Ik wil graag alles voelen wat ik voel en niet -- erin verdrinken.…

wie is toch die zon die elke dag velen verblijdt met haar zinderingen die verlangend doch kuis in ieder vindt dat wat ze zoekt wie is toch die gele ploert die schrijnend de aarde vloert met haar schermutselend riant vermogen om zonder gedraal met één ieder aan de haal gaat wie is toch dat ding die daags naar beneden loert,…

Reeds ontwaakte deze morgen met stralende zonneschjn belofte voor een dag zonder zorgen in een seizoen vol kleur, druiven en wijn. Herfst toont zich in haar feestkledij met hier en daar nog zachte tonen uit het lover langs een laan statige populieren in een rij dit jaargetij geeft schoonheid ten over. Misschien zo nu en dan een zwaar…

Als de dagen zwaar gaan tellen en herfstlicht langs mijn zielekrassen strijkt, dan kruipt de melancholie mee terug in bed. Als de tijd het lichaam in gaat halen en natuur nadrukkelijk het omhulsel roept, dan zullen tijd en stoffelijkheid hun oren spitsen en naar hun eigen echo luisteren.…

er is een vliegtuig neergestort ik heb het zien gebeuren glijvlucht looping en fatale duik er zijn bij wonder geen slachtoffers te betreuren de schade aan het toestel is enorm et gebeurde in de achterkeuken pal in de afwasbak de papieren vleugels met het mooie schilderwerk alles is doorweekt het rampenplan is van kracht de vliegtuigbouwer…

uit de groep sociaal vaardig is de nul weg en zijn vriend bleek aardig samen liepen zij de route van het scherm af op school ging het scherm op zwart en in de tas hij en zijn vriend samen in de klas schermpje is bijzaak doet niet meer mee samen kunnen zij de weg wel dromen naar gezelligheid met z’n twee ze hadden van die bekkies…

Wie schrijft die blijft zolang de bom niet valt maar blijft wie schrijft dan ook nog na zijn dood de dichter-schrijver die vaak werd gelezen doch in 't hiernamaals nimmer werd geprezen voor wat bij leven voer werd voor de mezen doordat geen mens meer las doodop van 't racen beeldbellend in het tijdperk van ontlezen maar…

Op een dag zal ik niet meer schrijven op een dag kent niemand mij meer ach, ook wie schrijft zal niet eewig blijven op een dag leg ook ik het bijltje er bij neer. Tja, de meeste aardappelen heb ik gegeten en al vind ik het leven nog maar kort voor tachtig jaar is 't al begonnen moet je weten en ik geloof beslist niet dat ik honderd word.…

Baan jezelf een weg door het woud, naar de vesting -- en bevrijd jezelf!…

Die Nees was in zijn tijd echt een der groten Een bikkel die exact deed wat hij moest Hij schoot zoals hij tackelde, wat woest Helaas was het der Bomber die 't verklootte *) 't Was niet der Kaiser, Wolfgang, Rudi Völler Of nee, iets met een G, toch niet die Muller... __________ *) WK '74…

Dánk u voor dit verlate spoedbericht het kwam zojuist te elfder ure aan Iets over oorlog, onmacht filistijnen iets over Netanyahu en de zijnen iets over wij en zij en Palestijnen maar wie moeten wij onder "Wij" verstaan? De groep die vrede preekt maar nooit eens sticht de zwam die splijt en het geheel ontwricht de wereld die…

De Nees is niet meer Hij knalde ze keihard in Met hem altijd raak Hij speelt nu verder boven Samen met zijn naamgenoot Die hem al voorging Grote iconen Uit gouden voetbaltijden Om trots op te zijn…

Ik ga niet rechtuit, ik ben een stukje van iets -- veel groters dat draait.…

Wat is nu de hamvraag vandaag wordt zij door verdriet overmand van regen in de drup beland of keren zich alsnog haar kansen dat is nu de hamvraag vandaag Indien ze een leven wil leiden met nul komma nul cent op zak geen alcoholroes of tabak maar wel twenty four seven een dak in de bed-bad-brood opvang kan lijden Met een lange ij, geen…

Er was eens een dame in Balen. Die had aan haar blaas een paar kwalen. Haar arts raadde aan meer te drinken voortaan. En nu begint haar lever te falen!…

Het jaargetijde leidraad voor ieders leven zo veranderlijk Hoe tijden voorbijkomen, elk op een bijzonder manier, eigen ritme en met unieke snelheid; geboren als een jonge lente ergens op deze wereld, mijn kleine neus en een zachte soepele huid compleet vergeten, armen die de warmte omhelzen. Weet je nog sproetjes, in de zomer opgeklaard…

Jij bent van mij, van de veldleeuwerik die jubelend naar de zon klimt, van de koekoek die weemoedig de komst van regen voorspelt, van de merel die troostend het afscheid van de dag bezingt Jij bent met mij, met mij als de pinksterbloem en het oranjetipje, met mij als de rolklaver en het icarusblauwtje, met mij als het duinviooltje en de zilveren…

Ik zou zo graag nog eens met mijn vader En dan samen zitten Dan gaan we praten over wie hij was En wie ik ben Dan vraag ik of hij wat wil drinken En dan neem ik dat ook Dan ga ik zeggen dat ik zelf ook papa ben En dat ik het begrijp Dan neemt hij een slok En dan doe ik dat ook En als hij dan wat wil zeggen Dan zeg ik dat ook…

hoe wij steeds vergeten wie we zijn de oertaal van het hart tot stilte manen tot het breken van het licht hoe we leven blazen in manke mythes tijd in de schaduw loert we meedogenloze taal leren spreken hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest in winternachten geweld levens aan stukken rijt een vloed van tranen tederheid bevrijdt…

De ernstig strevende christen drijft op een boomstam voort over de woeste wereldzee omringd door dreigend duister torenhoge golven vol Satanswoede tillen het hout hoog op smakken het weer neer in het brullende schuim van kwaad en verderf de gewezen boom wordt steeds door het tierende water verzwolgen ondergeduwd maar komt weer koppig…