de laatste zon dwaalt door de duisternis het trommelvuur vermaalt de taal als glas gebroken monden onttronen woorden breek niet in de donkere nacht vrees de liefde niet zing zing van de teer beminde…

Eh bien, mon grandseigneur ik drink met volle teugen graaf diep in mijn geheugen nee echt, het is geen leugen die eindigt in mineur Genoot mijn Sonja niet in haar petit boudoir d'amour, tout illusoir haar moeder had bezwaar al zong zij 't hoogste lied Dan denk ik terug aan Vera die mij haar lippen bood wier tong naar binnen vlood…

De stenen die je in het meer gooit, Springen en dansen langs de waterrand. Traceren stralen van zonlicht, en laten rimpels achter, voordat ze in de inktzwarte diepten verdwijnen. Een fluister van door jou gekozen te zijn, Onbekommerd en veilig in je handpalm, net voor een adem. Je kijkt toe hoe het water hen tot zich neemt. Oppervlak ongebroken…

Jij stroomt in mijn bloed, in mij leven jouw sporen -- Wilde Wonderbloem.…

Nergens specifiek op uit Er hing najaar in de lucht We kwamen samen in een zucht En er lag een besluit Voor minder deden we het niet We wilden immer leven Uitgekotst of ingewreven Het hele lied Dan neemt ze ongewild de benen Laat haar gaan omdat het moet Leeg tot in je tenen Een ieder gaat het goed Behalve misschien die ene Gemis…

'Ga je met me mee?' Woef. 'Wil je iets eten?' Woef 'Kom op mijn schoot!' Woef…

Afrodisiacum we keken elkaar aan wisten dat het was gedaan een besmetting met afrodisiacum onder ideale toestanden opgelopen contacten met zacht en rood weefsel in een warmvochtige omgeving met een directe haard van besmetting en natuurlijk zonder masker met de geijkte bijverschijnselen verhoging van temperatuur bloeddruk…

Jij bent van mij, van de veldleeuwerik die jubelend naar de zon klimt, van de koekoek die weemoedig de komst van regen voorspelt, van de merel die troostend het afscheid van de dag bezingt Jij bent met mij, met mij als de pinksterbloem en het oranjetipje, met mij als de rolklaver en het icarusblauwtje, met mij als het duinviooltje en de zilveren…

Zo af en toe moet ik ze repeteren Voor mijn gemoedsrust en testosteron Alleen mijn memory wie waar wanneer Weet namen van een nacht, een jaar en meer Nooit slaat mijn libido de stille trom Want mijn potentie lijkt niets te mankeren De eerste schreden op het liefdespad Van rozengeur en kussen himmelhoch Deed ik met Anne, indodanseres…

een liefdesgedicht schrijven blijft een lastig gegeven het is als een vorm van 'naakt zwemmen' zonder je al te veel bloot te geven 'onmogelijk dus' je gaat spoedig op zoek naar superlatieven die nog niet blasé zijn 'ook al moeilijk te vinden' ten einde raad doe je met het schaamrood op de kaken concessies 'sta je weer in je…

Het liefdeshart wordt onrustig nieuw lentelandschap stelt zich voor heldere liefde kondigt zich aan ook de kapitein op de rivier laat van zich horen met haar vrouwenlichaam als grote ziel aan stuurboord slechts gekleed in boxershort spreeuw in de storm het houdt me zo van de andere dingen af die intrigerende kleur van jouw Russische…

Het zou zo fijn zijn, in de winter, de zomer: thuiskomen bij jou.…

Ik streel mijn cadeau voor haar, en het lijkt alsof -- ik het van haar kreeg.…

Houd me vast, kus me, ik houd van jou, voor altijd -- voor zolang het duurt.…

De dag voor D-day stond mijn hart in brand mijn ziel in vuur en vlam hooggespannen wachtend op haar vlucht mijn verre oostenvlam onwetend van last minute lies gewiekst gevleugel op het laatst van pechvogels gehoornde duivels zwarte beren op mijn pad schiet ik als een pijl uit een boog door bos en beemd dwars over…

Hij beseft het niet, maar ik weet het, hij heeft mij -- nodig, en ik hem.…

Houd mij vast, altijd vast, houd onze liefde vast -- die ons al ontglipt.…

Jullie weten het, zeg mij, zijn kou en hitte -- wat de Liefde is?…

In mij borrelt het.. overstijg jij mijn verzet aan verlangen dat aansluit aan bedauwde ogen waarachter geen plaats is voor het onbekende dat zo kort en amechtig aan mijn horizon grenst.. alleen de onstuitbaren passen in jouw andere wereld en mogen buiten de wankele treden naar werkelijkheid rekenen op onverdeeld geluk. In mij zetelt het ongewone…

zou ik met jou mogen willen dansen en als ik dat zou mogen met jou willen dansen zou ik je dan mogen vragen ten dans en als ik dat zou mogen jou vragen of jij met mij wil dansen en ik zou je vragen om met mij te dansen zou je dan met mij willen dansen zou je dan met mij willen dansen in de druilerige regen jij met mij dansen in de druilerige…