688 resultaten.
Jouw geluk
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.022 Terwijl ik sliep
droomde jij
over alles in het leven
en ik maar snurken
niets maar dan ook niets
heb jij aan mij
zelfs niet als ik slaap.
Laat mij maar achter
in het donker
onder de sterren
die over mij waken
en jou laten leven
in jouw geluk.…
roerloos
netgedicht
2.3 met 18 stemmen
1.412 Ik schreeuw, vloek en bijt,
terwijl mijn lijf ieder beweging vermijdt.
Tranen aan de binnenkant
niemand die ze ziet,
gezicht als een masker,
zonder verdriet.
Een lappenpop
zonder hart,
geslagen door woorden,
voor eeuwig verstard.…
Breekbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.281 Breekbare zinnen
vormen een geheel
en zijn een deel
van mijn binnen
Proberen woorden te vinden
keer op keer
ze aaneen te binden
totdat uitgesproken is
wat eens gebroken is…
Onze wereld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.109 Als de wind zich draait
de schreeuw vanbinnen klinkt
en de eenheid is verscheurd
Dan is er geen weg terug
en is de liefde voorbij
terwijl tranen zorgen voor regen in ons hart
We komen nooit meer terug
in die ooit zo mooie wereld
die ooit de onze was.…
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
980 Een nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in…
Terugslag
netgedicht
3.9 met 52 stemmen
1.225 Krachtig als water
een blauw stalen zee
Koper gehulsd behuisd
draait de cilinder vijf maal
Onhoudbaar voor brekers en dijken
een beukenhouten hand
Golven rode stromingen
uit zoet rokende gaten…
Herfstmaan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 Een herfstmaan scheen over de landsgrenzen
daar in de bergen had ik geen liefde
aan je kunnen geven
maar er weigerde een inzicht
en ik had geen broek aan
de woorden vooraf
kwamen me onbekend voor
alsof ik ze zelf niet had geschreven
mijn eigen zienswijze was gebleven
kon zich niet ontwikkelen
de geestelijke achtergronden van mijn bestaan…
Toekomst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.503 Tranen, die heftig uit haar ogen
Welden, op de wangen stillagen
Dat, wat niet had gemogen
Gebeurd en hevig teneergeslagen
Amper te verdragen
Tranen stroomden langs haar wangen
Baanden zich een weg naar beneden
En terwijl ze in stilte weggleden
Naar nieuw onvervuld verlangen
Zette ze ferm een slot op het verleden…
Mariana
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
802 Dansen tussen de herinneringen
jij en ik toen in die tijd
nooit heeft iemand mij zo laten voelen
Mariana, mijn liefde ooit
en nu nog steeds
ik proef je nog steeds
Kom tot mij
laat mij weer voelen
al is het in gedachten…
Eindelijk?
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.058 Toen de lippen zwegen
In zwijgende gemoedsrust
Was het alsof zinnen aaneenregen
In dovend vuur geblust
Toen de mond stil sprak
Was het van vroeger en weleer
En het hart brak
In oud en vervlogen zeer
Je stond op en keek
Om je heen, alleen
Doorgegaan, strak en bleek
Liep je de deur uit, de zon scheen…
Zie zo
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
994 Zie zo, daar te staan
wolken spelen met
het gras, zo nat
de horizon, zie zo!
Daar sta ik dan,
gekletter tegen
het glas behang
met de bus, zie zo!
Zie zo, de zon
in tango met de
schaduw, betegelde
romantiek, zie zo!
Of ik aan je denken moet?…
Exit
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
1.178 Als mijn oogbal een appel was
en jouw vagina een klokhuis
Welke pit spoort er dan niet
jij gaf mij de verboden vrucht
Even was het de tuin van Eden
een hap veranderde het in de hel
De Golden Delicious gegroeid
sloeg het uurwerk kapot en stopte de tijd
Even lag ik eenzaam in een kistje
wel gestickerd maar niet geprijsd
Belandde tussen…
Raar.
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.472 Het is raar,
druk,
en me toch vervelen
Buiten zon,
in mijn hoofd
pijpestelen
Ben je kwijt,
maar ik zou je ook
niet willen delen
Gooide je weg,
maar kan
je niet missen
Dat is eigenlijk wel raar.
Dat is eigenlijk wél waar.…
angstvallig
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.563 de nevel van mijn droom besprenkeld de echtheid
samen geknepen tussen wie of wat ik eigenlijk ben
soms schuilt echtheid in zorgeloosheid
bewust verdrongen, fantaseer ik de angstvallige liefde
het verlangen naar een periode die als een spiegel fungeert
liefde weerspiegelt die aan elkaar geregen bleek te zijn
reeds haperde dit eenzame hart dat…
Verkeren.
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.384 Ik lees je schrijfsels van weleer,
heb me weer kinderlijk bezeerd
Zag weer de hoop in eigen ogen,
mijn roep om mededogen niet gehoord
En waarom is het toch dat
ik steeds weer val in ‘t zelfde gat?
Door mooie herinneringen niet gestoord,
alleen door slechte
Wat was, en vooral wat is gebleven,
aan mijn geest is blijven kleven
Zei…
muren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.045 zweven tussen de muren in mijn woonstel
een oud aspirant gezel.
een muur van foto's
waar jij nog bloeit
en bloost.
drink nog wat thee
tussen de muren
ooit van ons twee.
de echo van het lachen
kreunen en dansen.
maar ook het schreeuwen
en huilen.
dat geluid zal wel tussen
elke vier muren schuilen.
van de elementen beschermt…
Jeugdliefde vijftiger jaren
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.224 Schoolduur lang ben ik verliefd
op het mooiste meisje in de klas
ze trouwt met een boerenzoon
wat mij pijnlijk heeft verrast
Ze doet haar echtelijke plicht
steekt ‘t lijf in donkere kledij
wordt moeder, boent en schrobt
de hoeve ligt er welvarend bij
Men ziet de boer in ‘n sekshuis
volgens het dorp banaal gedrag
met zo’n flinke…
Déjà vu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.113 Alles wat je zei
was achteraf bezien,
tegen je spiegelbeeld
gesproken.
Alle vragen waren eigenlijk
aan jezelf gericht.
Of ik wispelturig was,
mijn déjà vu bewaarheid:
ik heb alweer
aan de verkeerde bloem geroken.
De vakantie voorbij, het weer
en je stemming sloegen
honderdtachtig graden om.
Sta ik plots met lege handen,
voel…
kust
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.016 gooi het anker hier uit
het schip vaart niet verder
het is deze baai
waar het water als muziek tegen de kade zingt
mijn schip
zo verlaten
mijn schip van rust
het is de lucht
van het verlaten schip
dat wat dobbert
aan een horizon
van een goudkust…
Thermiek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
917 Waarvandaan komt de vogel
Uit de lucht die ik voorspel
Ik vlucht niet meer
Zij wel…