Het schilderij geschapen door kunstenaar Louis van Lint toont nevel vol blaaskracht waarin verlate sneeuw en voort waaiende bloesems druk om elkaar heen dansen schimmige boomstammen vluchten naar de leegte.…

hoeveel levens op ongetelde massa’s lippen doordrenkt deze vertwijfelde woorden onuitgesproken tot in de rook de drang breeduitgesponnen verwezenlijkt te zien bij leven onbetwist ongeslagen geliefd en gehoord worden…

uit de verte lijken wij te kijken naar wat daarbuiten gaande is oude ruggen tegen de muur smeulende as rouwend vuur het boze oog loert door een gat in het keukenraam van het lege huis het verliest telkenmale van de schitterende lente als iemand de ogen sluit steelt een ander een kus van de dood uit de verte lijken zij te kijken…

Soms denk ik — jij was een altaar, gebouwd van bloedwarm penseel en adem die beeft in mineur. In je handen: de zwaarte van het onuitgesprokene, alsof elk gebaar een barokke buiging werd voor wat we niet konden dragen. Je zat stil, zoals alleen muziek dat kan, vol van wat niet klonk, maar door merg trok als een strijker langs een…

ik stel mij zo voor ’n dichter in ’n kamer op ’n stoel aan ’n tafel de blik gericht op de ruimte in en buiten zichzelf met zicht op ’n raam of door de wisselende drang om op te staan tegen de tintelingen de ontwrichting van de wereld tegen ’n achtergrond van muziek of de schreeuwende stilte (waartegen ik niet…

Jij — ja, jij — hierzie : de "Sterrenhand", golfbreker over water. Ha! Ademtochtsonnet, laat die woordenstroom nu maar komen, vers na vers, niets dan woordzucht! Krekenbrekershoofd, na de inktzeeletters op het niets — behalve sporen van de strijd, wat blijft er dan nog over? Klankenhamermuurbreker, gewrocht in tijdshand — hoe…

Bezielende stem bezingt het leven van liefde, smart, strijd en overwinning; vrolijk jeugdig gemoed, wijze bezinning ondersteunen haar kunstzinnig streven. Woorden vol klinkende toonkunst geven bij vreugde en verdriet bemoediging, doen uitzien naar komende versterking, waar men verkwikkend hart zal beleven. De zangeres zorgt voor bloemengeuren…

Een leger uit weerbarstige koude klei gekneed stelt zich in rechte voren op Geschaard in borstpantser waar de dood het leven feilloos weet te raken Strijders met speren en bogen in slagorde voor versteende eeuwen geluidloze zwaarden gespannen paarden Niet gehoorde signalen van gestolde klaroenen in eeuwigheid wacht een stilleven…

In het blauwe licht van dit atelier is het een wachten van een leger koppen gekleid uit rode grond Met lege oogkassen zonder weten wachten op de zon die hen drogen zal een leger dat blindstaart door het venster naar het licht Poreuze koppen in klei en atelier gevangen strijdwagen paard noch wapen zullen keizers tombe bewaken…

Nadat hybris mijn kwast had aangetast En opgehitst met oneigenlijke streken Deed een kwistig penselende fantast Als ik dat bijna met zijn geloof breken Kwam gelijk de reus Atlas van Heine Welke de last der wereld torstte Of Jezus die azijn kreeg toen hij dorste Ik met mijn beperkingen in het reine Is het me vervolgens gaan lukken Vervuld…

Bloemen fluisteren glas vangt het prille zonlicht de stad ademt mee Vloeiende vormen trekken adem langs gevels, krullen als klimop die zich om mijn gedachten vlecht. Ik raak de stad aan met mijn ogen, voel haar pulseren. Elk detail ademt in ritme van ranke takken, glas-in-lood dat zonlicht drinkt. Elke wand weerspiegelt iets levends…

Kunstenaars uit de Oertijd gebruikten puntige stenen bij het maken van weidse tekeningen in hun tempelgrot de keiharde spitsen gingen op de rotswand in de rondte _ heen en weer begeleid door wensen voor toekomstige jacht het hert de mammoet het rund werden bekleed met kleurige poeder van verkruimeld steen en vochtige aarde om…

op het doek blauw en grijs dát is Parijs zoals geel en rood Spanje zijn schilderen tot de hand zingt een indringende krassende groet van de kraai aan een vlucht woordvogels en hun terugkeer naar het paradijs altijd zwerft ergens muziek zonder voeten aan de grond niet gehecht tussen aarde en hemel in door de poëzie zweeft een oneindige…

Vroegste schrijvers der toneelkunst van het oude Griekenland hadden geen leermeesters of voorgangers in hun werk om als voorbeeld te dienen geschiedenis en mythen van het eigen volk werden grondig onderzocht om dan een klein deel ervan dagenlang te overdenken daarbij dagelijks gebeuren hoogst aandachtig waarnemen horen naar zang en toonkunst…

Werd gebeld door vriendin of ik mee Ik zei nee want een oude vriend komt twee jaar gezien niet door covid enzo Daarna apte vriend iets over zijn auto die niet goed reed meer dat een andere keer beter uitkomen zou of ‘k dat begrijpen wou Ik belde vriendin weer dat ‘k toch mee en of op tijd nog We reden naar het station stapten…

Antiek wortelnoten 2-deurs kabinet met gecontourneerde kap en orgelgebogen onderkast afgewerkt met koperbeslag Een mahoniefineer kussen/kolommenkast met ebbenhouten accenten rustend op bolronde getourmenteerde poten Halfronde in het vierde kwadrant licht ovale wortelnoten vitrinekast met ronde glazen deur voorzien van twee laden…

zijn vingers tekenen magische lijnen in de natte klei bezwerend kerft hij bizons in de rotswanden eerste tekenen van leven van menselijk bestaan…

Het schilderij toont het rijk dat er nog niet is -- Het is een schepping.…

Een vinger, hoog en beslist opgestoken, bij de Schelde, noodt schepen te meren aan Antwerpens kade, mag regeren over al wat in de stad is ontloken. Deze toren heeft eeuwenlang gesproken met stoere werklui en wijze heren, kon doorgaans Belgisch beeldhouwkunst vereren: soms hersteld, na even te zijn gebroken. Bij avondschemer streelt hem…

de eerste keer dat ik je zag was ik overdonderd door alles wat jij had en meebracht jij was het atelier met overal nissen en donkere hoekjes waarin tal van kleuren woonden met ezels aan de kant die verftaal spraken stammend nog uit de tijd van de toren van babel waar ieder alles kon zeggen hier werd pittig gecommuniceerd in elkaar…