604 resultaten.
Het Nieuwe Land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 Wat hier aan het oog
is blootgesteld,
is ordentelijk geschikt,
veld na veld.
Metrisch rechtlijnig,
gelijk plaatsbepaling,
kruisen eindeloze rijen
zonder dwaling
smetteloze lijnen,
om ginder in ijle ielheid
naadloos te verfijnen.
De open horizon
ademt een blauwe bries.
De wijde omtrek
zegt los te laten zonder verlies.
Hier geen gepijnigde…
De dichteres
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
345 Land van melk en honing
Basis, weiland in het groen
Waar veldbloemen sieren
Met vlinders in hun goede doen
Een bij zoemt even in
op het veld wat heerlijk geurt
De pink zoals altijd nieuwsgierig
kijkt naar wat er zoal gebeurt
Het tafereel onder de zon
is er in al haar jaargetijden
Dit veld van waarnemen
Schenkt mij nu een zomers…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
470 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
364 De koeien staan er nog maar half
want lage mist verbergt hun poten,
ontneemt ‘t zicht op land en sloten
en kleedt in dons het liggend kalf.
De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.
De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten…
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
534 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
Blootvoets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 De rivier laat zich zien. Het licht
weerkaatst van het spiegelend oppervlak
een ijsvogel maakt kringen in het water
forellen knabbelen aan onze tenen tot jij
iets zegt over de vraatzucht van piranha's.
Zou dit beeld ons kunnen vervangen
zich afvragen wie wij zijn en kloppen
op de deur van ons bestaan, van hemel en hel?…
Herinnering aan de es.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 Korenbloemen suikerbieten
Karresporen in het zand
Leeuwebekjes langs de rand
Violen en vergeetmijnieten
Akkerwindes wilde rozen
Zwaluwen in snelle vlucht
Leeuweriken in de lucht
Boterbloemen en frambozen
Er resten nog vage contouren
van een haast verdwenen land
in de nevels van mijn geest
die mij stil langs paden voeren
aan een oud…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
425 Achter in de es verscholen
tussen het kreupelhout van God
sta ik bij het Jodenkerkhof.
Roestig draad, het hek op slot.
De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander…
Jopie H
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
431 Aan het eind
van sloot en ven
waar het land
raakt aan de lucht
daar ligt een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
daar weet ik
elke weg en steg
haast elke
struik en boom
dat is waar ik
mijn dromen droom
daar is het goed
en wel vertrouwd
daar is mijn huis
ben ik getrouwd
daar in dat stil
en klein gehucht
ken…
lui
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
376 de zon draait haar ellips
in een transpirerende ruimte
en het veld golft
in vermoeide cadans
vee herkauwt schaamteloos
de dag
voorbij een horizon
verjaagt een anonieme hond
het geluidloos uur en schaduwen
strekken zich lui
van boom naar boom
waar vogels schuilen die zien
hoe de avond het vuur
vergeet
dan sluit ik de vensters
ga…
Schakeringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
338 Samen en geheel
centraal.
Harmonieus en onderhevig
aan de
kleurschakering als 'n warm onthaal.
Eendrachtig,broos of stevig.
Roerloos of
in beweging.
Naadloos in elkaar overgaan.
Gangbaar in'n rood paarse omgeving.
Eerbaar in 'n samenspel is
noemenswaardig en nimmer ontdaan.…
Duisternis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
343 Droevig en alleen
uit de wereld;
is het landschap heel gedwee,
stil vredig en zacht.
Teder welt de bries
en raakt het goudkleurig tapijt.
Roekeloos zoals d'aanraking van een veer;
neerdalend als duisternis'ommekeer.
Is er niets meer te verwachten,
stil sereen de morgen afwachten.…
Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
482 Tussen de stilte
lispelen golfjes
onder welluidend
vogelgezang
fluisteren rietkragen
wind over land
grazen koelbloedige
Belgische paarden
in kwelders achter
de wakerdijk
waden kinderen
door het slijk
wandelaars
kijken hun ogen uit,
vormen een kleurige
sliert door de polder
lucht ademt nodigend
Rottumeroog,
de waker geleidt je
indachtig…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
430 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
Langs het zandpad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
365 LANGS HET ZANDPAD
Langs het zandpad
door de duinen
waait het helm
gedwee
met de streek
zuid zuid west
het zand spoelt
door mijn tenen
kleeft een beetje
als hoort het daar
elke stap -
ingezakt
mijn voeten
schuiven
weerloos het zand -
brengt mij
dichter
naar het midden
de zilte zwoele
adem van de zee…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
330 Pasgewassen stevenen de wolken door het kraakheldere blauw.
Wind morrelt zachtjes aan de hemelrand, waar kerktorentjes
hun piek boven de bomen uitsteken, gezien zullen ze worden.
Men zou zijn God vergeten als er niet voortdurend aan werd
herinnerd. In Zeeland is het overduidelijk dat alleen het water
bepaalt wat waar overeind blijft, eeuwenlang…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
335 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
399 Een e-mail kreeg Sammie uit Heeten:
'Van jou ben ik stapelbezeten!
Een pakkerd van Saar.'
Hij verlangde naar haar:
hij was dertig en kaal als de neten.…
hooi
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
314 er zijn natuurlijk
ook nog de bloemetjes
die bloeien
het lam
dat op de knietjes drinkt bij de ooi
het hooi
dat geurt en noodt
maar
dan heb je het
wel gehad…
Waterweg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
277 De rivier, teruggetrokken uit de waard,
vleit zich neer in de bedding en vindt rust
nu het woelen is bedaard.
Het water glijdt geruisloos en gedwee,
toegedekt door een kalme waas,
naar een horizon van eeuwige zee.
Het water is weg uit de uiterwaard.
Zolang het duurt,
uiteraard.…