Vandaag de grootsheid van een mooie krachtige zee die mij wel eens wil doen vergeten dat ik nooit die onstuimige waarheid van tij en ontij ooit zou kunnen breken hier kunnen wij niet bij dus morgen neem ik je mee naar een stille beek daar mijn lief laat ik je weten tussen eenden en waterlelies salamanderstaart en kroost vlak bij ons…

boeken kropen in het rood mijn rekeningen sloten zich verloren wanend in balans een aantal bladzijden is wit gebleven we hebben toen elkaar in pijn beschreven maar we bloedden dood geen tekst om tranen vloeibaarder te maken geen zin om scherper de gevoelens te gaan raken in dit rancuneus bestaan zwijgen kreeg geen letter op papier…

ik gooi gedachten weg die niet meer willen rijpen zich niet meer laten grijpen en wil daarvoor mijn rust ze hebben lang genoeg mijn hart en hand beheerd ze deden dat verkeerd waardoor ik niet bewegen kon ze maken vleugellam dragen angst voor morgen aan ik kan er niet mee verder gaan verlies de dagen en mezelf ik zoek stilte in geluid…

ga niet aan me voorbij ik sta als een ezel op je te wachten... ik ben onvermurwbaar in mijn overtuiging dat jij bij mij hoort, en dat ik een ezel ben.…

Als ik tegenover je zit kan ik mijn ogen niet van je afhouden Als ik naast je loop zoek ik steeds weer naar je hand Als ik je bij me voel zo fijn, dicht tegen me aan kan ik er niks aan doen, maar dan voel ik mijn mond vanzelf naar de jouwe gaan. hvj…

Ik zag je in je tuin, op het strand, in het ontwaken zie ik je eerlijkheid, je schoonheid weer hevig naast me neergevleid, Oh lieftallige schoonheid! maak maar dat ik me schuldig voel om zoveel liefde sta ik in brand voor jou, door jou, Oh nu stijgt me het schaamrood licht naar de kaken, sprakeloos nog even stevig dichtgeklemd,…

je hakken tikken spanning in de stilte de echo geurt je dichterbij uitdagend kijk je naar de mannen winnaars dromen zich al rijk je blonde lach kleurt warmte je ogen zwierig in hun blik handen zwaaien al je charmes omdat hun wereld aan je voeten ligt vleugjes jij in het passeren ik zie je wiegen uit mijn zicht de spanning wordt met een…

Ik keek niet op van zijn geslachtsdeel maar zijn woordenschat was twee meter langer het leek wel een opgerolde tuinslang die ik uitrolde met meer woorden dan dromen minder letters dan zinnen leken te zeggen, regendruppels bleken te verwoorden steeds weer op weg naar andere lakentuinen in mooiere beddenduinen begon de zinderende zomer…

Een bijzondere dag, een fijne dag Elke dag met jou is iedere keer weer een bijzondere dag Maar deze dag, mijn schat, spande wel de kroon Deze dag zette voor ons een nieuwe toon Ik kan, om eerlijk te zijn niet meer zonder je.…

je schemerde verdriet een smal figuur vaag zichtbaar in het onderdrukte snikken het stille hopen was er niet doelloos pak je zachte handen verdwaald zoek je naar troost je pijnen zijn geen schande in het wiegen van de dood die neemt beleefd het leven hij overhaast het einde niet zijn komst verkondigt overlijden er is geen keuze hij gebiedt…

de man loopt met haar op neemt in het veen 't gebaande pad en houdt het voor haar open pas later ziet hij dan de spiegeling in 't stille water van de afgeknotte kale bomen waar zelfs de kraaien zelden komen zij hoort hun roep er was veel liefde onderweg zegt zij, vooral van hem die zich verliezen kon en niet eens groots of zeer meeslepend…

ik ben er voor jou ook al raak ik je ver in het samen zijn, her en der al zou ik aardse klanken spellen en jij van achter afwezigheid denkt ik kan slechts fragmenten tellen liefde kent een ritme gelijk mijn hart jou met zijn slagen wenkt…

Ergo, Zolang er sprake is van ego Klinkt er een echo De ruwe stem Het duveltje uit de oude doos Gruwel van de ziel Asiel van emoties Boos en broos Ben nu stil Hou je mond Paranoïde ruis Wil niet nog meer Zwart gefluister Verward Als duisternis En luister Verlos me van het kruis Breng me thuis Naar die mens die’k zie In een dimensie…

Ideaal. De zee Het strand De blauwe lucht Spelende kinderen langs de waterlijn Schelpjes in het zand Jouw hand in de mijne. Ideaal (2) Wij samen Jouw hoofd tegen mij aan Mijn arm om je heen Jouw muziek op de achtergrond Zacht samen dromen Onze nieuwe toekomst. Ideaal (3) Jouw liefde Mijn liefde Jouw oprechtheid…

is 't dan het groot gemis dat achteraf de liefde kleurt? zij herinnert zich de herfst ze reden door de Drentse dreven de tinten leken dieper, warmer als in nieuwe harmonie na lange tijd kon zij het bed weer met een liefste delen zijn passie en zijn kussen nachtenlang opnieuw beleven verlangen was veel meer dan lust groot was deze liefde…

de maan is uit de sterren buitelen en vallen strepen je wenst graveert verlangen in een koele nacht je gaat toch niet verdwalen in het donker als het licht wordt in je hoofd je hebt gekozen maar maakt je passen veel te groot omdat je bang bent voor de schaduw ik zie je lopen op de rand de blauwe bovenkant van eindeloze diepte…

Eenzaam vertwijfeld verhit willig van liefde in mijn bed zijn foto wist alle schaamte bewust zocht ik op het net En als wij de liefde bedrijven hartstocht in al zijn vormen symfonie vol van passie, even blij hij is betaald, doch even van mij Dan nestel ik mij in zijn armen mijn handen strelen zijn gelaat liefde doet mijn hart verwarmen…

verraderlijk dat is het veen je kunt je makkelijk verstappen want onder zacht en verend oppervlak ligt 't zwarte water op de loer zij lopen naast elkaar een wereld ligt daartussen pakt zij voor steun zijn hand? hoe weet je, vraagt hij dan dat hij je Grote liefde was hij weet het voor zichzelf wel zeker want missen doet hij haar nog elke…

Een loomvolle minnekoos op een zonovergoten moment lustvolle kussen eindeloos de liefde volledig verwend We leven-geven-zweven de wereld staat even stil zoals wij elkaar beleven weet je: dit is geen gril…

met weinig woorden wist ik dat je hoorde wat ik vertelde tot ik je antwoord ontving waarin wantrouwen liefde verving kil tussen de regels je liep stuk twijfels vernielden geluk dat we eens zouden smaken ik had je lief zag lente in je brief nooit wen ik aan spijt er is maar een realiteit ik heb je lief vandaag nog liever dan…