Hij had haar altijd bemind met liefde omringd Doch de bevrediging die zij zocht kon zij slechts dromen zij was nog nooit echt gekomen Aldus haar gevoelens en respect te eren liet hij zich tatoeëren Erotische jaren van ineen gesmolten geluk Een ongekende passie het kon niet meer stuk Totdat zij het realistische wilde en ging ervaren En…

een dalende zon fluistert met hese stem tot grijze wolken met hesere stem fluistert mijn liefste tot mij schaduwen verworden tot een andere taal tot een zacht prevelen en tasten de lucht rood als gevlamd bloed het nachtblauw der betovering zet de nacht in lichterlaaie ons leven ten water gaten spatten onze smachten in schuim uiteen…

ondervoed / operatief verwijderd en gelouterd begin ik aan een derde whisky met ijs het is een lang verhaal maar ik houd het kort specifieke irritaties en diep gekoesterde verwachtingen nemen de overhand / in het stille dal één enkele onhandigheid blijkt noodlottig zelden / heb ik zo verlangd naar kanker mezelf verplaatsend / met…

Hij kent die griet- voor zijn gevoel- van binnen naar buiten Er ontstaat een samenspel van blikken, spinnen en strakgespannen lust Haar jurk omsluit haar rondgolvend lichaam zacht en verdraagt zijn teder minnen eerst langzaam, gevoelig De gedachten kruisen elkaars terrein van fysieke stralen (eerste aanraking) In een zomerse straat…

Liefde reikt niet meer tot safe thuis de vrijer die open en vol vertrouwen voor hun gerief hoofs klit aan vrouwen schept zich de kat hij wordt een muis Zie mij gestuurd door geweten steeds in eerste aanleg bij elke stoot vol liefde de rol van brave echtgenoot eerlijk en oprecht aanmeten Gister nog ‘s morgens zei zo’n dame zoals jij…

Mijn handen verdwaalden vannacht op een tijdstip dat je het even niet had verwacht Ik kreeg ze niet meer onder controle om nul vier vijfenvijftig mij kussend dankte je de Heer op mijn blote knieën maar om nul vijf vierenveertig sliepen we weer.…

Zelfbevrediging Zonder zingen de kerk uit Zelfbevrediging…

L'Origine du monde (1866) de oorsprong van de wereld destijds door Gustave Gourbet op het doek gezet... dit is niet een schilderij bekijken doch eerder een confrontatie liefde en lust strijden uit alle macht om de gunst van de kijker je moet wel erg sterk in de schoenen staan om niet geheel in het kunstwerk op te gaan…

als wij samenkomen in balans onze berg berijden de ravijnen afsnijden de passen vermijden in de dans recht in het hart van onze passie verkeren in de ontlading van het verlangen een nieuwe oeroude wereld creëren als wij ons intens gedeelde moment als we samengekomen zijn elkaar deinend in de ogen kijken in onze glimlach gevangen…

Ik trok de lade met mijn schone onderbroeken open en tussen al die mannen kwam een dame opgedoken die was daar abusievelijk 'n keer terecht gekomen toen ik daar met de witte was 'n beetje stond te dromen zo'n kleine lichte sloggi tussen al die zwarte heren wél netjes neergelegd dát hoef je mij niet meer te leren ze lag daar bloot en kwetsbaar…

De lust in vlees begonnen verjaagt spontaan de droogte van het preutse uur duik in mijn diepste bronnen en klim naar grote hoogte in ons verzengend vuur laat ons lijf pulseren als een driftig dier in ontembare kadans wij zijn elkanders veren op de vleugels van plezier in tomeloze trance.…

gedompeld in geluk en met verdovend veel liefde schenk jij jezelf vloeibaar in mij 3 februari 2010…

Jouw zachte heuvels zijn niet te overzien vanuit mijn lievelingspositie Ik zou hier wel eeuwig willen vertoeven maar ik moet naar boven om je glimlach te zien.…

begeleid door mooie sterke benen is het altijd weer een plezier om samen thuis te komen…

Omhandig behelst hij haar hele ziel, haar hele lichaam Ze strijkt door zijn ravenzwarte haren en laat haar tong de vrije lik Hij riposteert met een stevig beetnemen van haar appelvormige borstjes Ademhaling en gevoel osmotisch kosmotisch chaotisch Hij beroert haar rug streelt de dijen spreidt haar benen dringt alzo binnen…

Speels fluister ik verlangens los waartegen dekens warmte bieden bescherming tegen kou en ongenode gluurders. Je eigen huid voelt zacht en onderwijl gaan gedachten vrij omdat alleen jij, en jij alleen kan denken wat je voelen wilt.…

ogen glimmen huid smaakt lippen handen wrijven kippenvel we dalen en klimmen slokken en nippen ja, we lusten wel…

als de nacht lichten dooft en enkel de maan nog naar ons oogt is er enkel drift die in geen tijd gelooft en vurige krachten mateloos gedoogt spieren als speren gericht op de daad jagen ons op in een blinde storm en waar denken de rede verlaat worden we naar wellust gedreven dan, ja dan, schreeuwt de liefde, en verscheuren wij elkaars…

ja ik neem je mee op een zondag ergens naar een plekje onder de donkere sparren onzichtbaar voor de buitenwereld bestaand uit vreemden vrienden ouders God niet te vergeten ons kleed spreiden we en we rollen al snel bloot in het jambrood van onze picknick op jouw borst zie ik ze lurken aan het sap rode mieren verstieren jouw zwangerschap…

Achter haar westerse kleren straalt een oosterse prinses en in haar vurige ogen durf ik niet te kijken ( bang dat de tijger springt ) te lang zonder streling maakt haar lichaam boos, boeken vallen en zij raakt mij aan maar nog zal ik niet kijken, zal ik niet dulden dat ik haar verscheur of zij mij, dat weet je nooit, dat ik woest verslind…