Een pakje veren vliegt te pletter tegen wind en onverschilligheid die zich een weg baant in de adem gulzig vreet de aal zich dood aids is een hulpje Gods zeg ik ongelovig terwijl de zon dieprood de nacht zoekt en het zaad een scharrel-ei.…

onstuimig was de eerste liefdesnacht het ledikant zou onvermoeibaar kraken de muren hoorden zwoele zuchten slaken je had m’n hoofd totaal op hol gebracht die nacht begon timide en zo zacht op een inviterend brandschoon laken maar niet veel later waren wij als draken en spuwden vlammen met een woeste kracht de mooie uren na het avondrood…

ik graaf een graf mijn eigen of voor vele het kan me niets meer schelen jij hebt alles wat ik gaf ik kroelde door je haar verslond je met mijn blikken jij wilde niet meer schikken er was altijd weer dat maar je vloerde mij met kracht kreunde in extase genoot van iedere fase verwoestte mij die nacht ik was de slaaf vond jouw passie…

feesten lustig rond het walmen van de barbecue walzen moe onder cipressen waar we klessebessen tot aan de ochtend toe gaan liggen in het vragend gras wie van ons de eerste was…

waar warme wolken met gouden vingers het duinland strelen leidt langzaam het licht met liefde mijn hand langs jouw lekker lichaam…

Met seks had Sjaan nog niet zo veel ervaring en dus, bedenkend: 'Wat niet is, kan komen', besprak ze haar vakantietoer naar Rome. Intens was haar verlangen naar een paring. Verheugd, de reis te hebben ondernomen, ontmoette zij een man, - een openbaring! - die gauw al kwam met zijn amourverklaring. Hij was precies de macho van d'r dromen.…

je ogen legden al de rode loper uit ontkleedden me ondeugend ik danste licht vertederd door je hardheid en de passie in je blik ik had je handen vast een lach liet jou mijn witte tanden zien je raakte mijn gezicht lippen vol met hete kussen die mijn tong verliefd ging blussen je huid aaide fluweel haren vonkten in mijn streling…

Ik dompel mijn bloed in het zout van je lippen. Je vel scheurt open in tranen rood licht. De spiegel van je ogen weerkaatst een vurige lust die me tanig opgestoken bitterzoet woekerend verteert. We zuchten ineen van opgelucht verschieten, voegen ons samen in een nieuwe wet. Ik adem je uit en zing een lied van liefde, bijeengeraapt…

Ik heb je ooit nog lief zo koel beschreven een Boursin gekruid die uit het koelvak komt ik heb je warm gewreven met mijn tong gestreeld en met mijn ogen dicht heb ik je zelfs verbeeld als het zachte glijden naar heerlijk-heden toen ben ik gezwicht en maar gebleven…

ik aanbid je als godin je mooie haar en trotse kin de felle blauwe ogen ik duik er midden in je huid is goud in glinstering van zinnen je straalt een hete passie uit bent een vulkaan van binnen je borsten rank gepunt een slanke leest en billen die de honger van het beest graag willen stillen je buik is strak en rond in donkerblond…

Soms, totaal onverklaarbaar, gebeurde het weer - geheel buiten haar schuld, ze was totaal verdoofd - dan steeg zo een wild verlangen naar haar hoofd dat alles in haar schreeuwde om vleselijk meer een moment was ze van al haar kuisheid beroofd en ging het kokend bloed in het arme kind tekeer maakte ‘t lijf zich gereed want wie de satan looft…

Weet je nog van de parkeerplaatsen waar ons bloed opspeelde omdat we elkaar wilden. Soms spanden koplamplichten tegen ons samen soms viel er iets uit: speciaal voor ons zei je, een knopje om in naam van onze liefde. samenvallen in een soort somber onecht neuken, en zelfs dat is hard gezegd voor wat wij deden wij hadden voor elkaar wel…

hun lippen zoeken woorden op plekken waar ze vloeiend overgaan ze ademen nieuwe taal met lichamen die elkaar begroeten en verstaan…

Haar vacht knettert De slome blik priemt Nu de vouwen van haar bloes anders vallen Dan volgt een slordig gevecht met knopen en haakjes Of een gesp die weigert. Mag ik gluren achter de gevel In jouw kamer vol rare vlakken van schaduw Voor je een weduwe wordt Die me in haar vet rag wikkelt? Haar fluwelen klauw wil mijn huiver Haar jeuk…

het is zo dat haar bril ogen geeft waar zij naar kijkt weerspiegeling van een ogenblik was wat het lijkt gericht op mij deins ik terug waar zij niet wijkt…

Ze droomt van een seksbom, een boom van een vent, die als woudreus een windvanger lijkt. Ze verleidt hem tot seks. Aan d'r droom komt een end, als de seksbom een blindganger blijkt. De liefdesstorm woedt in de vrouw, maar ze vindt, dat hun spel maar een zielig gepaar is: de boom van een vent wordt geveld door de wind en de windvanger sterft…

mijn vingers breken glas vernielen machteloos het beeld dat jij eens was scherven kerven diepe wonden jij hebt mij gevonden als een vlinder die ontwaakt je warme adem en je liefde hebben me toen diep geraakt je bracht lente na de winterslaap deed dagen eeuwig duren je hebt een man van mij gemaakt in warme passionele uren ik streelde…

is het kastanje bruin of morgen blonde lokken je haar staat springerig omhoog ogen dagen uit tot gokken je blik is zelfbewust het nonchalante lachje woorden stellen me gerust je lichaam zegt ik mag je ik raak je met onzekerheid op de haargrens van verlangen ik kus je voorhoofd zacht mijn vingers langs je wangen je ziet in mij het kind…

de blinddoek kijkt je ogen uit je huid voelt zich bekeken je handen zijn geboeid en ruggelings geketend in openheid die borsten toont je benen zijn gespreid van voet naar heup de schepping uitgedijd je lippen zijn geopend de eerste kus die wellust proeft in scherpe tanden ik streel je met fluweel de armen en je schouders je huid…

Uit diepe wateren kruip je over stille gronden aan land waar paarden grazen. Je richt je op, bestijgt en omklemt er één, met je armen en benen, voelt de warmte van zijn hals in je aderen stromen; je spoort aan, ontvouwt je in galop en rijdt naar het heiligdom aan de horizon. Terwijl je daar in de binnenkerk de lagen eeuwenoude pleister…