storm maar en bulder ongebreideld door het want touwen strak gespannen zeilen bolle wangen de mast houdt stand tot overdwars een lange roller de balans onderbreekt en onverwacht de mast afknapt de tuigage het begeeft stuurloos in de wind toch vol vertrouwen het casco is behouden…

er knapt iets en je valt cirkelt kleuren op de wind vult het herfsttapijt met donkerrood het is geen sterven en of dood jij die groen ontlook in lentes eerste zon en naar de zomer groeide de bloemen ruikerde in volle zon hun vrucht beschermend weer omsloot het donkerrode sluiten geeft jou de levensrust om als voorjaarsgroen weer…

"Oh, volmaakt verlangen, zo met de liefde verbonden, zacht geaarde onrust, gespiegeld in tweespalt van beider geslachten, woeste drift van het ongewisse in een warme golfstroom, geketend en voor altijd aan elkaar gebonden, onrustige gedachten berustend in een ondeelbare droom, waar lust en leven een kunst is van de overgave,…

mijn ogen zoeken de jouwe maar vinden doe ik ze niet struinend naar jouw voetstappen verruim ik mijn zoekgebied het kan toch niet zo zijn dat je al verdwenen bent hart begint sneller te kloppen oogt niet alleen de pas meer stringent vol ongeloof door het niet stoffelijk kunnen zien ervaar ik duidelijk jouw aanwezigheid gevolgd door immens…

nat lichten schaduwen op van het wegdek etalages spiegelen hebzucht te kust en te keur guur waait de wind door het tochtgat van geld na zes rondjes proberen lukt het te parkeren tussen kale bomen bladeren gratis verstrooid slechts poenige mensen warmen de winkels ons kent ons meer dan ooit…

gewichtloos warmen onzichtbare strelingen verlichtend de nacht…

Toen ik je zocht kon ik je nergens vinden Ik zag nog wel zó naar je uit, verlangde naar jou, waar anderen me hadden vertrapt, klein gemaakt en nageschopt. Maar al waar ik keek, mijn ogen bleven leeg Mijn handen reikten tot wanhoop gedreven, hemelhoog, in een poging de regenboog te omhelzen Mijn voeten, zwaar in de klei, bewogen…

wil landen maar de kust is verdwenen een eiland met rotsen en puntige stenen geen pad dat me voert naar een veilige haven branding en golven alleen in de kou wie werpt me een touw…

Ik zou al jouw onrust willen stelen al jouw demonen één voor één Opdat ze jou nooit meer zullen vervelen voorgoed laten zij jou dan alleen Zodat vreugde zal overheersen intense liefde droogt jouw tranen en maakt je blij Kun jij je laven aan het leven nippen aan het geluk is de wens van mij ~* Voor Mirjam *~…

nog hangt de druppel aan het glas het zacht bouquet laat dromen proeven voor de slok heuvels wijngaard en chateaux de houten kisten als cadeaus vuur vlamt fonkelend in les grands crus de glazen hoog geheven een proost voor mij ben al twee jaar bij mijn watertje gebleven…

Over de huid die je hart beschermt kriebel ik met mijn leven erop los eigenlijk is het hart niet voor plagen bestemd maar uiteindelijk was ik toch de klos. De zon schijnt de lach van binnen uit al dat bloeit en groeit in mijn natuur zorg ik dat alles netjes sluit oh wat heerlijk, wat voelt dit puur.…

hij laat ons de stilte verwonderd leegte met werken gevuld raakbaar eigenwijs ongenaakbaar in scherp formuleren altijd jong erudiet en belezen zijn jeugd zat wat tegen flamboyant in optreden het lichte narcisme was deel van zijn flirt met ons heden in de wereld van mensen gaf hij zich bloot in geschenken waarvan hijzelf het meest…

wilde zo graag een heilige zijn gedragen worden met baldakijn goedheid stralen uit handen en ogen de voeten gekust in deemoed gebogen een kathedraal met mijn naam missen en wierook tot meerdere faam maar het vlees was zo zwak en mijn zonden te groot was aardser dan hemels helaas te klein voor die troon…

Zoals een bloem ontluikt en groeit naar het licht, voel ik liefde voor het leven. Blij zijn dat ik kan genieten, deelgenoot mag zijn van alles wat er is om me heen de warmte voel van de zon luisteren kan, naar de vogels die hun lied voor me zingen. Elke nieuwe dag mag plukken zolang het nog mag en kan dankbaar zijn dat ik mag bestaan…

je wist me op te rapen uit de goot met handen die enkel geven kenden bedaarde stemmen in mijn hoofd zonder te verdoven mijn eigen geest kwam schuchter in de stilte boven samen hebben we de ruimte afgetast om naast elkaar te leven zonder chaos delen ze mijn hoofd dat hebben ze beloofd…

Meisjes zijn net als appel aan de bomen hangen. De beste hangen hoog in de bomen. De jongens zijn bang dat zij naar beneden vallen en zij zich pijn te doen.Daarom nemen zie gewoon de verotte appels. Die niet lekker zijn maar makkelijk te krijgen Dus de appels die boven hangen denken dat er mis met ze is. Maar ze…

Een plekje in mijn hart speciaal voor jou. Dat speciale plekje waar ik veel van hou. Waar ik me gelukkig voel warm en vertrouwd. Waarvan je weet dat als je daar na toe gaat er iemand is die van je houd. Dat plekje is voor altijd en echt niet voor even. Dat plekje is speciaal voor jou . Van mij, aan jou gegeven.…

Zoenen met jou….. Is zo geweldig fijn. Zoenen met jou…. Is samen zijn. Zoenen met jou…. Doet me verlangen naar meer. Zoenen met jou… Herinnert me aan de eerste keer. Zoenen met jou… Is een intense verbondenheid. Zoenen met jou… Is het gevoel van :wil je niet meer kwijt. Zoenen met jou…. Is zoveel meer dan een zoen. Zoenen met jou… Zou…

NU zo dierbaar NU vol rijkdom NU in een korrelzand NU in een lach, een traan NU is het volle bestaan NU is dat ik leef NU is dat ik geef NU is U, alleen U Ik dank U…

de zijden draadjes van een bustenhouder gedragen aan een warm hart alles of niets er is een keuze de boot gemist ...... koele woorden maar diep van binnen 'n fluistering van liefde strelend als een parelsnoer om een ranke hals dat zijden draadje dat warme hart de parelsnoer de ranke hals vertrouwen alles is liefde…