Hoe dikwijls dans jij rond kwetsbare schoonheid van innemende natuur door schetsen van verbazing geen eelt door te relativeren alleen lente die zingt in het hart in stromend taalgebied vraag je mijn woorden ter stille overweging slechts aangetast door vermoeden en tijd door wind bewogen tussen weifelende planeten het zonlicht reeds…

Waarde vriend, mijn dank voor deze erudiete ochtendgroet dewelke ik ...nadat ik door mijn grote harige spitsneus met haar lieve grote donkere reebruine ogen en haar slanke voorpoten zacht rustend op mijn arm uit de diepste troggen van mijn nachtrust ben gewekt in de hoop dat mijn geliefde ochtendbode eveneens in vleugen geurige…

De traditie wil dat op oudjaarsdag een keek op de week wordt gebakken. In de notendop van deze terugkeek passeert de najaarsstorm van een oude weergod de revue en een Romeinse halfgod die een Griekse held te kijk zet... een half verstaander weet meteen over wie ik het hier heb: Ajax, Hercules en - excusez le nom - een zekere Gerrit... Men neme…

Een rollende golf fluistert als je echt luistert zilte poëzie Hoe je stem elke keer weer melodieus klinkt van waaruit heldere, luide en gevarieerde klanken mij in beroering of vervoering brengen tegelijkertijd laat ik me meestromen in de deinende golven waar ik me kan verbreden en verdiepen in hun geboden mooi- en schoonheid. Wanneer ook…

De winterkoning schuilt in beukenhagen waar koning winter niet heeft toegeslagen de vorst hult zich in misten en in vlagen dat zie je aan de opgestoken kragen Wie dit 'vorst' noemt stel ik graag een paar vragen is het bij u min dertig, alle dagen en nachten? Dan moet u hem niet verlagen de thermostaat, de kou zal u belagen De vorst…

Kijk eens aan, zie ik niet hier een epigoon van Vinkenoog, of heb je hem heel speels uit het verdomhoekje gehaald? Het danst en schuifelt niet maar wuifelt doch wat is het, wie is zij vermaalt zij met haar bekkenkracht de tijd tot leed- en beenvermaak? Of sleept zij menig mannenoog gegázaad en geoekraïend de donkere decemberdagen…

't Was net als Raden maar... soms voel ik mij een kraai dan weer een raaf en graai wat deksels bij elkaar Of ik een papegaai met bontgeelblauwe kleuren ben of een Vlaamse gaai ik ruik aan alle geuren En woel ze door elkaar net als mijn krullen, maar met schik en jool en luim zuig ik dan uit mijn duim Zet alles op een rij als een…

Vrijgevig vlucht in de gure noordooster boven Golán een vn-gezant een koerier als symbool van licht en van vrede Gedwarsboomd door tientallen dronebardementen en honderd hamastunnels, ondergelopen Panta rhei panta rhei in de goot van de dood, door Gaza's puinhopen een streepje licht Uit Pisa komt de inquisitie voorbij woordwaaiend…

Een donkere nacht bomen en straten zijn leeg diep is de stilte Wanneer onverwacht en plots kleuren van stilte het lichaam binnendringen waar ze langs het adernetwerk onderweg zijn naar mijn hart Ik probeer hen te begrijpen en verstaan laat staan oplossen in het luchtledige. Dat is helemaal niets mis mee daar ze geen enkel vorm van geluid…

Met dank aan Wil Melkert voor de inspiratie van zijn netgedicht 'Een mentale vlam'. __________________________________ Mijn ik was in de ban van haer fysiek de zachtheid van haer macht en haer bekoring zij wilde mij beheersen zonder storing maer 't grote misverstand maekte mij ziek Haer scheve schaets leek een imperatief zij…

Ver na de allerlaatste kleine uurtjes Heerst doodse stilte in engelenbak Gespeend van hemelrijk en merelzang Nog voor het vroegste krieken van de dag Nog voor de allereerste zonnestralen Reik ik hals uit naar goud der dageraad En doe ik kond in 't uur der morgenstond Van 't rijk der chaos die mij zal belagen En mijn gemoed zal kwellen…

Uw blijk van waardering voor de eeuwige terugkeer van de schittering in mijn oogopslag voor alles wat leeft en bloeit doet mijn hart juichen gelijk een dolgedraaide springbalsemien! Edoch, ik raad u evenwel ervoor te waken dat uw hooggestemd gemoed niet een loopje neemt met uw hart het slot van uw poëem slaat op hol in 't zenit…

Onder dankzegging aan Rala, voor de mij geschonken inspiratie voor de oprisping uit mijn, om privacy overwegingen 24/7 door particuliere lijfwachten bewaakte, geheugen. ______________________________ RETOURTJE EMMELOORD Twee lichtjaren geleden voor de komst van flevoland een schoolreisje per autobus naar 't verre n. o. p. noordoostpolder…

Een kleine rozekleurige vingerwijzing naar Guillaumes 'Minnekoosluwten', alhier te vinden in de rubriek schatplichtige Netgedichten, is voorwaar op z'n plaats. ___________________________________ ROZEVINGERIG In de rozevingerige gloed der dageraad - Eoos - lag met geloken ogen loos een meisje naast de havenloods nog jong en wulps…

Als ik te diep in 't glaesje kijk denk ik 'come rain, come shine!' zet al m'n zorgen aan de dijk wil 't liefste bij je zijn neem nog een slok, een diepe teug "kom Belle," zeg ik "en verheug je maar op weer of hondeweer op biggen bij hun moederzeug al is het tegen heug en meug niet zeuren Belle, maar verheug!" De avond is geen…

Een sirene samen reizen op het water je lieflijk gezang Hoe mooi het is dat getinte wolken voorbijkomen en weerspiegelen in het gerimpeld water waar kalmerende ontspannende golven me meevoeren naar een bestemming van waar einde nog niet is geschreven of gesproken. Bovendien word ik begeleid door nooit eerder gehoorde geluiden van waar…

In het voorbijgaan las ik in een flits 'Eventueel' in stede van 'Existentieel' tezamen Eventueel dat zegt als Now and Then nu eens dan weer wat meer en heel wat anders dan real live existentieel! Het zegt meer over artistieke crea associaties in mijn rechter frontale neocortex hemisfeer…

Om die tijd voel ik diegenen die heengingen Mijn zoon en mijn ouders, de geliefde in Brabant Jou in Groet, je loop, je gebaren je gezicht, witte haren 'k Had een gedicht, de dag nadat ik je, zo wit, opgebaard had gezien Het ging over de slapende en dromende dijk geschreven in het huisje, waar ik toen sliep achter een slapende of…

Na de storm een weg bekleed met blaadjes baden in de herfst Eerste beelden van wind komen voorbij Dat hij met lang aanhoudende stoten ook nog eens regelmatig terugkeert als een strijd die in ongekende hevigheid woedt en publiekelijk wordt uitgevochten, einde is nog niet helemaal in zicht. Men heeft hier te maken met verschillende vormen…

Waerover gaet dit quasi mystieke surrealistische droompastiche, zo vraeg ik u in gemoede af Een raedselrafel waar de vogelen des velds hoegenaemd geen droge desem van lusten Ik zie, althans tracht met mijn derde oog te zien wat mij anders zou zijn ontgaen: een duister atelier waar veren botten en huid aan een pijnlijk nauwgezette…