Het kopen en proeven daar begint het mee een blaadje sla, wat basilicum het ruiken aan het fruit De marktkoopman trekt vreemde gezichten erbij maar valt voor de glimlach van de sproetige dame Zij droomt van het proeven tijdens het snijden, bakken koken, een witte en een rode die zij met haar vrienden deelt Het is als met koffie drinken…

Mag ik je eens schrijven of mag ik je eens bellen om je van mijn liefde voor jou te vertellen er is echter wél een bezwaar het is vreselijk, maar waar want geloof me geen woord wat ik jou ga vertellen is waar, maar mag ik je toch eens schrijven of bellen?…

met wat in bloei zo mooi is geweest als zacht geritsel begon zich verder bewoog tot wat me teder leerde leven één en al weelderigheid mijn hele wezen tot passie dreef toeliet dat ik me in hem bleef verdromen ben ik boven ’t licht uitgetild om mettertijd nog even verliefd weer te ontwaken…

Na een dag zo vol van zorgen, van conflicten en van pijn zend ik even hoop naar morgen waar 't misschien zal beter zijn, ook al zijn er nog wel vragen en zo weinig perspectief 'k wil toch meer dan enkel klagen want zovelen zijn me lief. Hen wil ik een glimlach schenken, zomaar even een gebaar dat toch mensen aan hen denken want dat maakt…

Kan ik je ten dans vragen zou je het met mij willen wagen we zweven samen naar de zon ik weet het wel maar als dat toch eens kon we zouden stralen en brachten het licht met ons mee als we dan zouden dalen we hadden beide op z'n minst een halo en vielen op tussen de grijze allemalen.…

Arm, trouw en lief oog van mij. Microben hebben je blind gemaakt. Hoe kan ik je steunen in onze strijd? Maar eerst wil ik je, beter laat dan nooit, bedanken voor je onvermoeibaarheid. Bedanken voor je onvoorwaardelijke trouw. Pijn heeft ons wakker gemaakt vannacht. Toen pas vond ik de tijd om je te vertellen, dat ik intens en eindeloos van…

Alleen al jouw lach brengt iedere morgen de belofte dat die dag er één zal zijn waarin ik mij geen zorgen hoef te maken, dat ik de straat kan oversteken zonder mijn ogen open te doen alle stoplichten staan voor mij op groen geen voertuig zal mij ooit raken voor hun staat dat licht op rood en mocht er één het toch eens wagen dat te…

Alleen de schittering drijft nog op het water en zo af en toe dan gaat er in de verte nog een schip voorbij dit voortvarend leven is het beeld voor mij gisteren scheen zo fel de zon dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon nu valt de regen mij niet tegen zie ik de grond al ademend bewegen hier leer ik in alle overgave heel bewust mijn…

dat jij de waarheid spreekt of wil je alleen de uitleg horen die het beste bij jou past omdat wie zegt mij dat het geschreven woord dat werd aangenomen als de waarheid dat ook zou zijn al is deze door anderen weerlegd wie zegt mij welke waarheid waar is daar deze knaagt en steekt tot in het diepst van mijn ziel mijn waarheid…

Taal bezigen is in wezen liefde bedrijven.. Lichaam en geest overstijgen om meer te leven! Het over en weer aanvoelen en begrip tonen. Elkander in de ogen kijken, genieten van het schone. Om dichter bij elkaar te komen. Opdat de ziel luistert aandachtig. En alles wordt gezien als waarachtig.…

een kleine scene op het terras waar jij en ook de zon aanwezig was stralende ogen een vleugje flirt heerlijke woorden die niet door anderen waren te horen de ober serveerde een lach met ijs in het glas brak de verlegenheid open door ludiek weg te lopen wind parasolde bewegende schaduw speelde met highlights in de krul van je haar…

geef me het nachtelijk beeld van een hemelschittering dat leidt tot opbloei van sensualiteit een broedplaats vol liefde midden oneindigheid…

ik heb jou jezelf zien ontmoeten in de tal van vreemde snoeten die jij voor de spiegel trekt het visueel verkennen van posities en proporties in een hilarisch lijnenspel ontlokt je wel een lach onverwacht snel vallen nooit geziene stukjes samen die jou in vergeten namen completeren tot wie je bent ik heb je klassieke schoonheid al…

Waaiende winden ontsnapten uit een droomslaap die mij lichter maakte en beter verteerbaar zoals herinneringen die ik voorheen was vergeten onrustig in mijn verlangen sliep ik verlegen en denkbeeldig naast mijn hospita Emma Petronella ik borduurde verder op liefde terwijl ik snurkte verrijkte ik mijn geest.…

het sterven nadert als een sluipeling die aan mijn tijd begint te knagen, de scherpte neemt af van alles wat kan snijden en zelfs jouw woorden raken bevreemd wanneer jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen in mijn gehoor mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken…

Vroeg ik je naam, Waar je woonde, Je nummer Met dubbeltjes Belde ik Om je te horen En te vragen, Of ik je Mocht weerzien.…

De nachten kon ik niet vergeten toen we samen in een oceaan van liefde vreeën was ik de golven jij de kust en samen waren wij de lust om te zwijgen, te overleven stille heimwee teruggegeven jouw duistere kant verlegen ogen zoals we samen kalm bewogen en een geest die uit de fles vloog toen je ontwaakte in mijn liefdestoog.…

ik heb jouw sterren niet geteld zij stralen weergaloze pracht jij bent mijn firmament natuurlijk fonkel jij minder bij het zwarte gat verschiet je plots van kleur als een nova de ruimte scheurt in jouw perspectieven kun je eindeloos dwalen zacht vibreert het verre heelal zijn eerste scheppingsverhalen als jij op de zonnewind zeilt…

de kleine facetten zijn al teder geslepen en gepolijst door de tijd ik heb je diamanten bekeken verblindend kaatst licht dat kiert uit de hemel zijn eerste gezicht maar er zit meer schoonheid van binnen in deze setting gevangen missen jouw edelstenen nog de loepzuiverheid van het volmaakte ideaal waarbij niet de grote maar harmonie…

in een ogenblik bloeit een herinnering open als wat ooit is geweest immer zal zijn een werkelijkheid die vol in zicht het voortbestaan van liefde bloesemt…