10.611 resultaten.
Schaatsen schuiven
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
696 blauw strakt
de hemel in
noordoostenwind
zie de rietkraag
wuiven hoor
schaatsen schuiven
ruggen diep gebogen
in gedogen tegenwind langs
het wak waar je de vogels vindt
ben gestopt
heb mijn maal gedeeld
zij waren met zo veel
in samen overwinteren
ben ik gegaan nog
wakken zij in overleef…
De tederheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.274 Ik heb geen huis meer nodig
Om me thuis te voelen
Ik heb geen drank meer nodig
Om mezelf te zijn
Ik drink alleen nog melk
Zoals vroeger
Want er is een vrouw
Die mij begrijpt
Ik hoef geen psychologen
Om te leren leven
Ik heb een goede spiegel
Die mij beter kent
Ik heb geen goeroe nodig
Om te kunnen zweven
Want er is een vrouw
Die aan…
Blij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
794 Langs eindeloze wegen wil ik dwalen
langs vurige minnaars uit het verleden
op krakende knieën naar de einder kruipen
de kaarsjes uitblazen in de kroeg.
's Morgensvroeg.
Een nacht onder narcose, en snedige messen
waken in een woud vol huilende wolven
geblinddoekt de Mont Blanc beklimmen
trein reizen naar een onbereikbaar oord.
Buitenboord…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
968 mag ik
nog even goochelen
op de balans
van oud naar nieuw
de magie weer proeven
van het mirakel tussen ons
jouw ademen in vele
prille lentes morgenstond
de warme zomeravond
dubbel schrijven in genieten
het brandend rood jeukte
morgens wel door de muskieten
wij hebben herfst
geoogst in vele geuren
de kleuren bewaard voor
de…
Dichten in opengaan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
550 mag ik
dichten
in open gaan
je vingers
even langs me
laten gaan
je blik weer zien
de gedachten
in je ogen
geen gedogen
ons samenzijn
kent niet die pijn…
En je blijft
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 En je blijft het bij hem houden
stuurt zomerse buien
over stapels liefdesbrieven
je vraagt een aap
de grond te kussen
geeft een giraffe
drinken uit jouw hand
is als spelen in het zand
en onze jurken trillen
worden doorzichtig
in de optrekkende geilheid
verliezen we het zicht
op een omhelzende werkelijkheid
en zweven samen zachtjes…
Winterhart
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
922 jouw bevroren blik
laat ijsbloemen groeien
op mijn netvlies…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 In mijn pen
is dezelfde kracht aanwezig
die bloemen en planten
doet groeien,...
God heeft mijn diepste wezen geraakt
Ik voel mij een pelgrim
op zoek naar het oneindige
een innerlijke kracht
die ooit het heelal
in beweging bracht.
Nu nog onderhoud God
de schepping en
maakt iedere dag
sprankelend nieuw
voor hen
die zich geborgen voelen…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
639 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Over grenzen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
974 nooit is mijn moeder mij meer na
dan als de pijn en koorts mij plagen
terwijl zij vele jaren al verblijft
waar zij dacht na haar dood te zijn
voor troost komt zij dan terug
en haar nabijheid voel ik als een zegen
als zij mijn hand houdt weet ik zeker
dat alles gaat zoals het moet
het doet er dan ook niet meer toe
van elke kant de wens zou…
Tortelduifje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
692 Elena
mijn hart is vol,ja boordevol
doe nu maar wat U graag wil.
Als U geheel in mij wilt zijn
neem me dan geheel
zoals ik ben.
Dit is ons
T o r t e l d u i f j e s-spel
en ja...het bekoort
Soms stemt het droef,tot
tranen toe
dan weer blij met
een schaterlach.
Soms lijkt alles zoek,...
verloren
maar dan komt het terug
Nu eens bent…
Stapje dichterbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
623 Zou wensen in jouw hart
waar je slaapt en droomt
een zingend leven dansend
misschien jouw stem horen
terugkeren, hoop bewerend
zal weer de grond omspitten
de zolder opruimen,
het jaar afserveren
een nieuw huis inschrijven
de bomen laten groeien
naar jouw hemel, de zoete stem
die naar mij roept, telkens
een stapje dichterbij
het nieuwe…
dit jaar loopt bijna van de wereld
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
666 bij kaarslicht op stilte
val ik in warme ogen en stroom
tot kippenvel wat in hartjes opkomt
haar wereld is de huid
van een schat
waarin ik me thuis vind
met meer adem dan het leven
toen ik geboren werd
zeg ik oprecht
waar alles om draait
in de armen die me wensen
vind ik de rust die me lief heeft
(c) MickeyF…
Mijn vleugels wit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
703 nog zijn
mijn vleugels wit
na negen maanden vouwen
spreid ik ze vol vertrouwen
de nieuwe wereld
zal ze kleuren
in mijn eerste lente
ontdek ik alle geuren
laat mij fladderen
geef wat ruimte
jullie zijn de mooiste bloemen
die ik zie daarbuiten…
good morning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
395 de gracht is stil
in ’t prille ochtendlicht
waar in de avond
vermaak en vrede worden verschaft
er kraakt een deur
een reus verschijnt
diepzwart en hemelsmooi
met dweil en bezem
hij reinigt gang en stoep
wenst mij mij vriendelijk
een good morning toe
hij kent mij
ik loop hier elke dag
de kortste weg naar mijn kantoor…
Een vleugje borstenbloot
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
680 ogen domineerden
een lang en slank postuur
de stem was zacht en warm
verleidelijk op avontuur
handen wuifden
woorden weg in een
charmant gebaar terwijl
je stem veelzeggend was
een neusje in de wind
gespeelde verontwaardiging
het rechten van de schouders
licht mokkend als een kind
jij liet je tanden zien
in het flitsend spel van…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
535 De ronde steven op de gracht gericht
waaraan haar dromen kleven, ver uit zicht,
geniet ze door lange wimpers heen, benen
rank getooid in geregen goudbrokaat,warme
handen uitnodigend,lippen aangezet
vingers lonkend, koket in vol ornaat,
verdoofde blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil…
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
Verpakt in lederzwart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 hun lengte
nog verpakt
in lederzwart
met een
gracieus gebaar
kwamen je vingers bloot
een voor een
artistiek en creatief
de nagels donkerrood
jij liet mij
de lijnen lezen
in de palm van je hand
hun lengte reikte
naar de pols vertakte
daar tot brede band
zelden zag ik levensloop
zo gaaf gelukkig eindigde
jouw liefdelijn nog…
Ik laat mijn ogen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
802 Ik laat mijn ogen
weiden over golvend duin
en denk aan jou
Brevierblaadjes raken los
en dansen de weg naar zee…