Nee Bastiaan, jij bent niet langer de gespierde paardenslager. Jij bent meer van verse vis, kalfslever, ossentong, na te tellen ribben en stoere polderbillen. Bastiaan - vrienden van vroeger noemen je nu Hansje – je bent een opgeknoopte ballenjongenworst geworden volgepropt met geretoucheerde verlangens naar een magere: “you need the full…

Hee, jij daar, fletse, jonge kraai, stom onhandig uit het nest gevallen, met je slordig getooide veren. Jezus, wat ben jij een loser! Wat beweeg jij je stuntelend voort, langs de scherpe kiezelstenen van dit grinten pad. Met je scherpe, zwart en blauw stoer gepunte hoornen snavel tikte je vanmorgen vroeg, door de blauwglanzende schaal…

Schorriemorrie, spreekt hij vanuit de hoogte en kijkt een tijdje op me neer. Langharig stuk werkschuw tuig dat je er bent. Sta op en loop! Ik sta op en ik loop, halleluja ik loop hem naar de keel want springen is de moeite. Wel huil ik mijn tanden bloot. Het oog wil ook wat.…

Buitengesloten na hooggestemde verwachting ooit binnengelaten te worden maar xenofobisme en verachting alom de deur voorgoed met zeven sloten gesloten vastbesloten elke vluchteling te verstoten nog voordat hij aan de poorten klopt, nog alvoor hij doodgezwegen wordt…

Altijd maar vieren, wat heb ik misdaan? Zou toch die gever eens óp willen staan en zeggen wat griefde, wat oorzaak mag zijn van altijd die vieren, van al dat venijn?…

Beste vriend uit India, wij begrepen elkaar toch zo slecht en praatten een potje gebrouwd uit het Nederlands, doorspekt met flink wat Engels. Jij begreep maar niet waarom wij Belgen zoveel hielden van die fletse aardappelen. Jij was wel straffere currykost gewend. En ik begreep maar niet waarom je zoveel problemen had en ieder halfuur God…

Kijk daar bij die scheefgewaaide bomen zal ik blijven komen want zo zei men bij de haven daar ligt een zeemeermin begraven Aan de vloedlijn zoek ik mooie schelpen en ik leg ze op die plek Dat de mensen lachen kan ik ook niet helpen Misschien zijn ze wel een beetje gek…

De scherpte van het woord, de gedachte achter kleuren, hoe ze kijken, hoe ze keuren. Het oordeel al geveld, je bent de vreemde het slachtoffer van afwijzing en geweld. Wil gewoon zichzelf zijn: een mens een hart een ziel als iedereen met de vrijheid van een vogel niet als een beeld van steen.…

onder de granieten boog ontvlucht een streepje lucht de vroom gedempte stilte hier wordt gefluisterd in diverse talen verhaald over peilloos leed zo vreemd dat het onherkenbaar wordt geen deel van oorspronkelijk leven wordt asiel gezocht in gewijd het woord devoot opzij gelegd voor de dood iedereen gelijk bespaart men zich het brood maar…

Niets in het opengeslagen achtergebleven boek is duidelijk De wind bladert zoekt zachtjes naar een hoofdstuk van herkenning RUKT! Vol achterdocht als alles vreemd blijkt en van een ander jaargetijde De wind maakt storm raakt bladzijden lang in uiterste verwarring…

Salomon Kalou de voetballer drie maal hier afgewezen kiest zijn geboorteland wordt nu Eléphant pour la Côte d'Ivoir toch echt Hollands alsof je Cruyff hoort die gozer is geen dief van eigen portemonnee stante pede Chelsea ja zeg wablief de Nederlandse leeuw spreekt ook in Salomon nog een trots woordje mee de Ivoriaan uit Oumé wou…

ik zei nog dit is een vrij land open en transparant maar censuur is zo ingevreten en door eigen belang overmand mijn vingers worden gebroken door gesloten letters in leegte ondergedoken voor holle ketters…

Uitkijkend over weidse landerijen Toegeëigend ooit zonder protest Zover als zijn oog reikt Staan deze vol met koren. De tijd breekt straks weer aan Dat er geoogst gaat worden Nog even tot die tijd, nauwgezet De nieuwsberichten horen. Als de avond is gevallen 't Land opgeslokt door de nacht Een wapen in de aanslag 't Is nog niet verloren…

op de luchthaven wordt voor ons gewaakt speciale afspraken zijn daarbij gemaakt Surinamers die ambten mee naar binnen dragen mogen passeren zonder onderzoek of vragen de controles lijken daarmee opgeschoven een minister werd snel toch even uitgekleed onbekookt gecheckt op niemand wie't weet hij moest er als persoon aan geloven Lygia Kraag…

ze wonen er, mijnheer dat doen ze al jaren in huizen van karton rond straten zonder steen ze warmen zich, mijnheer verkleumde handen tegen grauwe wangen ingevallen waar loosheid in liefde speelt en soms lachen ze, mijnheer met het getinkel van een stuk dat glimmend wordt aanvaard voor een stukje brood morgen ze zijn er, mijnheer dat…

in een groen dorpje op het brabantse land heeft de duisternis weer toegeslagen jezus kwam om elkaar te verdragen maar hakenkruizen maakten hem daar tot schand satans kwaad is moeilijk uit te roeien; zinloze gedachten blijven vloeien…

sneeuwwit willen wij ons tapijt weg met zwervend vuil als ’t kan in ‘n kuil kom voort maar met de schone geit geen vieze lappen op de grond we pakken ze om te steriliseren normaal toch huishoud’lijk beheren erfgoed van vloer tot plafond wat we niet werk'lijk rein krijgen extra te behand’len tegen parasieten willen zonder zorg genieten…

Koortsuitslag Ik schaam Mijn lip Vogelziekte Eet nooit meer Kip Om dit te voorkomen Moet Nieuwe Vrolijkheid Worden ondernomen Worden soms woorden strijd Nieuwe vrolijkheid Verleden tijd Accepteer frisse praat Desnoods van de straat Anders obligaat.…

lopend op de lange streek krijgt amos gezelschap van een mager scharminkel dat een soortgenoot tot leven roept die wekenlang met franse krijgsgevangenen van joodse komaf opliep terwijl een vijandige bevolking hen aanstaarde alsof ze apen waren bobby was vrolijk, dartelde om hen heen en liet zelfs bij het ochtendappèl van zich horen ze…

met je ziel onder de arm de lange streek aflopen denken van g’d los te zijn van jan en alle man van alle schepselen en dan is daar emma die jou vrolijk blaffend omsingelt en vervolgens gezelschap houdt deze troost vermenigvuldigt zich als een ander hondje uit het verleden opdoemt bobby die wekenlang met krijgsgevangen joodse fransen opliep…