Op jouw lange avond Ga ik met mijn lief Fietsen door koel bos Over paadje smal Laat los haar hand Zij mag van mij voor Haar wiegende heupen Maken mijn zinnen los Laat mij o spijker scherp Dromen van lekke band…

(van stil verlangen) Pronte borsten tippen de hemel Ondergaande zon, maakt plaats voor een sterrenhemel die in mooie lijnen zijn verhaal doet gelden De kling vibreert raakt vanbinnen Zachte wanden rondom hemels vocht dat slechts begeleidt vanaf hoge toren met schijn die zelden Oprecht bedriegt laat zij dansen Venijn van schijn…

't Was Daan, die met een van de nonnen een strippokerspel was begonnen. Ten slotte had Daan al z'n kleren nog aan, dus als aanhouder had-ie gewonnen. Haar ziend wou hij met 'r verkeren. In haast ging-ie zelf uit de kleren. De non dacht toen: 'Jezus, gemeenschap des vlezes is iets wat ik graag wil proberen!' Het duurde niet lang, voor ze…

gembersmaak in verkouden stuifmeel lucht wierook damp in vervlogen avond lust ik droom de man die jouw voeten kust verzengende hitte in het hete zand slangengif in gebeten liefdes wond blaren op je verschraalde lippen mond zweetlucht in versmeltende liefdeskoorts hartstocht op een te steile helling ik droom de man in die vertelling ontlading…

Laaghangende zon steekt zich door wolkendek. De klinkers lachen, glimmen. Kussen nat, lakens nat van zweterige lichamen die zuchtend en draaiend in elkaar passen. De stralen poetsen, een voor een, de sterren uit de lucht. En als platendraaier zijn hakken licht is de eerste mus of merel al te horen. In foetushouding wederboren.…

Baanbrekend kan men zich vergissen: geneugten worden ingehaald, de psyche wordt iets uitgerekt. Een schaamstreek waar wat haren missen verheugt zich dat ze wordt vertaald, ondanks dat niets is uitgelekt.…

Daar alles is beleden en alles is gedaan Slechts voor het goede Streelde hij zacht haar benen kneedd' 'r pronte borsten. Met ('t Puntje van) zijn tong Daarentegen beleefde, intens en integer, hij echt Hemels fruit...…

Ik laat dit uitzichtloos bestaan Nu maar gaan Ik wil nu echt weer leven Ik heb zoveel liefde te geven Waar ik kan zijn zoals ik ben Bij wie ik ben zoals ik ben Grenzen zoeken en weer terug Ik wil soms echt veel te vlug Ik voel me openbloeien Voel mijn lichaam gloeien Hunkerend naar ultiem genot Gevoelens niet op slot Verlangend naar de golven…

Hoopvol kuste hij haar zacht Zijn hand daalde reeds lager. Helaas, zij had iets anders in het hoofd Dan hij zichzelf had beloofd. Nu sloft hij naast haar, zwaar bevracht Langs super, markt en slager.…

in gebroken licht sieren lijnen mijn avondbloem die haar tinten tonen, verbeelding beschijnen en zwoele zuchten nog verder bevruchten schaduw verschonen van een belegen dag zo’n fluistermoment maakt van tederheid gewag schept vertraging die tot verwenning leidt…

Vanavond zal ik proeven jouw huid op die van mij mijn zinnen langs jouw zij en stilaan meer behoeven. Ons stoffelijke wezen brengt dichter zo bijeen wat heel was, lang voorheen; geen tel is meer na deze. En langzaam cel na cel ga ik zo in op jou en jij dan op in mij met innig zielespel. Een eindeloos moment van goud en Godsbeminnen…

er was een waas van bloemig zijde het rood was feller dan normaal groen schikte zich tot beide zich vonden in een bacchanaal men smeekte om wat libido dat zich nog moest ontvouwen op een gehuurde video voorzien van wulpse vrouwen…

Zoals elke dag opnieuw de avond in de nacht kijkt en d` morgen saluerend begroet Wordt geleid door de dag die vanmiddag als stof in de wind wordt weggeblazen Als roosapplicaties die swingen. Plots daarna weer dwingen de middag zeer oprecht begroet Wordt versierd door de dag die vanavond als dansend' letters worden weggespeeld Daar…

beminnen zal ik je als nooit tevoren zodat je geen genoeg van me krijgt verklap me maar dat je meer wilt en je zult alles bemachtigen gewillig ben ik geniet van iedere minuut en hopend op meerdere jouw ogen gevuld met lust in een vurig verlangen jouw geestdrift in verleiding liefde vindt zijn weg in overweldiging van instincten ik…

ik zoog de lente in mijn hart en zong de hele laan daar, op de kruising trof ik plots een aardig meisje aan zij nam mij mee naar ‘t groene gras, wees op een bloempje schoon, ik had zoiets nog nooit gezien het was heel ongewoon de bloemkroon die zich opende toonde haar rozig hart met rond een heel klein stampertje het donzig meeldraad…

het is lust als ik je plagend streel wanneer wij gevoelig onze lippen hun weg laten bevaren over golven van genot zie ik vrijelijk en trots jouw glans verschijnen langzaam met tedere aanraking van borst en tepels glijdend jouw vingertoppen rond mijn mond langs de kier van innerlijk welbehagen ogen verraden intense broeierigheid gevoelig…

Met jou meedrijven, met jou meewaaien, in de donkere nacht terwijl de maan licht geeft, haar kracht schijnt. Ik zie de uilen en de andere vogels in de bomen, ik ruik de bloemen en alleen jouw naam wil ik nog noemen alleen jou wil ik nog kennen en mezelf in jouw ogen en tedere stem herkennen: tot jou, zou ik zo graag willen komen…

Bolletjes uit de oven. Yoghurt erbij met frambozen. Ik voel je achter me. Draai me om en kijk je aan. Je gezicht dat straalt in de zon. Yoghurt, frambozen, Dieproze en zoet. Geur van vers brood uit de oven, vermengd met in de verte, een vleugje net gedoucht. Naakte lijven onder ochtenjassen Je pikt lachend een framboos…

Haar vasthouden tot zij naar adem snakt en bovenkomt de toestand in handen neemt Bevrijd het beest berijdt stuurt en richting geeft met teugels en bit vloekt met Griekse stamtijden hersenloos in het hoofd gestampt schakelt over naar Latijn eindigt afgespeeld in Sanskriet tot ademtocht en zucht…

waar mijn bloed tot uiting kwam in een liefdevol verpozen, is heel mijn hart gedompeld in jouw zoete nat afkomstig uit de bron waar jouw dijen zich ontvouwen maar wat zich spreekt is de eenvoud van het verleden, de ware toedracht herkent het verbond van kracht en waanzin doch jouw schouders vleugelen mij langs diepten zonder stem, zelfs…