ruist door open raam, waaiert zomergeuren in opbollend gordijn.…

Het heilige vuur nog nooit zo ver weggeweest en toch ontvlambaar…

Knetter de knetter zit ik in de achtertuin lekker in de wind…

het lijf geslagen gemarteld en gebroken rond zijn geesteskracht "kom maar, ik sterk mijn armen om jouw leed weg te dragen"…

Een plons in de sloot: Portugese hondenpup doet zijn naam eer aan…

Helblauw de luchten in rimpelloze vijver tot plots een gans duikt.…

met rode kammen bedekt mijn verlegen blik de naakte waarheid…

in zijn dromenland loopt hij zonder schroom vooruit zijn stokloze hand leunt tegen de rijke stam van zorgeloze dagen…

(tanka) Tijd van fluitekruid toont zich duidelijk maar fijn, gaat zachtjes voorbij... Een sterke troost: vergeten en wachten tot volgend jaar!…

Een rododendron doet mij verbluft het licht zien, oogverblindend paars…

voor een heiligdom bidden tot ik vleugels krijg het is verlichtend…

De jager wordt prooi. De verkeerde plaats en tijd. Wereld op z’n kop.…

(tanka) In groen struikgewas schuilt een eenzaam wit kroontje, dor en verfrommeld. Die oude bosanemoon heeft haar geslacht overleefd.…

Op hoge hakken trotseert een meisje blikken, hoofd in de wolken…

Oude kastelen voor Achterhoekse heren: dromen op de fiets.…

Even uit de sleur: op zondag twee Jehova's vloekend voor mijn deur…

lijdzaam gebogen geknakt, maar niet gebroken levenservaring…

als fluweel zo zacht de pas ontloken blaadjes van de oude beuk…

Lieveheersbeestje verwarmt zich op erekruis in alle vrijheid…

Hij is alleen en boven hem zweeft een vogel met een geweldige spanwijdte. Geluidloos houdt deze hem ononderbroken in het oog. Rillend drentelt hij rond. Hij wil en zal hier op dit eiland zijn rede voor een wereldwijd gehoor vormgeven. Regel na regel neemt hij op de lippen en wat goed klinkt spreekt hij omhoog. Telkens hoort hij dan in zijn rechteroor…