Stembusvee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
415 Het is vandaag een mer à boire
je ne sais pas, je ne sais quoi
wat ik vanmorgen kiezen moet
dat weet ik nou nog niet
Toujours la même, la même histoire
't Is weer hetzelfde lied,
ik weet dat ik wel stemmen moet
maar wilders wordt het niet!
................................................................
Het was een vrouw die mij
daar…
Barometer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
404 Landinwaarts vriest het op
veel plaatsen licht
op uitgebreide schaal
bij weinig wind
vormt nevel zich, laaghangende bewolking
het duurt een tijd voordat
het ochtendgrijs
van kruitdamp na het vuurwerk van de flanken
in roodgroenlinkse tint
is opgelost
Daarna vooral in 't westen
volop zon
den haag en de boerburger bollenstreek…
Schuw licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
380 het verwaait
als schuw licht
dat de waarheid
nooit zal openbaren
stille woorden
schreeuwen leugens
van de daken
worden niet gehoord
toch gaat ieder
gebukt onder de
terreur van angst
als bange wezels
het de ander
achterna is
kringetje lopen
zonder eind
zonder horizon
in toekomst
bewegen zonder
enige vaart
voordat wij de…
[ Alleen jij, alles ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Alleen jij, alles
van jou, en mijn fantasie --
en mijn verlangen.…
Begankenis
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
412 Wij allen zijn monaden
Wij dansen op en neer
Wij hinken heen en weer
Op steeds andere paden
Wij zijn bezielde vonken
Op weg naar de mystiek
Akasha De Kroniek
Voorlopig vreugdedronken
Wij vallen terug of stijgen
Op weg naar het Niet Iets
Naar Heelheid in het Niets
Waar wij weer vorm verkrijgen
En eindelijk ervaren
Waarom wij pelgrims…
Gesloten gordijnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
418 de uitgezakte gordijnen
laten het vermoeide licht
nauwelijks door
in de schemerige kamer
hangt de geur
van pijn en verdriet
het slapeloze omwoelde bed
verbergt hongerige angsten
als muggen wachtend
op hun volgende maaltijd
zodra het hoofd het kussen raakt
rennen angstdromen in
doolhofachtige ruimtes rond
de gordijnen houden
de…
mijn kind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
528 ik weet niet meer
dat jij er niet was
dat je nog niet bestond
in de stilte van de nachthemel
kan ik de aarde
niet meer verdragen
het kleine leven
zal als de doden
niet weerkeren
rouwen kan ik niet
in ijstijden is de lente
een slechte leugen
de winter eindigt niet
je onschuld je tederheid
kan ik niet vergeten
in deze kille…
Gifgroen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 Geen reacties bij het in elk opzicht geslaagde, m.i. toch alleszins chapeauwaardige
(waar blijft het hoedje?)
snelsonnet van Theo Danes
van vandaag?
Oké, dan maar gelijk er eentje door ondergetekende uitgeramd als netgedichtsnelsonnet
...gratis en voor niks...
_______________________________
FLETSE OGEN
Vandaag bestelde ik een
iets…
Verbale goochelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
384 Waarde woordengoochelaar
waarheen toch leidt uw commentaar
nog méér dan naar "mijn
woord is waar"?
laat dat maar achterwege want
we kennen u wel, onderhand
De toevoeging bij
uw sonnet
waar u voortdurend,
strijk en zet
uw eigen punt heeft
rechtgezet
vertoont zowaar een
hoogtepunt
Ik hoop - met u - niet
op die stunt
waar…
[ Mijn vader vertelt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Mijn vader vertelt,
de luidspreker zwijgt, ik film --
binnen in zijn hoofd.…
De illusie
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
428 en toen ging
het licht uit
sprong ik
vooruit
zonder
dubbele bodem
wel met
wanden dichtbij
voor de illusie
dat ik gleed
de vaart
was voor mij
die afgelegde
massa registreerde
maar het eind
kwam niet nabij
bodemloos
snakte ik naar
info zonder
enig houvast
ik wachtte op
confrontatie
om te bevestigen
dat ik ergens was…
Dodensprong
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 Keizer Wenzuan
lafhartige ooggetuige
van arme drommels
Die op bevel hoge ogen
moesten gooien
vlieg vlieg als een vogel
Spring spring
met deze vlieger
van de toren
Gevangenen één voor één
op weg naar het
onverbiddelijke einde
En toen was jij daar Yuan
jij overleefde de hellevaart
de dodensprong wonderwel
Een doodsbange…
Exit poll
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
390 Laten wij, ridders en jonkvrouwen van het bezonken woord
in deze barre verwarrende tamelijk vreugdeloze turbulente tijden
waar egoverliefde narrowminded narcisten, extreemrechtse verknipte doofblinde sadisten
hedens laten opgaan in verschieten van smeulende puinhopen van paars...
Laten wij hopen zonder vrezen,
dat op verkiezingsavond…
Lush for life
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Ik kwam er vaak
in de echte gay bars, clubs, restaurants
places to be waar je je ontspant
Op de as van het levenswiel waar
jazz en passerende cocktails
je tot leven wekken
De meisjes die ik kende
hadden droefgeestige gezichten
opvallend getooid met sporen van make up
Teveel meiden wasten thuis
de mascara van het gezicht
schopten…
Het je wel of niet indenken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
522 Als één mijn lieven zou verwonden
Of van het leven zou beroven
Dan kwam het beest in mij naar boven
En werd de engel weggezonden
Ik zou in staat zijn om te doden
Een woesteling vervuld van wreken
Zou razend met een dolkmes steken
Lak hebbende aan Gods geboden
Om door het lint te gaan, volkomen
Temidden van die consternatie
Zou ik iets…
[ Terug in de Tuin ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Terug in de Tuin
van de Liefde, loop ik rond --
tussen grafstenen.…
Nat weer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
354 Droevige hemel
zweert samen met elke wolk
laat tranen vallen
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.
Een bijbehorende wind beweegt door
bladeren en naalden…
´Wij mensen denken dat we alles weten´
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Wij mensen denken dat we alles weten
Dat we de wereld kunnen begrijpen en meten
Maar hoe meer we leren, hoe meer we vergeten
Wat de andere dieren al lang weten
zij leven in het hier en nu
Zonder zorgen, zonder berouw
Zij volgen hun instinct en hun trouw
Zonder twijfel, zonder gedoe
Wij mensen zoeken naar de zin van het leven
Dat we onszelf…
Verdwijngebied
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 ik zag
oplossende
wolken in
verdwijngebied
waar droogte en
helder heersten
precies zo oogt
jouw blik
mijn lief als
jij mij even
niet goed
kan gedogen
we lossen
niets op maar
geven elkaar
wat meer ruimte
om het licht
beschadigde ego
weer heel
voorzichtig te
kunnen pruimen
in een door liefde
gesynchroniseerd
samen bewegen…
In dubio
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 ik zat er maar
te wikken en te wegen
raadselachtig
de zetel leek een draaibank
telkens afstemmen
naar eenzelfde lijn
horen, zien en zwijgen
een gouden stilte
maar, ik zie, ik weet
nog steeds
hoe het was
de vervlogen jaren
ik voel nog vaak
hoe vreemd die waren…