10.537 resultaten.
Verkwikken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
334 de dag
zwelt open
in licht
de oerbron
van het
leven
hier en
daarginds
naar
de verlaten rivieren…
Chitty Chitty Bang Bang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
354 We hebben een lief voertuig nodig,
dat ons in vervoering brengen kan.
Dat veel sneller vliegen kan,
dan onze angsten kunnen.
Dat ons veilig brengen kan,
naar gelukkiger oorden,
waar de liefde woont.
Liefde voor levens.
Liefde voor dieren.
Liefde voor elkaar.
Chitty Chitty.
Bang Bang.
Plof Plof.
Puf Puf.…
Uit mijn boekenkast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 Dat ik levenslang lesbisch ben,
is een ondraaglijk geheim,
dat een oude dichter,
niet veel langer,
dragen kan.
Het begon al met mijn moeder,
waarvan ik nog zielsveel hou.
Ik hou van elke Madonna,
omdat ze, eeuwig trouw,
vrouwgebleven,
moeder is.
Verborgen in gedichten levend,
kan ik niet langer verhullen,
dat ik als jonge dichter,…
Klank van liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
458 Wat mensen mogen ervaren,
is van wonderlijke waarde.
Zijn hemellichamen,
die samen bewegen.
Zijn kinderen.
Zijn wij.
Via energie van de zon.
Door instrumenten.
Door gedachten.
Door muziek.
Door trauma.
Door liefde.
Waarnaar dichters luisteren,
is lichter dan duisternissen.
Gaat door zwarigheid heen.
Is wat minnaars voelen willen.…
Lief nabij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 De kosmos kan niet anders zijn,
dan hier en dit en nu voor mij.
Zoals jouw wereld muze is.
Misschien.
Nergens anders heb ik je lief,
dan in ons hart dat altijd klopt.
Zo nabij voel ik het leven hier.
Waar je je nu bevinden mag.
Ver weg van mij vandaan.
Altijd ben je muze.
Altijd nu en hier.…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
371 Met een kruimel brood
en een slok water ontvlucht
ik de dood
met niet meer dan een witte veer
en een vel wit papier
in mijn rugzak
en in Gods Naam nog genoeg
tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer…
Koffiegeheimen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
496 Goedbewaarde geheimen,
die in edele koffie schuilen,
wachten op ontdekkingen.
Op liefde voor onze natuur.
Op liefde van koffieboeren,
die koffiekiemen planten.
Die koffiebessen oogsten.
Op koffiebonen wachten.
Goddelijke geuren,
wachten in koffiebonen.
Op passie van branders.
Koffieminnaressen en,
liefhebbers van koffie,
wachten op…
Levenslicht zien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Geloven kan ik het niet.
Ook kan ik niet ervaren,
dat liefdeslicht dooft.
Moeder gaf haar geest aan mij,
en ik heb haar doorgegeven,
aan mijn twee dochters,
die ook Moeders zijn.
De urn van mijn Moeder,
heb ik zelf begraven,
in ons familiegraf,
waar wij samen,
rusten gaan.
Zo kan onze levensenergie,
die ook levensliefde is,
onmogelijk…
Wat in haar nacht ligt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
360 Zij doet echt alles
wat in haar nacht ligt
om van mij een bloem te maken
maar zij mag me nooit plukken
het blijft voorlopig bij de stukken
van de flora in mijn liefdesdrift
ik doe werkelijk alles
wat in mijn nacht ligt
om haar als bloem te laten geuren
maar ik mag niet aan haar ruiken
verberg mij achter de duisterstruiken
tussen de…
Hartslag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
484 Scheur mijn aorta open want ik weet
weet niet hoe ik anders bloeden moet,
met al dit rood in mijn hart, kloppend,
spuwend, dansend, lichtend
Scheur liefste, verscheur, schuur mij,
want ik weet ook niet hoe het liever
moet met al dit rood in mijn hart,
aorta dicht, aorta open, je slaat je slag
Kloppend, spuwend, dansend, lichtend
zo…
Het vergt oefening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
342 om elke dag weer op te staan met
losgelaten lijnen van
de buidel zorgen en verdriet op je rug
dat gevangen houdt ons
de weg verspert in de woestijnlucht
om ons heen
elke dag nieuw
in de zonovergoten heldere
rivier van onze dromen en toekomst opgestaan
lieve kinderen
om muren neer te halen
deuren te openen naast jullie te lopen…
Doorgaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
372 Je strijkt de rimpels uit mijn leven.
Je strijkt de plooitjes uit mijn dag.
Je doet dat enkel door te geven.
Een knipoog en je lieve lach.…
Zacht | Zacht
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
426 Jij bent zachter
dan het woord zacht
Gevangen in een wolk
van zoete dromerij
Net
niet
echt
Tot je ogen lachen
Een woord verloren
Zachter dan zacht…
DE STALKER
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
457 ik ben een geheim agent
getraind in onopvallendheid, een gezicht
wat niet herinnerd wordt, kijk slechts
naar je via spiegelruiten en dromen, ken je rug
als geen ander, weet hoe je loopt
en denkt, wat zag je er weer
goed uit vandaag op het strand en in coupé 6,
waar je vier stations voor je uit staarde,
waarom, Anja v.d. H., geb. d.d. 16-07-1994…
Het verstrijken van de jaren.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
500 Dat ik de dagen niet meer tel,
dat zij niet langer spookt achter mijn ogen,
niet langer huist onder mijn vel.
Ach, ze weet het vast nog wel..
een mooie voorjaarsdag in mei,
we laafden ons aan vitriool
en lieten vrij wat in ons school
slechts één verlate poestvrouw was erbij.
En of ik ooit nog aan haar denk?
Dat gebeurt, soms, als ik nukkig…
Trouw
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
429 In voelen, denken, dromen
ben ik tot jouw hart gekomen
daarom ben ik de vijver
die in de winter bevriest
om met je ijver na te denken
in de lente ben ik een vlinder
die voor je danst in het zonlicht
de bloesem van een fruitboom
het maanlicht in de donkere nacht
en je wordt lichter dan mijn gedachten
klimt in de dromen van het droomlandschap…
Liefdevol zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
376 Dat mensen uitdrukkingen zijn,
van zichtbare materialen.
Dat we onbegrepen uitingen zijn,
van onzichtbare energieën.
Dat we zonder onze toestemming,
onze eerste levenslichten zagen.
Dat we zonder onze instemming,
weer terug moeten keren,
naar onze levensbron.
Dat zijn feiten.
Dat we verantwoordelijk,
denken te moeten zijn,
omdat we indien…
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 we zouden
als spreeuwen
bij elkaar
zijn en
zonder botsen
dezelfde kant
opgaan in een
samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken om te
weten of we
samen nog
oké zijn
de spreeuwen…
Rode Dans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 Het is vandaag de dag dat ik in het rood gekleed ga.
Tijd om de wereld in te gaan.
Ontdaan van zijn woorden.
Maar ik ben er klaar voor.
Iedereen houd toch van elkaar?
En bedrijft de lust van de liefde van harte?
Ik lak mijn nagels rood.
Maar van binnen gilt mijn hart.
Het is vandaag de dag dat ik mijn wonden lik.
Proevend het bloed…
Vlucht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
371 je bent zoveel meer
dan je eigenwaarde
je verschijnt nog iedere keer
of steeds vaker
als kwetsbare veer
overal en nergens op aarde
je leeft op een tak
die aldoor breekt
en je glijdt met gevoel
te vaak in een wak
terwijl jij zelf voor ieder
zo boven alles uitsteekt
je lippen spellen die woorden
die mij ten diepste raken
niet zomaar…