Innerlijke rust en stilte spreken meer dan verbeelding waar geluk zichtbaar is toch niet altijd zo voelt. Kleuren mengen zich op de zachte huid van vrouwelijke contouren vol met overgave. Het beeld blijft hangen waar geluk meer dan eens fladdert door de ruimte. Het is zonder twijfel dat de liefde bestaat die verder gaat…

je hebt de deur niet dicht geslagen ze kiert en kou tocht door het huis met veel beslagen ramen die we samen openden in eerste blik ons mooiste vergezicht ben je teder nagekomen je overspoelend met warme dromen ooit gaan wij samen genieten van ons thuis het huis van zoveel ramen…

Oude liefde Teruggevonden, Oude liefde In jouw hand Oude liefde Zonder zoeken Oude liefde, Oude liefde, want Oude liefde Kan niet roesten, Oude liefde blijft en gloeit Oude liefde Zonder moeten Zoals alleen een Oude liefde groeit.…

Minnaar van mijn dromen ik zou je willen vragen dingen die echt deugen zingend over de liefde zoete wens in duisternis dat ik je best weer wil begeren zo lief vind ik jouw zinnen dromend over de liefde overtuiging van het geluk en zoektocht naar waarachtigheid vliegend over de liefde van een onbestemde dorst zijn mijn…

mag ik wachten een kwartier misschien heb je lach nog niet gezien jij fietst steeds door mijn dromen zie je gaan en komen met twee zitjes op het mechaniek in vol ornaat ga jij nu door de straat ja mijn hond die blaft in steeds afwachten heb nooit jeu de boules met jou gespeeld…

Weet je wat een complimentje kost? Helemaal niks Weet je wat een aai over de bol kost? Helemaal niks Weet je wat een goedemorgen kost? Helemaal niks Weet je wat een handdruk kost? Helemaal niks Weet je wat een beetje liefde kost? Helemaal niks Waarom kan ik het dan nergens kopen?…

LENTE in blinde gelukzaligheid zingen op witte wolkjes ingewandsgefladder verliefd mijn lief mijn mooiste lief jou zo ZOMER laatste vlinder gevlogen baarmoeder vraagt paring om diepste vervulling die straks kan gebaard klein liefje mijn lief lief jullie zo bezingen van armen…

mag ik zacht met wolken wuiven de zon toejuichen en de wind bedanken voor de koude nacht heb op je gewacht nog mistig was je lach de wegen waren glad maar jij kende het pad ik wolkte wuiven zag de morgenstond voor buien buigen het eerste juichen van de rode zon…

rozenstraat, gezichten getekend. ontpopte naakte vrouwendijen open, borsten smelten bijna voor d'ogen. man trekt cirkel rond haar navel. boek zwemt in een spiegeling van licht op de tafel. hij ziet een trap door het raam, plukt een bloem, een tulp misschien. niemand mist er een. slaat snel het blad en de hoek om…

ineens is hij er helemaal voor mij alleen dan verdwijnt hij…

in de gouden kooi van liefde hangt de droom zo mooi getralied met vrijheid van ontsnappen stappen is met een fantoom nooit verschoont realiteit een vluchtig en luchtig parlez moi d'amour jij bent the golden girl waar ik mee ga toujours…

hijs ik een langzame vlag die zich opent in jouw vingers als een wolk van vreugde.…

speel met de zon haar warmte in kleuren op de blos van je ochtendgezicht nog tocht de wind het ontwaken zij geurt zacht in haar vlagen naar helderder licht laat je maar strelen je vleugels weer helen ga mee met de lente richt al je liefde op komende zomer jij bent mijn dromer de gaande en komer maar in raken doen wij de dag in samen…

Het was me beter om in eenvoud ongewild niets meer te zeggen en de stiltes te weerleggen met wat nietsvermoedendheid die ik zou ademen en zuchten in een beeltenis van vingers die vergleden door je haren met de losgeslagen tijd Het was me beter -als ik kon om in de eenvoud niets te zeggen en in ongestild verlangen nu maar even niets te doen…

oorverdovend is de stilte waarmee jij spreekt je blikken raken handen gaan met vingers de gebaren maken die je nooit gesproken woorden feilloos onderstrepen wonderschoon is het geluid waarin ik voor jou zal breken kom open maar mijn lentebruid…

Sterren leiden mij de weg van mijn wensen de weg van mijn geluk. Nergens was ik zo van bewust dan dat het allemaal wel komt ik las en dacht. Het gevoel gaat verder dan driedimensionaal en ook dan onsterfelijkheid. Toeval is slechts voor de dommen al mag ik dat niet zeggen want oordelen is niet goed. Sterren vertellen mij te…

heb de contrasten afgetast in kleur het donker overheerste penseelde toch in wit met muziek die niet kon komen weg met het winterse palet mijn orkest speelt lentetonen de krokus preludeert narcissen spelen geel violen in strijk en zet wordt zo ons muzikale voorjaar op noten ingezet…

Je hebt je bewezen in een volmaakt wezen, gekleed of naakt, ik weet niet wat me het meeste raakt, een schoonheid, de eenvoud van het ‘ zijn ’, verleidt mij tot stilte, dieper dan al de kleren van de pauwen in hun drachtige veren, zich uit als alle vogels te samen, in vrije vlucht van bonte specht tot Vlaamse gaai, veel herken ik niet…

Nieuwe woorden zijn nodig, oude woorden zijn out. Nieuwe vormen en gedachten die jou zeggen dat ik van je houd.…

de tijd die jij mij had gegeven waarbinnen ik kon beslissen of ik al zou gaan of toch nog even van jouw liefde zou vergewissen tikt de klok gestaag achteruit verruilt de zon zich voor de maan voel ik weer jouw lippen op m'n huid wetend dat ik je zal moeten laten gaan schittert het zonlicht nog één keer door jouw prachtige lange haren…