniehouten tint bijeengebonden waren met een koningsblauw dun lint Vandaag, dacht zij, is 't Open dag…

Waar eens overvloed trappen klom Zich etste in glas-in-lood panelen Waar haute cuisine door kelen zwom Men lucht verbouwde tot kastelen Werd schoonheid in Renoir gekocht En pleister in bombastisch barok Met prieel en vroomheid werd gepocht En schulden rezen tot de nok Die huisden zijn door de tijd genomen Met ziel in zalig armoe vergaan…

de hoofdelingen Addinga hadden hun land hun steenhuis in Oosterrreide de Dollard kwam tussenbeide die zich steeds meer uitbreidde overstroomde hun land toen de golven tegen het steenhuis rolden zochten ze het hogerop in Westerwolde in Wedde kwamen ze het steenhuis binnen druk doende om daar terug te winnen wat ze in Reiderland kwijt waren…